Nieuwe eigenaar gezocht voor banenmotor olie-industrie op Curaçao

Curaçao zoekt een nieuwe eigenaar voor raffinaderij Isla, een van de grootste werkgevers op het eiland. Hoewel de tijd dringt, is het verzet tegen de verkoop fel en de angst groot. 

Een olietanker op sleeptouw bij de Isla op Curaçao. Beeld Sinaya Wolfert

Als een bos paddenstoelen torenen de schoorstenen van de Refineria di Kòrsou uit boven het water. Wie per auto de tientallen meters hoge Julianabrug over de Annabaai oversteekt, ziet uit het ene raam het Unesco Werelderfgoed van Willemstad en kijkt door de andere ruit neer op de grijze massa die in de volksmond Isla wordt genoemd. In het midden ligt een asfaltmeer. Het is een giftige herinnering aan de Tweede Wereldoorlog, toen vliegtuigen van de geallieerden vlogen op kerosine uit Curaçao.

De raffinaderij is de meest ­vervuilende van het Koninkrijk en produceert meer zwaveldioxide dan alle vijf raffinaderijen in Nederland samen: 26,4 ton aan broeikasgassen per hoofd van de bevolking in 2015. Twee jaar eerder kwam onderzoeksbureau Ecorys in berekeningen tot minimaal achttien doden per jaar als gevolg van de Isla.

Venezolaanse pachter

Niettemin wil bijna niemand op het eiland een toekomst zonder raffinaderij. Enerzijds zien bepaalde wijken soms zwart van de rook, anderzijds werken duizenden mensen direct of indirect in de oliesector en komt vijf tot tien procent van het Curaçaose bruto binnenlands product jaarlijks uit de buizen van de raffinaderij.

Het huurcontract met de Venezolaanse staatsoliemaatschappij PdVSA verloopt aan het eind van dit kalenderjaar. Het bedrijf stapte in 1985 in, nadat Koninklijke Shell de toen al zeer vervuilende Isla voor één symbolische Antilliaanse gulden had verkocht aan de regering van Curaçao. Die vond in PdVSA een pachter waarmee het jarenlang goed zaken doen was.

De ongekende economische en politieke crisis in Venezuela heeft effect op Curaçao; het werk in de raffinaderij heeft een jaar stilgelegen. Sinds de opstart, deze lente, is uitval aan de orde van de dag. Geld om verouderde onderdelen te vervangen heeft Caracas niet.

Het Islapersoneel heeft nog elke maand keurig uitbetaald gekregen, maar meer verplichtingen kan PdVSA niet nakomen. Bovendien, Amerikaanse sancties tegen het regime van president Nicolás Maduro maken het extreem moeilijk om de op Curaçao bewerkte olie aan de man te brengen. Washington heeft voor de Isla een uitzondering gemaakt, maar die is tijdelijk.

In de coulissen staat het consortium Klesch Group klaar voor een overname. Met de Amerikanen is de voorbije maanden exclusief onderhandeld, met de intentie voor december een deal te tekenen. Het bedrijf is bereid miljarden te investeren, maar wil dan wel kunnen moderniseren, bezuinigen en verduurzamen. Overname is geen bezwaar, maar Curaçaoënaars willen de harde garantie dat die zo min mogelijk gevolgen zal hebben voor de werknemers. De twee grootste Isla-vakbonden willen zo min mogelijk ontslagen en geen gemorrel aan de arbeidsvoorwaarden.

Het lijkt een onrealistische eis, gelet op de potentiële koper die de raffinaderij gereed moet maken voor de toekomst. Als het aan de bonden ligt, nemen ze dan maar liever geen afscheid van de Venezolanen, die jarenlang loyaal zijn geweest aan Curaçao en zijn bevolking. Zij kwamen toen Nederland het in de gedaante van Shell liet afweten. Dat weegt zwaar op Curaçao, waar de tribunes van het parlement vol zitten met joelende vakbondsleden. Hun eis: laat alles bij hetzelfde blijven. PdVSA was toch goed voor ons? Waarom niet verder?

Hoogspanning

Als het tot een principeakkoord met de regering komt, kan Klesch zich opmaken voor stevige onderhandelingen met de bonden. De tijd dringt ook omdat premier Eugene Rhuggenaath begin december een conceptakkoord wil hebben bereikt. Eerder bleek al wat voor verregaande gevolgen het kan hebben als de bonden hun zin niet krijgen. Toen de eerdere kandidaat Motiva Enterprises in een laat stadium besloot de raffinaderij niet te kopen, legde stakend personeel dagenlang de toegangswegen naar de raffinaderij lam en werd de regeringszetel Forti in Willemstad bezet.

Aan de premier om onder hoogspanning een oplossing te vinden voor de toekomst van één van de grootste werkgevers van Curaçao. Zoals het Antilliaans Dagblad deze week analyseerde: Klesch hoeft niet per se. Curaçao moét.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden