PlusReportage

Spanjaarden mogen eindelijk weer de straat op

De Spanjaarden mochten zaterdag voor het eerst in zeven weken weer sporten in de openlucht. Al vroeg deden velen de hardloopschoenen aan of stapten op de fiets, want om tien uur moesten ze weer binnen zijn. Maar de vier uur vrijheid en beweging smaakten hemels.

Op de Paseo Maritimo promenade in Barcelona was het bijna onmogelijk om afstand te houden zaterdag. Spanjaarden zijn dolblij dat ze weer bewegingsvrijheid krijgen. Beeld EPA

De zon is nog niet boven de verre waterlijn van de Middellandse Zee opgedoken als tientallen silhouetten zich in het de ochtendschemer over de boulevard langs het strand van Barcelona voortbewegen. Het is half zeven. De meeste gaan snel: ze lopen hard of ze fietsen. In de 48 dagen daarvoor zouden ze daarvoor door een politiepatrouille zijn aangehouden, en misschien beboet.

Spanje ontwaakte zaterdagochtend met de belangrijkste versoepeling van het strenge lockdown-regime sinds dat op zondag 15 maart was ingegaan om het coronavirus te beteugelen. Toen waren, in totaal, pas 288 mensen aan covid-19 overleden; zaterdag kwam de teller op 25.100 doden. Maar het gaat beter, de laatste week, het dagelijks aantal doden is tot onder de 300 gezakt.

Tijd om de teugels iets te laten vieren, vond de Spaanse regering van socialist Pedro Sánchez, net als in alle landen na het aanhoren van de adviezen van een vaste groep experts. Hoog tijd, vonden ook de inwoners, hoewel velen nog duidelijk bang zijn voor het virus – in de winkels is bijna niemand zonder mondkapje te zien. Maar de angst weerhoudt honderdduizenden deze zaterdagochtend niet om uit hun isolement kruipen en de mogelijkheid te benutten om te sporten of gewoon te wandelen.

Daarvoor moeten ze vroeg opstaan, voor een zaterdag. De fysieke activiteit is alleen toegestaan tussen zes en tien uur ’s morgens. Of ’s avonds, tussen acht en elf – maar dan moet je nog de hele dag wachten.

Paradijs

Uit heel Spanje stromen in de ochtend de beelden binnen. Van die steeds drukkere boulevard in Barcelona, waar het moeilijk, zo niet onmogelijk is de opgedragen twee meter afstand bij het sporten in acht te houden. Of het grindpad tegen de Tibidaboberg aan; altijd een populair wandel-, hardloop- en fietspad, nu een paradijs waarnaar velen weken verlangd hebben.

In Madrid hebben de fotografen met telelens de Puente de Toledo opgezocht, een monumentale voetgangersbrug over de Manzanaresrivier. Aan weerszijden liggen talloze autovrije paden. Maar het stadspark daar, Madrid Río, blijft gesloten, net als het centale Retiro en, aan de rand van de stad, Casa del Campo. Hardlopers roepen tegen de agenten: doe het park open! En agenten vragen zich af: doet iedereen tegenwoordig aan sport?

Sporten op Las Ramblas in Barcelona, zaterdag was het na lange tijd weer mogelijk.Beeld AFP

Binnen gemeente blijven

Zeker in de grote steden als Madrid en Barcelona hebben de miljoenen inwoners weinig keus, zolang de parken gesloten blijven. En ook al is de vreugde om de versoepeling van de anti-coronamaatregelen voel- en zichtbaar, behalve de vaste tijdstippen is er nog een andere belemmering: het sporten moet plaatsvinden binnen de grenzen van de gemeente waar de loper of fietser woont.

Zeker voor het immense peloton dat tot 15 maart elk weekeinde op de racefiets stapte, is dat een handicap. Madrid en Barcelona zijn nog groot, en gemotoriseerd verkeer is er weinig, maar mooie stoplichtloze wegen zijn er niet en niet voor niets zoeken de renners toch altijd de groene omgeving op, de heuvels en bergen dertig of vijftig kilometer verderop. Dat blijft vooralsnog verboden.

In die groene heuvels fietsen alleen de mensen die er wonen; maar ook allemaal in die meestal beperkte ruimte van hun dorpsgrenzen. Badplaats Sitges ligt opgesloten in een kom aan de zee; het binnenland in mag niet, daar liggen weer andere gemeentes. Maar het stadje heeft een mooie kustweg van 14 kilometer, op deze vroege zaterdagochtend ook vrijwel zonder auto’s – weekeindverkeer is er niet. Aan het begin van de weg staan agenten; elke fietser moet aantonen dat hij in Sitges woont, anders mag hij niet verder. Sterker, ze kunnen al beboet worden omdat ze daar helemaal nog niet mogen zijn.

Stranden

De stranden mogen van de regering in Madrid – stad op 400 kilometer verwijderd van de dichtstbijzijnde kust – ook weer open. Niet om te zonnebaden, wel om te wandelen. De bewoners bij de prachtige brede stranden aan de noordwestkust van Spanje treffen het: tegen zeven uur ’s morgens is het eb, er is alle ruimte. In Gijón duiken tientallen surfers het water in.

Het is (maximaal) vier uur lang genieten. De ledematen bewegen die in zeven weken te stroef zijn geworden. Maar om tien uur moeten alle sporters en ‘jonge’ wandelaars weer thuis zijn. Dan moeten paden, lanen en stranden vrij zijn voor 70-plussers, of zij die hulpbehoevend zijn; zij krijgen het rijk alleen tot twaalf uur, al dan niet vergezeld van iemand; en na zeven uur ’s avonds ook nog een uurtje. De rest van de dag, tussen 12 en zeven, is voor de kinderen met hun ouders.

Misbruik

Veel regels, en niet iedereen kent ze precies, en sommigen maken er misbruik van, en ondanks die vaste tijdstippen – of juist daardoor – is de drukte op sommige plaatsen groot. Maar één ding overheerst: hier hebben de Spanjaarden bijna 50 dagen op gewacht.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden