PlusReportage

Rome verandert in vuilstort, sommige stoepen simpelweg onbegaanbaar

Het is een sluimerend probleem dat om de zoveel tijd de kop op steekt: het vuilnis in Rome. Na de sluiting van vuilstort Malagrotta net buiten de Italiaanse hoofdstad weet de gemeente al jaren niet waar het met de dagelijkse 4600 ton huisvuil naartoe moet. Met soms krankzinnige gevolgen.

null Beeld Angelo van Schaik
Beeld Angelo van Schaik

“De stank was niet harden.” Cecilia Mancini wijst naar de vuilcontainers op de stoep voor haar kinderboekenwinkel. Half juli sloot ze noodgedwongen tweeënhalve dag de deuren omdat de berg vuilnis te groot was geworden. “We hebben van alles geprobeerd, zelf een aantal vuilniszakken opgeruimd, luchtverfrisser eroverheen gegooid. Niets hielp.”

En dat was nadat Mancini en haar collega Barbara Ferraro al verschillende keren gemaild en gebeld hadden naar de gemeente, de deelgemeente en de vuilophaaldienst; de instanties die in Rome verantwoordelijk zijn voor het vuilnisbeleid. “Nooit antwoord gehad.”

Klanten konden niet meer langs de vuilnisberg, de airconditioning moest uit omdat die de stinkende walm van de overlopende vuilcontainers de winkel in blies en ook de winkeldeur kon niet open, want dan vlogen er zwermen vliegjes naar binnen. “Er zat weinig anders op dan de deuren te sluiten en de publiciteit te zoeken.”

Onbegaanbaar

Inmiddels is de stoep voor Mancini’s winkel weer redelijk schoon, maar in de rest van de wijk Pigneto, een hippe uitgaanswijk aan de rand van het centrum van Rome, is de situatie dramatisch. “Het is al een stuk beter dan gisteren,” verzekert de boekenwinkeleigenaresse. “Vanochtend kwam de vuilophaaldienst langs met grote scheppen.” Toch liggen nog steeds overal in de wijk grote bergen afval, puilen de vuilniscontainers uit en zijn sommige stoepen simpelweg onbegaanbaar.

Naar schatting blijft er nu zo’n 1600 ton huisvuil per week achter op het Romeinse wegdek, een enorme hoeveelheid afval die, zeker op warme zomerdagen, voor grote problemen zorgt. Stankoverlast, maar ook ongebreidelde groei van ongedierte. De vuilcontainers zijn het domein van kakkerlakken, ratten en zeemeeuwen.

“Er is zonder twijfel sprake van een gezondheidsrisico,” zegt Andrea Costa, staatssecretaris van Volksgezondheid tegen een Romeins radiostation. “Het is niet alleen een kwestie van decorum, maar ook van volksgezondheid, dat de lokale overheden moeten aanpakken en oplossen.”

null Beeld REUTERS
Beeld REUTERS

Verantwoordelijkheid

En daar zit hem de crux, want wie is verantwoordelijk voor de vuilnischaos in Rome? De gemeente Rome en de regio Lazio schuiven elkaar al jarenlang de bal toe. Burgemeester Raggi van Rome zegt dat de regio niet meewerkt met het vinden van een locatie voor een nieuwe vuilstort buiten de stad,

Massimiliano Valeriani, wethouder van vuilnis van de regio, vindt dat elke gemeente zelfvoorzienend moet zijn. “Rome is met afstand de grootste gemeente van Italië met enorme grote groene ruimtes,” zegt de wethouder tegen website Fanpage.it. “Het is nogal paradoxaal dat er nergens een plek zou zijn voor een vuilstort en dat de randgemeenten dan zouden moeten opdraaien voor het vuilnisprobleem van Rome.”

Het vuilnisprobleem in de Italiaanse hoofdstad kent een lange voorgeschiedenis. Al in 2007 maande de Europese Unie Italië om de vuilstort Malagrotta te sluiten. Met een oppervlakte van 230 hectare was het de grootste vuilstort van Europa, maar Malagrotta was overvol en overtrad stelselmatig Europese hygiëneregels.

Gescheiden afvalinzameling

In 2013 werd de megavuilstort eindelijk gesloten. Om de 4600 ton afval die de bijna drie miljoen Romeinen per dag produceren het hoofd te bieden, had de toenmalige burgemeester Ignazio Marino een vuilnisplan bedacht. Hij wilde investeren in gescheiden afvalinzameling en in nieuwe, kleinere afvalverwerkingsinstallaties. Marino werd, om andere redenen, tot aftreden gedwongen en zijn plan werd nooit gerealiseerd.

Het was het begin van een crisis die nu al acht jaar duurt en die alleen maar tijdelijke oplossingen kent. Af en toe gaat onder luid protest tijdelijk een vuilstort open en wordt er, tegen enorme kosten, afval verscheept naar andere delen van Italië en naar het buitenland. De door burgemeester Raggi vurig gewenste gescheiden afvalinzameling komt niet van de grond, het blijft steken op een magere 43 procent, en een verbrandingsoven is uit ideologische overwegingen uitgesloten.

Het gemeentebestuur vindt zo’n oven slecht voor het milieu en de dioxine-uitstoot slecht voor de gezondheid. Ondertussen blijven de Romeinen afval produceren dat vervolgens op straat blijft liggen, omdat de omringende gemeenten geen vuilstort van de hoofdstad willen zijn. “We betalen de hoogste afvalstoffenheffing van heel Italië,” klaagt boekhandeleigenaresse Cecilia Mancini. “Maar we hebben de slechtste service. Dit is het complete failliet van het Romeinse vuilnissysteem.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden