PlusInterview

Ziekenhuisdirecteur Marcel Levi, vanuit Londen: ‘Nog twee, drie maanden, hoop ik’

Voor de bestrijding van de coronacrisis probeert Marcel Levi, ziekenhuisdirecteur in Londen, te leren van Italië. ‘Als je goed met patiënten praat, zeggen er toch vrij veel dat ze niet naar de intensive care willen.’

‘Uitgesproken meningen over het beleid van de regering zijn verspilde energie.'Beeld Marc Driessen

Slapen doet Marcel Levi (55) sowieso niet veel. Vijf uur per nacht. Nu? “Drie uur, maar dat is omdat ik graag nog een uurtje wil sporten.” Levi is ruim drie jaar de baas van de University College London Hospitals. Ook daar is het ­crisis. Londen is de coronabrandhaard van Groot-Brittannië. Voor het eerst ervaart hij de stad als stil en kil.

Om de storm van coronapatiënten op te vangen, werken Londense ziekenhuizen samen. Levi coördineert de reorganisatie van de hospitalen in het noorden en centrum. Zo staat hij nu voor de opgave om niet vijf, maar vijftien ziekenhuizen in deze crisis te leiden. Werkweken van meer dan honderd uur: een aaneenschakeling van telefoontjes, e-mails en telefonische vergaderingen. Zo’n 1500 mails per dag, inclusief berichten met zorgen over parkeerplekken. Levi, dokter, docent, columnist voor deze krant, wetenschapper en ceo ineen, vraagt zich dan toch even af of die mensen wel van deze planeet komen.

Het interview is donderdagmiddag. De Engelse pers speculeert volop of Londen in een lockdown gaat. Levi houdt zich daar niet te veel mee bezig en klinkt ontspannen aan de telefoon. Lockdown of niet, bedden voor patiënten moeten geregeld worden, en snel. “We hebben nog plek voor iedereen. Ondertussen zijn we bezig met het doorvoeren van de plannen. We maken kinderafdelingen vrij omdat daar veel isolatiemogelijkheden zijn. Maar het gaat spannend worden en zeker wat het aantal ic-bedden betreft zijn we er nog lang niet.”

“De beperkende factor om de ic-bedden te verdubbelen zijn beademingsmachines, pompjes en dialyseapparaten. De regering zegt het centraal te zullen regelen, maar daar zien we weinig concreets van. We gaan nu zelf kijken waar we die spullen kunnen krijgen.”

In de ziekenhuizen waar Levi leiding geeft zijn nu 500 patiënten positief getest op het coronavirus. Tien mensen zijn overleden, maar niemand in een ic-bed. Alle overledenen zaten in een end-of-life-traject – deze infectie kwam erbovenop.

In 2016 werd Levi door Elsevier benoemd tot Nederlander van het jaar. Zijn zes jaar als bestuursvoorzitter van het AMC werden geroemd. Daarnaast bleef hij werken als internist, en ook in Londen staat hij dit weekend op de eerste hulp. Hij wordt geprezen om zijn visie: het gaat hem niet om maximale, maar om optimale zorg. In deze tijd een belangrijk thema.

In Nederland komt een coronapatiënt niet zomaar op de ic terecht. Wat is jullie beleid?

“Ik heb regelmatig contact met Italiaanse collega’s die spijt hebben dat ze iedereen naar de ic hebben gebracht. Dus ook de mensen met bijkomende ziekte of mensen die al in een vergevorderd stadium van dementie zaten. We praten hier met mensen die verstand hebben van palliatieve zorg en ethiek. Met patiënten voeren we vooraf discussie of de behandeling zinvol is. Weegt de kans dat ze het overleven op tegen de waanzinnige last? Als je daar een goed gesprek over voert, zijn er toch vrij veel mensen die zeggen dat ze niet naar de intensive care willen.”

In Nederland werden vorige week evenementen afgelast en horecazaken gesloten. In Engeland gingen rugbywedstrijden door, net als de halve marathon van Bath. In Cardiff stonden duizenden mensen nog samen bij het concert van Stereophonics. Kritiek op het beleid van premier Boris Johnson kwam vanuit alle hoeken, die op zijn beurt zegt dat de wetenschap leidend is in het beleid.

Hoe vindt u dat de Engelse regering handelt?

“Chris Whitty, de chief medical officer, en Sir Patrick Vallance, de chief scientific officer, zijn twee specialisten uit mijn ziekenhuis. Dat zijn goede mensen die weten wat ze zeggen. Ik ben geen epidemioloog, dus als zij zeggen dat we het zo gaan doen, gaan we het zo doen.”

De kritiek is dat zij te veel uitgaan van wiskundige modellen.

“Net zoals in Nederland heeft iedereen een andere mening. Dat is niet altijd even handig. We hebben een enorm kennis­hiaat. De kennis die er is komt uit China, maar is niet altijd te vergelijken met Europa. Ook de informatie uit Italië niet. Maar je moet ergens beginnen.”

Heeft Engeland, in vergelijking met Nederland, te lang gewacht met grote maatregelen?

“We weten de waarheid niet, dus we weten niet of vroeg of laat ingrijpen goed is. Dit is iets voor de geschiedschrijvers. Ik heb een hekel aan al die mensen die daar zo’n uitgesproken mening over hebben. Het is verspilde energie en slecht voor het moreel. Volgens mij moeten we ons nu echt focussen op de aanpak van deze crisis.”

En de brexit, is die nog van invloed?

Lachend: “Het woord brexit valt helemaal niet meer in de laatste weken.” Serieuzer: “Toen eerder een tekort aan ziekenhuisspullen dreigde, heeft de regering massaal pakhuizen ingericht met medische materialen. Misschien is dat de reden dat we nu niet echt tekorten hebben. Het is de eerste keer dat ik een voordeel heb van de brexit.”

Britten met lichte griepverschijnselen, koorts boven 37,8 graden en aanhoudende hoest, wordt gevraagd tenminste zeven, soms veertien dagen preventief thuis te blijven. Wanneer een persoon ziekteverschijnselen vertoont moet het hele gezin thuisblijven, net zoals alle mensen die met deze persoon in contact zijn gekomen. Dat heeft effect op Levi’s personeel. Liefst twintig procent zit thuis, ondanks dat velen geen symptomen vertonen.

Hebben jullie de overheid gevraagd om soepeler maatregelen voor ziekenhuispersoneel?

“Ja, maar de overheid geeft geen krimp. We zijn nu massaal bezig om onze testcapaciteit uit te breiden zodat de mensen die thuis zitten zo snel mogelijk worden getest. Bij een negatief resultaat kunnen ze weer aan de slag. We hebben het geluk dat grote researchinstituten in dit deel van Londen allemaal bezig zijn om de testcapaciteit uit te breiden.”

Toch is de piek nog lang niet bereikt in Londen, laat staan in Engeland. Hoe lang denkt u dat deze crisis nog gaat duren?

“De crisis waarin we nu zijn is hopelijk over twee of drie maanden wel voorbij. Kijk maar naar China. Het begon ongeveer met kerst en in januari liep het uit de hand. Het is maart en van de berichten die ik krijg, is het nu niet meer zo crisisachtig. Daar houd ik me maar aan vast.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden