Stadsgids Bewaar

Ruig en groezelig: een uitstekende combinatie

De organisatoren Daan Schenkel en Björn Ottenheim, tevens het orgelrockduo zZz. Het begon ooit in notoir sneuvelcafé De Diepte. "Wij zijn Dieptegangers."
De organisatoren Daan Schenkel en Björn Ottenheim, tevens het orgelrockduo zZz. Het begon ooit in notoir sneuvelcafé De Diepte. "Wij zijn Dieptegangers." © Schuim

Hans van der Beek doet elke dag verslag van feesten, presentaties en andere belangrijke bijeenkomsten in Amsterdam. Vandaag: SleazeFest.

Gruizig. Ik vind dat een werkelijk schitterend woord. Je hoort het tegenwoordig niet meer zo vaak, gruizig, en dat is achteruitgang.

In gruizig zit ruig en ook groezelig, een uitstekende combinatie. Volgens mijn verkering betekent het ook hitsig - nog zo'n woord dat jammerlijk uit de omgang is geraakt.
Ik dwaal af.

Deze avond is SleazeFest, geroemd als 'het meest gruizige' feest van het jaar. Dit is de Winter Edition. Mij wordt een gratis tattoo en de Pussybar beloofd, en een heleboel lawaai, al noemen ze het zelf liever garagepunk of psychobilly trash.

Op de NDSM-werf waait een gure, snijdende wind en is het gemeen nat, maar voor Pllek staat de rij tot buiten. In deze stad houden een hoop mensen van gruizig.

Wel even een puntje over de garderobe. Er zijn alleen kluisjes en die kosten tien euro, waarvan vijf euro borg. Dus buiten is het winter en binnen ben je vijf euro kwijt aan de garderobe. Nu we toch bezig zijn oude woorden in ere te herstellen: dit heet schunnig.

Zand erover. Binnen kijk ik mijn ogen uit.

In de grote zaal spelen een jonge gitarist, een bassist en een drummer een knetterharde garage-noise-grunch-punkversie van I am the walrus. Ze heten Tony Clifton. Mijn verkering leeft meteen op. Ik wist dat ze van ongenadige teringherrie hield, ik zag het alleen nog nooit van dichtbij.

Hier herleven oeroude tijden. Om me heen staan mannen die vast nog klappen hebben gekregen op de Blauwbrug, tijdens de kroning van Beatrix.

Wat SleazeFest Winter Edition
Waar Pllek, tt. Neveritaweg
Wie Björn Ottenheim, Daan Schinkel en een paar honderd liefhebbers van gruizig
Wanneer Zaterdag 10 februari, 21.00 tot veel te laat

Drank en spijs ***
Sfeer *****
Hans zag twee volwassen mannen telefoneren met hun schoen, iets later op de avond

In het restaurantgedeelte wordt intussen gedanst op rockabillymuziek uit de jaren vijftig. En ook nog gewerkt aan het podium. Met een elektrische zaag. De vonken schieten van het hout.

Terwijl het festival al dik is begonnen, gewoon doorklussen. Dan ben je inderdaad lekker gruizig.

In de grote zaal is Abdomen begonnen, ook een drietal, en ik verlang onmiddellijk terug naar Tony Clifton, dat waren nog eens fijnzinnige jongemannen.

Midden in de zaal, in deze bak van geluid, zitten twee vrouwen op een leren bank. Ze kletsen gezellig bij.

In de hoek van de zaal laten mannen en vrouwen een tatoeage zetten, niet hun eerste, en daarnaast is een houten barretje. Zou dat die beroemde Pussybar zijn?

Maar nee, het is een good old cocktailbar. Ik wist niet dat de mensen die boos zijn op het grootkapitaal ook gewoon van een mojito of een Dark 'n' Stormy houden.

Ik vraag organisator Björn Ottenheim naar de Pussybar.

"Die komt pas op het laatst."

Maar waar dan?

Even denkt hij na. "Ik denk in de rookruimte."

Gruizig, hitsig en een beetje schunnig.

Tips? Mail naar schuim@parool.nl