Portretten

Oekraïners en Russen in Amsterdam: ‘Ik weet niet wat erger is, daar zijn of hier’

Andrei Enin. Beeld Nina Schollaardt
Andrei Enin.Beeld Nina Schollaardt

De Oekraïense gemeenschap in Amsterdam kijkt machteloos toe naar de situatie in het thuisland. Ook Russische Amsterdammers spreken hun steun uit. ‘Ik heb al vijf dagen niet geslapen.’

Anna Herter

Andrei Enin (35, financieel expert)

Verhuisde acht jaar geleden van Rusland naar Amsterdam om bedrijfskunde te studeren, vond een baan bij een bank en bleef

“Ik ben Russisch, maar ik kan niet verklaren waarom Rusland dit doet. Ja, Poetin ziet Oekraïne steeds dichter naar het Westen toe groeien en is bang dat het lid wordt van de Navo. Maar dat rechtvaardigt nog niet deze vorm van agressie. Er valt niets te winnen.”

“Mijn Russische vrienden en ik zijn allemaal universitair geschoold en wonen in grote steden. Wij steunen het Russische regime niet. Voor sommige andere delen van de Russische bevolking is dat lastiger. Dat komt door de propaganda en zwaar gecensureerde media. Als je jarenlang, dag in dag uit, op televisie hoort en in de kranten leest dat er in Oekraïne een fascistisch regime heerst, is het lastig om nog je eigen mening te vormen.”

“Sancties gericht op de Russische elite zijn goed. Maatregelen die de gewone bevolking raken, vind ik ingewikkelder. Ik snap dat het Westen kiest voor sancties op economisch gebied, want daarbij komen minder mensenlevens in gevaar. Maar je wilt Rusland niet in een Iran of een Noord-Korea veranderen, waarin mensen door de sancties in armoede leven, zonder dat er verder iets verandert.”

Dmytro Gorodnytskyi (31, software engineer)

Verhuisde in 2019 van Oekraïne naar Stockholm, woont sinds een halfjaar in Amsterdam

Dmytro Gorodnytskyi. Beeld Nina Schollaardt
Dmytro Gorodnytskyi.Beeld Nina Schollaardt

“Ik voel me verschrikkelijk. Ik vrees in de eerste plaats voor het leven van mijn vrienden, maar ik wil ook mijn land niet verliezen. Ik wil geen vluchteling zijn, zonder paspoort en zonder thuis.”

“Ik ben mijn spullen aan het pakken om naar Polen te vertrekken. Vervolgens reis ik naar de grens met Oekraïne. Het is onduidelijk of het mogelijk is die grens over te steken, maar ik wil mijn hulp aanbieden waar nodig. Misschien kan ik mensen helpen evacueren. Veel meer kan ik waarschijnlijk niet doen, want ik ben geen militair.”

“Continu ben ik in contact met mijn familie, die in het westen van Oekraïne woont. Ze zijn zo ontzettend bang. Ze hebben water en eten in de auto gelegd voor het geval ze moeten vluchten. Dat doen ze nu nog niet, het is te onveilig. Wegen en vliegtuigen worden aangevallen.”

Nadiya Sayenko (32, solution consultant)

Kwam in 2011 van Oekraïne naar Nederland voor een researchmaster, ontmoette haar man en bleef. Woont sinds 2019 in Amsterdam

Nadiya Sayenko. Beeld Nina Schollaardt
Nadiya Sayenko.Beeld Nina Schollaardt

“Ik heb al vijf dagen niet geslapen. Ik weet niet wat erger is, dáár zijn of machteloos hier zitten. Mijn ouders wonen 130 kilometer ten westen van Kiev. Nog geen 13 kilometer verderop is donderdag een bom ontploft. Ze proberen kalm te blijven en brengen in kaart waar de schuilkelders zitten.”

“Mijn zusje en haar man zijn afgelopen week naar mij in Amsterdam gekomen. Ze wilden niet het risico lopen dat hij zou worden gedwongen om te vechten. Ze zijn pas getrouwd en nog zo jong. Zijn vader gaat wel naar het front.”

“Ik zie dit niet tot een goed einde komen. De sancties gaan niets uithalen: Poetin geeft niet om zijn volk, zolang hij zelf maar miljardair blijft. Óf we worden op een dag wakker met Russische paspoorten, óf Oekraïne eindigt als slagveld waarop Rusland en het Westen hun conflicten uitvechten.”

Tamara Panesh (33, interface ontwerper) & Valentin Goncharov (40, software engineer)

Getrouwd. Twee jaar geleden van Rusland naar Diemen verhuisd vanwege werk

Tamara Panesh en Valentin Goncharov. Beeld Nina Schollaardt
Tamara Panesh en Valentin Goncharov.Beeld Nina Schollaardt

“Wij schamen ons dood. Het doet pijn dat president Poetin deze invasie namens Rusland is begonnen, terwijl de Russen hier niets over te zeggen hadden. Wij staan hier niet achter. We durven amper onze Oekraïense vrienden onder ogen te komen.”

“Het lukt ons niet om te begrijpen waarom Rusland dit doet. Meneer Poetin lijkt gewoon de weg kwijt te zijn en gedraagt zich als een Napoleon. Alle sancties tegen Rusland zijn wat ons betreft goed, ook al raken ze de bevolking. Want wat Poetin doet, raakt het volk net zo hard.”

“We zijn niet de enige Russen die niet achter de acties van Poetin staan. Natuurlijk wordt er veel desinformatie en propaganda verspreid door de Russische overheid, maar lang niet iedereen trapt daarin. Geen van onze vrienden en familie in Rusland kijken televisie. Zij weten dat ze hun informatie elders moeten halen.”

Irina Bochyk (38, financieel analist)

Verhuisde acht jaar geleden van Oekraïne naar Amsterdam met haar man

Irina Bochyk. Beeld Nina Schollaardt
Irina Bochyk.Beeld Nina Schollaardt

“Ondanks de allesoverheersende angst, proberen ze daar zo kalm mogelijk te blijven. De families van mijn man en mij wonen verspreid over Oekraïne. Mijn moeder zit vast in Kiev. Het is ontzettend moeilijk om daar weg te komen.”

“Ik ben erg verdrietig, maar ook boos. Boos dat een gek in Rusland de macht heeft om een vreedzame plek zo te ontwrichten. Met de huidige problemen op de wereld, zoals de klimaatcrisis, is een oorlog wel het laatste dat we ons kunnen veroorloven.”

“Het is nu hopen dat Rusland nog te stoppen is. Wat ik vanuit hier kan doen is beperkt. Ik heb geld gedoneerd aan organisaties die Oekraïense burgers en het leger helpen, en ben gaan protesteren op de Dam. Ik hou contact met de mensen die ik daar ken.”

Yevgeniya Balyasna-Hooghiemstra (44, compliance officer)

Verhuisde twintig jaar geleden vanuit Oekraïne naar Amsterdam

Yevgeniya Balyasna-Hooghiemstra. Beeld Nina Schollaardt
Yevgeniya Balyasna-Hooghiemstra.Beeld Nina Schollaardt

“Vanaf ’s ochtends vroeg ben ik in contact met mijn familie in Oekraïne. Donderdagochtend werd ik wakker met een berichtje van mijn zusje dat de oorlog is begonnen. Dat was onwerkelijk, want ik had de dag ervoor nog gezellig met haar gekletst tot middernacht.”

“Mijn grootouders hebben de inval van de nazi’s in de Sovjet-Unie meegemaakt. Ik had nooit verwacht dat ook ons een oorlog zou overkomen.”

“De hele spanning is tussen het Westen en Rusland. Oekraïne wordt slechts gebruikt als strijdtoneel om dit op uit te vechten. Ik vind dan ook dat er een duidelijk en sterk antwoord vanuit het Westen moet komen.”

“Ondertussen blijven Oekraïeners keihard vechten. Het wordt de Russen niet gemakkelijk gemaakt om binnen te komen. Ik denk aan alle jonge levens die bij een oorlog sneuvelen. Er zijn nu al een hoop militairen en burgers omgekomen.”

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden