Plus

Wuhan ademt weer, maar de barricades blijven

Reizigers arriveren op het Hankou treinstation in Wuhan, China. Beeld AFP
Reizigers arriveren op het Hankou treinstation in Wuhan, China.Beeld AFP

Na elf weken is Wuhan weer open. Elders in China zitten ze nog niet te wachten op reizigers uit de stad.

Met veel gekraak gaan de slagbomen omhoog en omlaag als de scanner de nummerplaat van een abonnee herkent. Telkens moet de rij auto’s optrekken en afremmen. “Zet ze allemaal open!,” roept de chef heftig gebarend terwijl hij van het ene naar het andere tolpoortje loopt. Nu iedereen mag doorrijden heeft medewerker Wang Lei niets meer te doen. Hij kan mooi even uitleggen waarom de automobilisten hier, aan de noordkant van Wuhan, niet gecontroleerd worden. “Als ze hier kunnen komen, betekent het dat ze hun wijk uit mogen. En dat betekent weer dat ze gezond zijn.”

De eerste trein reed afgelopen woensdag om 6.25 uur vanaf Wuhans station Hankou naar Jingzhou, een andere stad in de provincie Hubei, en ook de eerste vluchten zijn alweer vertrokken. Er werd nog net geen lintje doorgeknipt, maar Wuhan is na elf weken weer open.

‘Zo blij dat ik weer weg kan’

Op een bankje in de vertrekhal van het vliegveld wacht He Jiawen op haar vlucht. Naast haar een grote roze koffer en zoon Chen Jianyou (7) die met een robotje speelt. Ze zijn Wuhan allebei goed zat. “Ik ben nu precies 79 dagen in Hubei. Ik ben zo blij dat ik weer weg kan, zelfs al gaat het hier nu beter,” zegt He. De jonge vrouw met roze glitteroogschaduw en een roze petje heeft een winkel in Xiamen en was op bezoek bij haar ouders. “Het gaat hier niet beter. Mijn oma is doodgegaan,” zegt Chen zonder op te kijken.

In Wuhan kreeg het gewone leven vanaf deze week weer een zetje. Sinds 28 maart konden mensen steeds een beetje meer naar buiten, en met de juiste papieren konden ze weer naar hun werk. Maar het is niet bekend hoeveel inwoners nog binnen zitten - bijvoorbeeld omdat ze nog niet gezond zijn verklaard, of omdat ze het zelf binnen veiliger vinden.

Dag na dag groeien deze week de rijen voor de banken, winkelcentra en kantorencomplexen. De controle aan de deur kost tijd die mensen graag over hebben voor hun eigen veiligheid. Drie nieuwe gevallen werden de afgelopen drie weken ontdekt, en er sterft nog maar een enkeling in Wuhan. Een paar honderd mensen zijn nog niet genezen. De weg naar herstel is ingezet na maanden van drama waarin duizenden mensen in Wuhan overleden aan het coronavirus.

Tweede golf

Het is er Peking veel aan gelegen om de economie aan het draaien te krijgen, maar tegelijkertijd wil de overheid een tweede golf aan infecties voorkomen. Een haast onmogelijke opgave. De waarschuwing van Zhang Wenhong, gerenommeerd expert infectieziekten aan het Fudan-ziekenhuis in Shanghai, valt een beetje weg in de euforie in de stad die sinds woensdag weer kan ademhalen. “Hoewel China in vroege fases best wat heeft bereikt, moeten we voorzichtig blijven en bereid zijn om de pandemie voor langere tijd te bestrijden,” zegt hij in een interview met de Chinese nieuwssite Caixin.

Een tweede golf, na de zomer, is niet uitgesloten. De Chinese autoriteiten luidden donderdag de noodklok: woensdag kwamen er 56 a-symptomatische patiënten bij, van wie er 28 het virus uit het buitenland meebrachten. Op dezelfde dag werden 63 nieuwe patiënten mét symptomen ontdekt. Mensen zonder symptomen kunnen anderen besmetten, en daarom moet zo’n positieve diagnose binnen twee uur worden gemeld bij de autoriteiten, zo luidt de nieuwe richtlijn. Al weken test Wuhan dagelijks ongeveer 14.000 mensen - vaak omdat de baas dat eist van een terugkerende werknemer. Een test is niet door de autoriteiten verplicht.

Wuhan gaat hoe dan ook niet meteen wagenwijd open. Het aantal vluchten is nog beperkt tot tweehonderd per dag, en slechts 30 procent van het gebruikelijke aantal treinen rijdt de stad uit. Zo’n 70.000 mensen hebben de stad op de eerste dag verlaten, van wie ongeveer 55.000 per trein.

In de stad zelf blijven de scholen voorlopig nog gesloten en zorgen de intensieve controles ervoor dat iedereen op zijn tenen blijft lopen. De blauwe en gele barrières die hele straten afsluiten, verdwijnen nog niet, als herinnering dat de toegangsopening op ieder moment weer dichtgeschoven kan worden.

Groene code

Iedere straat telt meerdere buurtjes of wooncomplexen met hun eigen management en bewaking. Op dat niveau worden de regels geïnterpreteerd. De ene buurt is veel strenger dan de andere. Op sommige plekken worden bewoners bij binnen én naar buiten gaan gecontroleerd met thermometer en code op de telefoon. De code wordt gegenereerd aan de hand van telefoongegevens en medische informatie. De uitslag van een virustest wordt bijvoorbeeld ook aan de code gelinkt.

Wang Ya Shu (27) kon eenvoudig wegrijden bij haar complex omdat de groene code op haar telefoon aangeeft dat ze gezond is. Wang, in lederen hotpants, kon niet wachten om weer met haar poedeltjes buiten te spelen. “Het is zo gaaf om weer mensen op straat te zien. Ik kan niet beschrijven hoe blij ik ben.” De piepkleine hondjes rennen rond in het verrassend drukke winkelcentrum terwijl Wang foto’s van ze neemt of ze even oppakt om te knuffelen. “Moet je voelen hoe zacht!”

Wang werkt als communicatiemedewerker en hoeft voorlopig de stad niet uit. Ze voelt daar sowieso niet veel voor. “Ik heb het gevoel dat ik voortaan beter kan zeggen dat ik ergens anders vandaan kom.”

Angst voor mensen uit Hubei

De provincie verschilt qua cijfers niet veel meer van de rest van China, en toch zit niet iedere stad te wachten op mensen uit Hubei. Sommige steden eisen nog een test bij binnenkomst, en hoofdstad Peking laat nog helemaal geen mensen uit Wuhan toe.

He heeft wel gehoord dat Xiamen bang is voor mensen die uit Hubei komen. “Dat is misschien in het begin zo. Maar na testen en quarantaine gaan ze ons normaal behandelen. Dat we naar Xiamen gaan, betekent dat we gecontroleerd en gezond zijn. Daar hoeven ze zich daar geen zorgen over te maken.”

Volgens He moeten zij en haar zoon bij thuiskomst in Xiamen een test doen en daarna een quarantaine aanhouden die maar drie dagen duurt. Ze heeft voorlopig geen zin om terug te komen naar de stad waar ze een dramatische 79 dagen doorbracht. Haar zoon ook niet. “De volgende keer dat we naar Hubei gaan, moeten we van tevoren controleren of er een virus is of niet,” zegt Chen terwijl hij de armen van zijn robot op en neer buigt. “Als er weer een virus is, wil ik niet komen.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden