Plus Interview

Maker Netflixserie Fauda: ‘Ik begrijp de Palestijnen’

De Netflixserie Fauda geeft de kijker het idee midden in het Israëlisch-Palestijnse conflict te zitten. Maker Avi Issacharoff grijpt terug naar zijn ervaringen als undercoveragent.

Amsterdam, 27-05-2019, Avi Issacharaff, Foto: Lin Woldendorp Beeld Lin Woldendorp

Het was een doordeweekse avond begin november. Avi Issacharoff sleutelde aan het script van een aflevering van de Israëlische Netflixserie Fauda, toen zijn telefoon begon te piepen. Hoe meer bekend werd over een mislukte infiltratieactie van Israëlische commando’s in de Gazastrook, hoe meer Arabische en Hebreeuwse sms’jes hij kreeg. “Het was surrealistisch,” blikt Issacharoff terug. “Mijn script werd onder mijn neus werkelijkheid.”

Fauda, waarvan het derde seizoen nu wordt opgenomen en vermoedelijk ergens volgend jaar wordt uitgezonden op Netflix, is geïnspireerd op een geheime eenheid van als Arabieren vermomde Israëlische commando’s die in Gaza opereert. 

Meer dan twintig jaar geleden maakte Issacharoff er deel van uit. Daarna legde hij zich als journalist vooral toe op het doorgronden van het conflict met de Palestijnen. Die ervaringen gebruikt hij voor Fauda, dat hij schrijft samen met hoofdrolspeler Lior Raz. 

Dubbel

De serie is niet alleen spannend, maar krijgt ook lof omdat het Palestijnen neerzet als mensen van vlees en bloed, met gezinnen, kinderen en dromen. De Israëlische kant van het verhaal is ook dubbel. Dappere acties worden afgewisseld met bruuske optredens en blunders.

Issacharoff heeft de gesprekken over een vierde seizoen even achter zich gelaten voor een benefietdiner in Amsterdam van Save a Child’s Heart, een hulporganisatie die kinderen met hartproblemen zonder toegang tot medische hulp – ook afkomstig uit Gaza – naar Israël haalt voor operaties. “Een stukje licht in de duisternis,” noemt Issacharoff de kliniek van de organisatie bij Tel Aviv. “Het maakt me minder cynisch.”

Zaterdag demonstreerde hij met duizenden landgenoten in Tel Aviv tegen wetgeving die premier Benjamin Netanyahu kan vrijwaren van vervolging wegens corruptie. Veel betogers droegen een Turkse fez, waarmee ze uiting gaven aan de angst dat Netanyahu zich ontpopt als de autoritaire Turkse president Erdogan. “Zover is het nog niet. Maar ik zou er niet klakkeloos op vertrouwen dat het wel goed komt.”

U schreef onlangs in een artikel dat de droom van een Palestijnse staat geleidelijk aan achter de horizon verdwijnt.

“Ik steun een tweestatenoplossing, maar afgaande op de stemming onder vooral jonge Palestijnen ontwaar ik een ander scenario. Hun wanhoop over de uitzichtloosheid maakt dat velen afscheid nemen van het ideaal van een onafhankelijke Palestijnse staat. Ze willen onderdeel zijn van de Israëlische welvaart. Op termijn kan ze dat in hun ogen de kans geven die ene staat te domineren, omdat de Arabieren de meerderheid kunnen vormen.”

Israël zal hun toch nooit dezelfde rechten geven, zoals stemrecht?

“In het Midden-Oosten moet je nooit nooit zeggen. Ik had ook nooit gedacht dat in Syrië een burgeroorlog zou uitbreken en dat Netanyahu de langstzittende premier zou kunnen worden.”

Wiens schuld is het dat de tweestaten­oplossing uit beeld verdwijnt?

“Mijn regering, hun regering, Hamas. Het is te makkelijk alleen Israël verwijten te maken. Het is veel gecompliceerder. Het zijn 50 tinten grijs.”

Heeft u getracht die complexiteit te vangen in Fauda?

“Ja. Ik heb het voorrecht de andere kant van het verhaal te kennen. Ik heb dagelijks contact met Gaza, heb daar en op de Westelijke Jordaan­oever vrienden, spreek vloeiend Arabisch. Het lukt me nog steeds de motieven van de Palestijnen te begrijpen. Ik besef dat hun leiders van terreurorganisaties ook mensen met gezinnen zijn. Ik verwerp hun methoden, maar als je de duivel ontmoet, kun je daar zelfs menselijke kanten aan ontdekken.”

Maar van Palestijnse kant is opgeroepen tot een boycot van Netflix, omdat Fauda de gevolgen van de bezetting zou bagatelliseren en romantiseren.

“Daar was ik ietwat teleurgesteld over. Oproepen tot een boycot is kinderachtig. De BDS-beweging (Palestijnse organisaties die met een boycot Israël onder druk willen zetten – red.) beperkt zich tot acties op vooral cultureel en academisch gebied. Wees dan consequent en boycot de staat Israël; ga maar in Ramallah verkondigen dat Palestijnen niet meer in Israël moeten werken, waardoor je tienduizenden gezinnen aan de bedelstaf brengt. Degene die dat zegt, zou ter plekke worden gestenigd. De boycotoproep was uit pr-oogpunt overigens een geschenk. Vanaf dat moment gingen steeds meer Palestijnen Fauda kijken.”

Toch identificeer je je als kijker makkelijker met de Israëlische zijde.

“Verwijten dat wij de negatieve kanten van de bezetting onderbelichten, zijn onzin. Maar ik moet toegeven dat het een Israëlische serie is en dat wij houden van de staat Israël.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden