PlusAchtergrond

Van dakloze tot wereldster: de rijzende ster van zangeres en model Marie-Pierra Kakoma

Marie-Pierra Kakoma maakt internationaal naam als hiphopartiest Lous and the Yakuza én als model. Nog maar enkele jaren geleden leefde ze in Brussel op straat.

Marie-Pierra Kakoma, alias Lous and the Yakuza, in een reclame van Dior.Beeld AFP

Het kan raar lopen. Marie-Pierra Kakoma (24) sliep vijf jaar geleden nog op metroroosters in Brussel. Liefst in de gegoede wijken van de hoofdstad, want daar is meer straatverlichting. Fel licht biedt wat bescherming tegen rovers en verkrachters, leerde ze op straat. Het verhinderde overigens niet dat ze in elkaar werd geslagen, bedreigd en bespuugd.

De laatste anderhalf jaar is er wel wat veranderd in het leven van de jonge Congolees-Belgische vrouw, die deze week de eerste beelden online heeft gezet van een fotoshoot bij Louis Vuitton waarin ze is te zien. Ze poseert erin met het soort tassen waarmee deftige vrouwen graag pronken in de Brusselse wijken waar ze ooit op straat sliep.

De fotosessie bij Vuitton trok de aandacht van de Belgische media. Want het blijft een wonderbaarlijk verhaal: van de straat in een paar jaar naar het wereldpodium. Onder haar artiestennaam Lous and the Yakuza heeft Kakoma inmiddels drie hiphopsingles uitgebracht. Op YouTube en Spotify zijn die al meer dan twintig miljoen keer beluisterd, onder anderen door de dansende kinderen van superster Madonna. Kakoma deed intussen nog reclamecampagnes voor Adidas en Dior. Haar ster rijst snel in de wereld van hiphop, design en mode.

Doodsbedreigingen

In haar nog jonge leven botsen de grote thema’s van deze tijd: etnische spanningen in Afrika, de naweeën van de genocide in Rwanda, armoede en racisme in Europa en – recent – Black Lives Matter. De zangeres – die pas na 37 bezichtigingen een appartementen in Brussel vond waarvan de verhuurder haar een contract wilde geven, waarvoor ze dan wel een jaar moest vooruitbetalen – was een van de initiatiefnemers van een grote antiracismemars in Brussel. Daarover vertellen is haar door haar familie en de platenmaatschappij afgeraden. Niet omdat dat de plaatverkoop zou schaden, maar vanwege de doodsbedreigingen die ze dan krijgt, zei ze tegen een verslaggever van de Belgische krant De Standaard.

Geloof in God en een enorme dosis wilskracht en passie hebben Kakoma in de somberste tijden op de been gehouden. Een op haar voorhoofd getatoeëerd symbool met een lijn, een stip en een halve cirkel dateert uit die tijd. Mains levées vers le ciel (ten hemel geheven handen) noemt ze dat. Op de Franse televisie zei ze daarover: “Ik liet de tatoeage vijf jaar geleden zetten. Ik zocht een symbool voor mijn persoonlijkheid. In die handen die naar de hemel zijn geheven vind ik alle antwoorden. Het is ook een teken van blijdschap en vreugde.”

Gered door een rapper

Dat Kakoma, dochter van twee bekende artsen in de Democratische Republiek Congo, in Brussel op straat zou slapen, lag bepaald niet in de lijn der verwachting. Haar vader, een Congolees, is gynaecoloog, haar Rwandese moeder is kinderarts. Het gezin had geen slecht leven in de voormalige Belgische kolonie, totdat moeder in de gevangenis belandde tijdens etnische spanningen. Ze vluchtte daarna met haar kinderen naar België, vader volgde later.

Kakoma’s ouders verwachtten dat ze ook arts zou worden, maar ze verliet al snel de universiteit omdat ze per se zangeres wilde worden. Sinds haar zevende schrijft ze liedjes.

Haar ouders sloten haar buiten en draaiden ook de geldkraan dicht, waardoor ze op straat belandde. Het was de zwartste periode in haar leven. Ze dealde in die tijd ook even om aan geld te komen. Daarvan heeft ze nog steeds de grootste spijt, heeft ze in diverse interviews gezegd.

Ze viel zeventien kilo af in die tijd. Ze werd ‘gered’ door een rapper die haar tien euro gaf, waarmee ze een treinkaartje kocht naar een plek waar ze onderdak kon krijgen.

Nu ze steeds meer internationaal succes én geld heeft, investeert ze dat grotendeels in goede doelen. Ze laat vaak boodschappenkarretjes vol eten achter voor oude vrienden, de daklozen van Brussel.

Ook haar roots vergeet ze niet. De band met haar ouders is hersteld en samen met haar moeder werkt ze aan de bouw van een ziekenhuis op het platteland van Rwanda. Over twee jaar moet dat opengaan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden