PlusTen Slotte

Muzikant David Crosby (1941-2023) was een verbinder op het podium, maar een ruziemaker ernaast

Muzikant David Crosby bond met zijn stem enkele van de mooiste harmonieën uit de popmuziek aan elkaar. Naast het podium zaaide hij voornamelijk verdeeldheid. Zijn eigen typering: ‘Big ego, no brains’.

Stefan Raatgever
David Crosby van Crosby, Stills & Nash, hier in 2014 tijdens een concert in Los Angeles.  Beeld WireImage
David Crosby van Crosby, Stills & Nash, hier in 2014 tijdens een concert in Los Angeles.Beeld WireImage

Hij was, zo onderkende hij zelf, een moeilijk mens. ‘Big ego, no brains,’ zei David Crosby over zijn jonge zelf. Maar die versie van Crosby maakte wel deel uit van twee van de invloedrijkste muziekgroepen uit de popgeschiedenis. Hij was een van de oprichters van The Byrds, maar ook zijn werk als deel van Crosby, Stills, Nash & Young was voor de eeuwigheid.

Crosby overleed woensdag op 81-jarige leeftijd. Dat was, vond hij zelf, onbegrijpelijk oud. Na een bestaan van drugs en drank, redde een levertransplantatie (bekostigd door Phil Collins omdat Crosby zelf de financiële middelen niet had) hem twintig jaar terug al zijn leven.

Met de hoofden tegen elkaar

Aan zijn sterfbed geen van zijn vroegere muzikale vrienden. Crosby was met hen allemaal gebrouilleerd geraakt. En dat lag, besefte hij, niet aan hen. ‘Een lastige, snel oordelende man,’ typeerde hij zichzelf in de documentaire Remember My Name uit 2019. Dat had gevolgen gehad. “Ik heb nog wel vrienden, maar geen van de belangrijke jongens met wie ik ooit muziek heb gemaakt, wil nog met me praten. Ik heb ze te vaak in de steek gelaten.”

In een gesprek met CNN vertelde hij er gelaten bij de situatie te moeten accepteren. ‘In het herenigen van de band heb ik geen interesse, maar de vriendschap had ik nog graag gerepareerd.’

Stephen Stills en Graham Nash reageerden vrijdag niettemin meteen op het nieuws van de dood van hun bandmaat met wie ze in 2015 voor het laatst optraden. Beiden verzwegen niet hoe vaak ze ‘met hun hoofden tegen elkaar’ hadden gestaan, maar roemden ook zijn muzikale talent.

Want op het podium en in de studio was zijn gevoel voor harmonie juist zijn sterkste punt. ‘Niet minder dan geniaal,’ zei Stills over Crosby’s vermogen zijn stem te laten versmelten met die van anderen. Zo zorgde hij op het podium voor verbinding, waar hij ernaast juist voor verdeeldheid zorgde.

Onderlinge spanning

Was hij met Stills en Nash – Neil Young was een los-vast lid met wie het trio wel zijn belangrijkste album Déjà Vu (1970) maakte – voor de rest van zijn leven vervlochten, zijn muzikale leven met The Byrds duurde slechts drie jaar.

Crosby sloot zich in 1964 aan bij Jim McGuinn en Gene Clark, die net als hij in de clubscene van Los Angeles een carrière van de grond probeerden te krijgen. Terwijl aan de overkant van de oceaan The Beatles de popmuziek definitief veranderden én ook de VS veroverden, kozen The Byrds voor traditionele Amerikaanse folkrock. Met die grotendeels akoestische gitaarsound beïnvloedden The Byrds tientallen grote artiesten, onder wie The Eagles, R.E.M., en Tom Petty.

Hun eerste twee albums met daarop onder meer de Bob Dylancover Mr. Tambourine Man en Pete Seegers Turn! Turn! Turn!. Het werden evergreens, maar ze leidden ook tot onderlinge spanning met Crosby, die vond dat de band meer eigen materiaal (lees: zíjn songs) moest opnemen.

Tekst gaat door onder de foto

Stephen Stills, David Crosby en Graham Nash als Crosby, Stills & Nash tijdens een optreden in New York in 1975. Beeld Redferns
Stephen Stills, David Crosby en Graham Nash als Crosby, Stills & Nash tijdens een optreden in New York in 1975.Beeld Redferns

Woodstock

Uiteindelijk vertrok Crosby, uiteraard, met ruzie. In Stephen Stills en de naar de VS uitgeweken Brit Graham Nash vond hij gelijkgestemde zielen, die eveneens grote bands (Buffalo Springfield en The Hollies) hadden verlaten. Samen vormden ze zo een heuse supergroep, die na één album op suggestie van platenbaas Ahmet Ertegun versterking kreeg van Neil Young (die ook lid was geweest van Buffalo Springfield).

Met z’n vieren speelden ze in 1969 op Woodstock. Een jaar later verscheen Déjà Vu, met onder meer het door Nash geschreven Our House (over zijn grote liefde Joni Mitchell). Daarna maakten de vier mannen allen soloplaten, waarvan die van Young het grootste succes behaalden.

Alle individuele ambities veroorzaakten, in combinatie met Crosby’s drugsgebruik, zoveel frictie dat de band meerdere keren uiteenviel. Rond kortstondige herenigingen verscheen nog wel nieuw werk, maar de impact van toen haalde dat nooit meer, zodat reünietournees altijd draaiden om de oude hits.

Als 20-jarige was Crosby in 1962 vader geworden van een zoon, James, die door zijn moeder vervolgens ter adoptie werd afgestaan. Crosby ontmoette hem pas dertig jaar later. Op Crosby’s laatste soloalbum, For Free uit 2021, speelde James piano.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden