Trump toont vooral de kunst van 'no deal’

Met hun tweede top hebben Trump en Kim op het eerste gezicht niets gewonnen. Maar de leider van Noord-Korea verlengt met opgeheven hoofd zijn bezoek aan Hanoi, terwijl de president van de VS met lege handen huiswaarts gaat.

Donald Trump en Kim Jong Un. Beeld AFP

Die Nobelprijs voor de Vrede, waar Donald Trump onlangs nog hardop over dagdroomde, moet nog even wachten. Nog vervelender voor hem, op dit moment althans, is dat hij terugkeert in een land dat in de ban is van de getuigenis van zijn voormalige advocaat Michael Cohen, die Trump in een hoorzitting voor het Congres een leugenaar en een oplichter noemde. Dat binnenlandse politieke rumoer had hij graag overstemd met een diplomatiek succes.

Want vrede op het Koreaanse schiereiland, dat moest Trumps grootste buitenlandse prestatie als president worden. En misschien gelooft hij er nog steeds in. Hoewel hij voortijdig opstapte uit de onderhandelingen, bleef hij op de persconferentie gisteren vol begrip voor de positie van Kim Jong-un. Of heeft hij simpelweg te veel geïnvesteerd in deze top om het diplomatieke proces bij het grof vuil te zetten?

Dat laatste verwijten zijn critici in eigen land hem: op jacht naar een resultaat dat de Noord-Koreanen nooit zouden weggeven - eenzijdige nucleaire ontwapening - heeft hij allemaal concessies gedaan: Kim Jong-un is niet meer de politieke paria die hij een jaar geleden nog was. Als je de berichten moet geloven, reageerde de directe entourage van Trump dus ook met enige opluchting op diens beslissing om zonder deal weg te lopen. Ze waren bang dat Trump, in zijn gretigheid om toch maar een akkoord te sluiten, nog meer zou weggeven.

Eigengereide aanpak

Maar waarschijnlijk beseft Trump zelf ook dat hij op deze mislukte top op de grenzen is gestuit van zijn eigengereide diplomatieke aanpak. In de aanloop naar de vorige top met Noord-Korea, in Singapore, hadden denktanks en journalisten in Amerika zich daar de blaren op de tong over gediscussieerd. Gebruikelijk is dat een top tussen twee staatshoofden het sluitstuk is van lange, moeizame onderhandelingen op lagere niveaus. Als een akkoord in zicht is, mogen de leiders de laatste ingewikkelde knopen doorhakken en elkaar de laatste concessies doen waar lagere ambtenaren niet toe gerechtigd zijn.

Geopolitieke realiteiten

Trump draaide dat hele proces om. Het ambtelijk overleg tussen de VS en Noord-Korea zit al jaren muurvast, redeneerde hij. Als hij en voorzitter Kim er eerst met zijn tweeën nou eens uitkwamen, op basis van wederzijdse sympathie, dan konden daarna de details wel op lager niveau worden uitgewerkt. Na de top in Singapore claimden de supporters van Trump dat de Noord-Koreanen de nucleaire testen en de oorlogstaal hadden gestopt. Zijn tegenstanders wezen erop dat Kim in feite niets had opgegeven, en alleen maar tijd had gekocht om zijn nucleaire arsenaal verder te ontwikkelen.

Dat Trump deze keer geen verdere concessies losgepeuterd kreeg, laat zien dat je met die persoonlijke aanpak geen geopolitieke realiteiten kunt wegpraten. En zo moet de man die zich altijd heeft beroepen op zijn vaardigheid in de ‘kunst van de deal’, maar die tot nu toe vooral bestaande akkoorden heeft opgezegd - denk aan Iran, Parijs - nog altijd wachten op die grote buitenlandse deal waarmee hij zijn reputatie kan waarmaken.

President Donald Trump heeft gisteravond in Alaska, bij een tussenstop op de terugweg van de top in Hanoi, ten onrechte gezegd dat Islamitische Staat in Syrië nu ook het laatste plekje dat nog werd verdedigd kwijt is. “We hebben het kalifaat in Syrië net overgenomen. Jullie hoorden steeds 90 procent, 92 procent, maar nu hebben we 100 procent in handen,” aldus Trump.

Ooggetuigen in Syrië en Amerikaanse functionarissen in Washington spreken dat tegen. Eerder op de dag had een SDF-commandant gezegd de ‘totale overwinning’ op IS binnen een week te verwachten. Twee weken geleden had Trump gezegd dat de complete val van het kalifaat binnen 24 uur zou worden aangekondigd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden