PlusAchtergrond

Nederlands restaurant de dupe van bizar grensconflict Sint Maarten

Captain Oliver’s ligt in de baai die op Sint Maarten de grens vormt. Beeld Soualiga Post

Een slepend grensgeschil tussen Frankrijk en Nederland dupeert een restauranthoudster op Sint Maarten al jaren. Er is op ministerieel niveau overleg, maar een oplossing blijft uit.

‘Slaap in Frankrijk, dineer in Nederland’, luidde de slogan van Captain Oliver’s Restaurant en het bijbehorende resort aan de baai Oyster Pond, precies op de grens van het Franse en het Nederlandse deel van Sint Maarten. “We waren een symbool voor de eenheid op het eiland,” zegt eigenaresse Maggi Shurtleff.

Nu liggen het restaurant en de bijbehorende haven er spookachtig bij. Shurtleff is er letterlijk ziek van geworden dat haar levenswerk door aanhoudende ambtelijke terreur is verwoest. Een recente brief van minister Stef Blok aan de Tweede Kamer maakt duidelijk dat haar nachtmerrie voorlopig nog niet ten einde is.

Shurtleffs inmiddels overleden man Oliver opende in 1983 Captain Oliver’s Restaurant. Oyster Pond was toen nog een vrijwel onbebouwde baai en het was uitzoekwerk of de locatie van het restaurant zich in het Franse of Nederlandse deel bevond. Ambtenaren van beide landen verzekerden hem dat hij een Nederlandse vergunning moest aanvragen, en ook in Nederland belasting moest betalen.

Dat ging jaren goed en de menukaart van Captain Oliver’s Restaurant werd een begrip op het eiland. In Oyster Pond werden steigers aangelegd, waar zeilers aanmeerden voor een lunch of diner. Toen er andere hotels en strandtenten werden bijgebouwd, groeide de voormalige oesterbaai uit tot een trekpleister voor toeristen.

Eeuwenoud verdrag

Maggi en Oliver dachten hun zaakjes voor elkaar te hebben, tot in 1996 de Franse regering van Saint-Martin de grond claimde. Ambtenaren stelden dat het echtpaar onterecht geen belasting betaalde aan Frankrijk en begonnen rekeningen in te dienen. Steeds opnieuw moesten ze hun papieren erbij halen om aan te tonen dat ze juist naar Nederland waren doorverwezen. “We hebben jarenlang brieven heen en weer geschreven en juristen ingeschakeld.”

De oorzaak van het grensconflict om Oyster Pond ligt in een eeuwenoud verdrag tussen Frankrijk en Nederland. Beide landen kwamen in 1648 overeen het eiland te splitsen. Aan de oostkant kwam de grens ter hoogte van de baai, maar oude landkaarten bieden onvoldoende duidelijkheid over of de baai in zijn geheel bij de Nederlandse kant hoort, of slechts voor de helft.

In de loop der jaren nam de Franse druk op Captain Oliver’s Restaurant toe, met als dieptepunt een arrestatie in 2016. Maggi Shurtleff – haar man was zes jaar eerder overleden – zag vijftig met automatische geweren bewapende Franse gendarmes het restaurant naderen, waarna ze in de boeien werd geslagen. “Ik hoopte dat de Nederlandse regering, waaraan ik altijd belasting had betaald, me zou beschermen, maar die liet me aan mijn lot over.”

Shurtleff begon juridische procedures tegen de Fransen, maar een jaar later sloeg het noodlot opnieuw toe, toen orkaan Irma de steigers en het restaurant stuksloeg. Vanwege de onduidelijkheid over de vergunning van haar restaurant heeft ze de schade nooit durven en kunnen herstellen. “Ik wil eerst zekerheid dat ik niet weer gearresteerd word,” zegt ze. “Oyster Pond had een schitterend uitzicht. Nu is het een spookbeeld geworden.”

Franse spierballen

Met de claims op Oyster Pond en de arrestatie van Shurtleff lijkt Frankrijk zich niet aan afspraken te houden. In 2014 kwamen Frankrijk en Nederland overeen de status quo te handhaven, totdat er duidelijkheid is over de exacte grenslijn. “Maggi is het slachtoffer van een geopolitieke kwestie, waarbij Frankrijk zijn spierballen laat rollen en Nederland geen grenzen durft te stellen,” zegt SP-Kamerlid Ronald van Raak.

Van Raak stelde in augustus vorig jaar Kamervragen over de kwestie. Toen antwoordde minister Blok dat eind 2019 de onderhandelingen met Frankrijk over de exacte grens op Sint-Maarten zouden beginnen. In een brief aan de Tweede Kamer van 15 juli geeft Blok aan nog steeds op de Fransen te wachten. Het wachten is op een zogeheten ‘technisch onderzoek’ van Frankrijk, dat vorig jaar al afgerond zou zijn.

Voor Maggi Shurtleff is wéér een jaar voorbijgegaan waarin ze haar levenswerk verder in verval ziet raken. Hoewel ze zich al jaren in de steek gelaten voelt door zowel de Franse als de Nederlandse overheid, hoopt ze dat er alsnog een ambtenaar opstaat die de ogenschijnlijk simpele kwestie gaat regelen. “Het is mijn droom mee te maken dat Captain Oliver’s Restaurant zijn deuren weer opent. Ik hield van die plek, maar ze is me ontnomen.”

Maggi Shurtleff, door bureaucratische ­terreur is het levenswerk van de restauranthoudster en haar inmiddels overleden echtgenoot gesloten.
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden