PlusInterview

Nederlanders in Europa over corona-aanpak in hun stad: ‘Ik heb een normale zomer gehad’

Horeca, winkels en musea zijn dicht, scholen open en dan weer dicht en weer open: Amsterdam worstelt zich door de zoveelste lockdown. In veel Europese steden is de situatie heel anders. Hoe ervaren Nederlanders die daar wonen de maatregelen in hun stad?

Dionne van Lint
Joyce Bok. Beeld Privécollectie
Joyce Bok.Beeld Privécollectie

Joyce Bok (47), hoofd van Enterprise Mobility bij British Telecom, woont 9 jaar in Londen

“Ik woon hartje Londen, dus toen de eerste lockdown begon, was het heel tastbaar dat alles platlag. Je mocht maar één keer naar buiten voor boodschappen en één keer om te sporten.

Op een gegeven moment mochten we weer ergens in een park zitten. Eindelijk weer met een koffie met een vriendin bijkletsen. Daarvoor mochten we niet eens ergens stil staan. Dan ga je echt de kleine dingen waarderen.”

“Omdat wij hier meteen in een harde lockdown gingen, denk ik dat mensen hier meer accepteren van ‘it is here to stay’. De boosters horen er nu bij en zijn nodig om de zorg en medemens te beschermen, vinden ze.

“De QR-code voor horeca is hier nooit doorgekomen, alleen voor grote evenementen moeten we die laten zien. De vaccinatiegraad was al hoog en het werd niet geheel geaccepteerd door wat ongeloof in de prime minister die zich ook niet aan de regels hield.”

“De winkels en restaurants zijn nu open, maar mensen zijn wel nog steeds gespannen qua afstand houden. Vrienden van mij willen niet meer dan één keer per week naar Londen komen, omdat ze liever niet met het openbaar vervoer willen reizen. Ik ook liever niet, maar als echte Nederlander fiets ik naar mijn werk.”

Amber Woortman. Beeld Privécollectie
Amber Woortman.Beeld Privécollectie

Amber Woortman (23), studeert politicologie en woont 1,5 jaar in Kopenhagen.

“Voor de pandemie was ik al van plan om te verhuizen voor mijn studie. In de zomer van 2020 ben ik samen met mijn vriend naar Kopenhagen gegaan. Toen was de situatie in Denemarken al beter en was de universiteit al open, in Nederland kon dat nog niet. In de winter kwam er een lockdown, toen waren de horeca en winkels dicht. Maar sindsdien is het niet meer zo streng geweest. Ik heb een normale zomer gehad, ik kon gewoon naar festivals, theatervoorstellingen en restaurants.”

“De overheid is altijd heel duidelijk geweest in wat het plan was. Ik wist precies wanneer wat open zou gaan. Hierdoor vielen de maatregelen me erg mee. In Nederland was er meer onzekerheid over wat er ging gebeuren, dat lijkt me echt niet fijn. Vrienden en familie zijn verbaasd over hoe goed de pandemie-aanpak hier wordt geregeld.”

“De Denen hebben erg een saamhorigheidsgevoel, ze geven heel erg om de rest van de omgeving. Hierdoor testen ze veel en dat kan ook door de vele testcentra op straat. Ze zijn van de regeltjes, maar ikzelf ook, dus ik houd me goed aan de maatregelen.”

Ate de Jong. Beeld Privécollectie
Ate de Jong.Beeld Privécollectie

Ate de Jong (32), HR consultant, woont 3 jaar in Parijs.

“Aan het begin van de pandemie heeft de overheid wel Noord-Koreaanse maatregelen ingevoerd. Je mocht toen alleen voor een uur naar buiten met één kilometer afstand van je huis met een papiertje waarop stond wat je van plan was om te doen. Een vriend van mij was 1,1 kilometer van zijn huis aan het hardlopen en kreeg meteen een boete van 135 euro.”

“Toen dat werd afgeschaft, zetten ze al snel de avondklok om 18 uur in. Ik had niet echt problemen met de avondklok, het was vooral een kwestie van je mindset aanpassen. Ik hield me eraan, maar soms ging ik wel naar een etentje waardoor ik wat later thuis was. Of met vrienden bier drinken en pizza eten op straat buiten een bar, totdat de politie ons weg stuurde.

“Het afgelopen jaar is vanaf januari alles open geweest, maar we moeten altijd binnen mondkapjes dragen. Dat komt ook omdat de Franse overheid veel focust op het vaccineren, bij de apotheek kan je zo een prik laten zetten. Ik heb mijn booster al meer dan een maand. Het is prettig dat de communicatie van de overheid duidelijk is. Ze gooien niet opeens alles open en daarna weer dicht zoals in Nederland.”

Pam Boschma. Beeld Privécollectie
Pam Boschma.Beeld Privécollectie

Pam Boschma (26), copywriter, woont 5 jaar in Berlijn.

“Duitsers zijn al snel heel serieus qua gezondheid. Als ik naar mijn werk kwam met een griepje, zeiden ze al ‘wat doe jij hier? Ga naar de dokter’. Dat merkte ik ook toen de coronabesmettingen in Italië op het nieuws kwam. Een collega van mij had al een pak van honderd mondkapjes besteld. In Nederland waren ze nog niet zo erg aan het stressen.”

“De situatie aan het begin van de pandemie was onzeker, dus ben ik maar naar Nederland gegaan. Ik zat daar de eerste drie maanden en later weer bij de tweede lockdown in de winter. In de zomer gingen de eerste openluchtfestivals weer door in Berlijn. Maar je moest dan wel een mondkapje op tijdens het dansen. Ik ben toen niet zoveel gegaan, want ik was nog een beetje voorzichtig. Maar mijn Nederlandse vrienden keken echt met verbazing toe.”

“Duitsland en Nederland hebben vergelijkbare culturen, maar de aanpak van de pandemie is echt anders. Duitsland ging al snel over naar mondkapjesplicht, terwijl Nederlanders mondkapjes toen nog niet eens gebruikten. Ik voelde mij er wel veiliger door. Het vaccineren ging snel en ook vaak via werk: ik ben gevaccineerd op mijn kantoor door een dokter. Veel testen is hier heel normaal, ik ben onderhand nu wel gewend om me dagelijks te testen.”

Joris Vredeling. Beeld Privécollectie
Joris Vredeling.Beeld Privécollectie

Joris Vredeling (41), ondernemer, woont 17 jaar in Madrid.

“Toen corona begon, hadden we een strenge lockdown. We mochten alleen naar buiten voor boodschappen of naar de apotheek. Toen ik een keer wilde gaan hardlopen naar de supermarkt werd ik meteen aangehouden, het was maar goed dat ik een boodschappentas bij me had.”

“Mijn jongste dochter was jarig in april 2020 en we wilden een taartje brengen bij de buren. We stonden even bij de deur te kletsen op straat, maar toen kwam de politie met een auto naar ons toe. Iemand had ons gezien en meteen gebeld. Dat was wel gek.”

“Madrid heeft zich altijd enorm ingezet voor het openhouden van de horeca. En gelukkig hebben we na de eerste lockdown geen periodes gehad dat de kinderen niet naar school konden.”

“Nu is er weer een mondkapjesplicht op straat, maar toen die was afgeschaft, deden mensen alsnog mondkapjes op. Dat vond ik wel opvallend, in Nederland doen mensen dat niet. Je wordt eigenlijk meegezogen in die voorzichtigheid; hoe meer mensen het op doen, hoe vreemder ik me voelde als ik het niet deed. Het wordt een soort gewoonte. Maar op de fiets of tijdens het hardlopen deed ik het niet, dat gaat me dan toch te ver.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden