PlusAnalyse

Geduldige Nieuw-Zeelandse premier Jacinda Ardern lijkt niet te stuiten

De Nieuw-Zeelandse premier Jacinda Ardern is bij de verkiezingen van zaterdag zo goed als zeker van een tweede termijn. Maar er is, ondanks haar populariteit, wel werk aan de winkel. 

Beeld REUTERS

Ga er maar aan staan: zagen aan de stoelpoten van Nieuw-Zeelands liberale sweet heart Jacinda Ardern (40). Helemaal bij verkiezingen daags nadat de premier persoonlijk groen licht had gegeven voor ruim dertigduizend fans bij de rugby-interland tegen Australië.

De rivalen speelden met 16-16 gelijk, maar daar zal niemand om hem hebben gemaald. De belangrijkste score was namelijk dat niemand een mondkapje hoefde te dragen, er geen afstandsregels golden en er naar hartenlust kon worden gezongen en gejoeld.

Draconisch maar effectief

Het coronavirus is in Nieuw-Zeeland feitelijk uitgestorven. Binnenlands wordt het virus al tijden niet meer overgedragen en áls dat gebeurt, deinst de premier er niet voor terug op basis van enkele besmettingen hele steden terug in de lockdown te duwen. Dat is nogal draconisch, maar werkt wel. Sinds de wereldwijde uitbraak van Covid-19 zijn in heel Nieuw-Zeeland amper 2000 positieve tests verwerkt en overleden 25 mensen aan complicaties van de longziekte.

Ardern oogstte ondertussen lof voor de manier waarop ze dagelijks het beleid uitlegt. Daadkrachtig, maar gewogen. Niet zelden gaat ze in de avonduren dieper op de materie in tijdens live op Facebook uitgezonden vragenuurtjes voor kiezers.

Op rozen

Door die wetenschappelijk onderbouwde aanpak van het coronavirus, de manier waarop die werd gebracht en vooral het resultaat ervan, zit Ardern voor de parlementsverkiezingen van morgen op rozen. Een absolute overwinning voor Labour is serieus mogelijk. Sterker, als haar partij niet de grootste wordt, verlaat ze de politiek.

Dat zou een abrupt einde aan een stormachtige politieke carrière betekenen. Ze ging in 2017 binnen een maand van partijleider naar premier. Die rol begon ook het buitenland op te vallen, door de manier waarop ze vorig jaar met twee ingrijpende crises omging: de massamoord in twee moskeeën in Christchurch en de uitbarsting van een vulkaan op toeristenbestemming White Island. Haar mantra ‘be strong, be kind’, vond wereldwijd weerklank. De premier verscheen op de cover van tijdschriften, schreef boeken en werd als wereldster – en anti-Trump – ontvangen in Amerikaanse talkshows.

Karige prestaties

Daarin schuilt volgens critici ook meteen haar valkuil. Arderns imago overschaduwt de karige beleidsprestaties van haar regering, zeggen zij. De inkomensongelijkheid is nog steeds groot, kinderen zijn arm en wonen is duur. Veelzeggend: Labour wilde in tien jaar honderdduizend woningen voor lage inkomens gebouwd hebben. Vorig jaar waren er 258 opgeleverd.

Met dat in het achterhoofd probeert Judith Collins (61) van de centrumrechtse New Zealand National Party kiezers te verleiden. Op z’n Arderns de crisis uit – de economie is ruim 12 procent gekrompen – betekent hogere belastingen en een antibedrijfsklimaat, zegt Collins. Zij is de uitdager van Labour, maar bij voorbaat kansloos. Het verschil tussen beide partijen is meer dan vijftien procentpunten. Van dat abrupte einde lijkt voorlopig dus nog geen sprake.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden