Plus

Dom wijf versus Het Grote Gevaar

Dankzij de brexit-impasse zijn de twee grootste tegenpolen in de Britse politiek tot elkaar veroordeeld. Lastig, want Theresa May en Jeremy Corbyn gunnen elkaar niets.

Theresa May heeft de Conservatieve partij in haar vezels zitten; Jeremy Corbyn heeft een onbeschrijflijke hekel aan die partij. Beeld Getty Images
Theresa May heeft de Conservatieve partij in haar vezels zitten; Jeremy Corbyn heeft een onbeschrijflijke hekel aan die partij. Beeld Getty Images

Van de wandeling naar het Hogerhuis droop het ongemak af, bijna twee jaar geleden. Theresa May en Jeremy Corbyn liepen voorop, gevolgd door alle ruim zeshonderd parlementsleden, om naar de Queen’s Speech te luisteren, de Britse versie van de troonrede. May had net op een desastreuze manier de verkiezingen verloren. Ze was haar meerderheid kwijtgeraakt en moest naarstig op zoek naar een kleine gedoogpartner om te kunnen blijven regeren. Terwijl Corbyns Labour-partij juist flinke winst had geboekt. Onder zijn leiding had Labour de beste verkiezingsuitslag in jaren neergezet.

Met de camera’s op beide partijleiders gericht voelde May zich gedwongen om een praatje te maken. Iets sociaals, iets luchtigs. Even de paar minuten durende wandeling overbruggen. Maar als May íets niet beheerst, is het smalltalk. Kletsen over koetjes en kalfjes. Laat staan met haar aartsrivaal, de man die ze wekelijks tijdens het vragenuurtje voor rotte vis staat uit te maken.

May boog haar hoofd ongemakkelijk zijn richting op en zei: “Heb je iemand uitgenodigd om op de publieke tribune te zitten?” Corbyn keek haar niet aan en reageerde: “Nee, ik had kaartjes moeten regelen, maar dat heb ik niet gedaan.” Einde gesprek.

Nachtmerries

De relatie tussen de leiders van de twee grote partijen is de afgelopen jaren in één woord te omschrijven als ‘ijskoud’. Nooit hebben ze een poging ondernomen om een band te kweken. In januari gaf Corbyn zelfs toe dat hij op dat moment niet eens het mobiele nummer had van de premier.

Eind vorig jaar ontstond er een rel toen Corbyn in het Lagerhuis duidelijk zichtbaar May een stupid woman noemde. Dom wijf. Corbyn ontkende en zei dat hij stupid people had gezegd. Maar de ene na de andere liplezer bevestigde wat iedereen al dacht: Corbyn loog.

Aan de andere kant heeft May Corbyn altijd als Het Grote Gevaar omschreven. “De grootste bedreiging voor onze levensstandaard en onze economie is de leider van de oppositie,” herhaalde May keer op keer in het parlement. Hoe verdeeld haar partij ook is, één ding hebben de Conservatieven gemeen: ze krijgen allemaal nachtmerries van de gedachte dat Corbyn ooit premier wordt van het land. Dus afgeven op de aartsvijand behoort tot het standaardrepertoire voor May; dat is makkelijk punten scoren bij haar achterban.

Qua persoonlijkheden staan ze ook mijlenver uit elkaar. Corbyn is een geboren activist – een principieel politicus, afkomstig uit het meest linkse kamp bij de sociaal-democraten. Iemand die als parlementslid honderden keren tegen de partijlijn inging. En tegelijk iemand die een onbeschrijflijke hekel heeft aan de Tories, de Conservatieven. Zijn bloed kookt als hij praat over hun bezuinigingspolitiek en de groei van het aantal daklozen en voedselbanken onder May’s leiding.

May is een veel minder uitgesproken politicus. Ze heeft de Conservatieve partij in haar vezels zitten, maar is nooit echt te betrappen op een uitgesproken visie. Daarnaast is ze dankzij het slopende brexit-proces bijna al haar autoriteit kwijtgeraakt. Haar positie hangt al tijden aan een met het blote oog amper zichtbaar draadje.

Landsbelang

Ook klaagt bijna iedereen die veel met haar te maken heeft over haar gesloten en onleesbare karakter. BBC-journalist Nick Watt citeerde vorige week nog een minister die zei: “Ze beheerst niet eens de meest basale omgangsvormen. Ministers zeggen wat, zij reageert niet. De ene kant denkt vervolgens dat X gaat gebeuren. De andere kant denkt Y. En May doet vervolgens Z.”

En uitgerekend deze twee politici moeten nu in een paar dagen tijd een concreet voorstel in elkaar hameren om brexit uit het slop te trekken. De cruciale vraag is of deze immense crisis ervoor kan zorgen dat ze hun persoonlijke twisten voor even kunnen parkeren, en voor één keer het landsbelang voorop zullen zetten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden