Plus Achtergrond

Een aanval op Soleimani: Trump koos voor de extreme optie

Amerikaanse media berichten druppelsgewijs over de besluitvorming in Washington die aan de droneaanval voorafging.

De uitvoering was voor de Amerikanen niet moeilijk. Beeld Shutterstock

De avond waarop Donald Trump toestemming gaf voor het doden van Qassim Soleimani, afgelopen donderdag, was hij ‘kalm, cool, had alles op een rijtje’. Maar de dagen daarvoor was hij geagiteerd. Woedend dat raketaanvallen op een Iraaks-Amerikaanse basis het leven hadden gekost aan een Amerikaanse tolk, en bezorgd dat een blokkade van de Amerikaanse ambassade hem ‘zwak’ deed lijken.

Uit reconstructies door diverse Amerikaanse media, op basis van anonieme bronnen, blijkt dat de adviseurs van de president inderhaast moesten reageren op een besluit dat ze niet hadden verwacht. Hardere maatregelen tegen Iran en met Iran verbonden milities in onder meer Irak stonden al maanden op de agenda. Iran zat economisch in het nauw door wereldwijd doorwerkende Amerikaanse sancties, nadat Trump het akkoord over Iraanse nucleaire technologie had opgezegd. Het land sloeg steeds feller om zich heen.

Aanslagen op tankers in de Perzische Golf, afgelopen zomer, raketaanvallen op Saoedische olie-installaties en het neerschieten van een Amerikaanse drone kwamen groot in het nieuws. Er werden raketaanvallen op Amerikaanse bases in Irak uitgevoerd, waarbij op 27 december een Amerikaanse tolk stierf.

Vergeldingsopties

Trumps medewerkers leverden hem kort na kerst een lijst met mogelijke vergeldingen. Een van die opties was de Iraanse generaal die in de regio de belangen van Iran behartigde: Qassim Soleimani.

Maar dat was, zo meldde The New York Times, in de ogen van Trumps adviseurs een extreme en eigenlijk niet eens een serieuze mogelijkheid. Zowel George W. Bush als Barack Obama had daar van afgezien, om het conflict met Iran niet onnodig hoog te doen laten oplopen. De optie stond er alleen bij om de andere keuzes die de president kon maken, meer gematigd te laten lijken.

In eerste instantie reageerde Trump zoals verwacht. Als represaille voor de dood van de tolk gaf hij toestemming tot aanvallen op bases van Kataib Hezbollah in Syrië en Irak, de militie die verantwoordelijk werd gehouden. Daarbij vielen 25 doden. Daarop volgde een belegering van de Amerikaanse ambassade in Bagdad door sjiieten, waarmee volgens Trump weer een grens was overschreden. Het beeld van de zich in beveiligde ruimten terugtrekkende Amerikaanse diplomaten, terwijl daarbuiten vernielingen werden aangericht, liet Amerika, en hemzelf, zwak lijken. Hij koos voor de extreme optie.

De uitvoering was voor de Amerikaanse krijgsmacht niet moeilijk. Soleimani reisde de laatste jaren openlijk door de regio. Dat hij vrijdagochtend vanuit Beiroet in Bagdad zou aankomen, was bekend. De enige vraag was wie hem zou verwelkomen. Als het een hoge functionaris van de Iraakse regering was geweest, was de actie op dat moment niet doorgegaan. Echter, het betrof een ‘zuiver gezelschap’. En dus gaf Trump het sein.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden