Stadsgids Bewaar

Iedereen een zakje schoolkrijt, Het Leven is Vurrukkulluk

Regisseur Frans Weisz (l) en auteur Remco Campert schreven 55 jaar geleden al aan het script. Weisz: 'Zeg eens eerlijk, wat vind je van de film?'
Regisseur Frans Weisz (l) en auteur Remco Campert schreven 55 jaar geleden al aan het script. Weisz: 'Zeg eens eerlijk, wat vind je van de film?' © Schuim

Hans van der Beek doet elke dag verslag van feesten, presentaties en andere belangrijke bijeenkomsten in Amsterdam. Vandaag: première Het Leven is Vurrukkulluk.

Maandagavond.

Halte Rembrandtplein, Tassenmuseum, please remember to check out, Tuschinski, première van een Nederlandse romcom.

Ik zit er alweer meteen helemaal in.

De mannen met een V'tje op hun revers die met iets te veel plezier de regels naleven ("Ja, dat kan. Om half acht."), mannen met lakschoenen die zo glimmen dat je je erin kunt scheren, maar dan weer zonder sokken. Je kunt die dingen dus echt missen.

"Ik zie eruit als een Russische crimineel," zegt een man naast me in de rij, inderdaad in een lekker warm leren jas, met bontje.

Exact, maar dan exact om 19.30 uur, mag de rest van ons ook binnen. De lobby van Tuschinski stroomt vol, producent Matthijs van Heijningen staat bij de ingang hoogstpersoonlijk de gasten welkom te heten. Tussendoor: "Staan we weer, hè." Zo is dat.

"Dat is mijn zoon. De beste commercialmaker ter wereld." Van Heijningen wijst naar een ook alweer grijzende man en vertelt over de Super Bowl van afgelopen jaar en America Today en de bedragen die bij zijn zoon in een halve minuut rondgaan en hoe die vergelijkbaar zijn met de hele Nederlandse film in een jaar.

En dan moet Het Leven is Vurrukkulluk nog beginnen, de verfilming van Remco Camperts klassieker die we allemaal hebben gelezen voor onze middelbareschoollijst. Erg grappig en nog lekker dun ook.

Daar is Monique van de Ven. Haar zag ik voor het eerst in Turks Fruit, in de tijd dat ik ook Camperts boek las. Ik was van beiden net zo onder de indruk.

Goed, van Van de Ven natuurlijk een heel stuk meer - wie probeer ik hier voor de gek te houden?

Wat première Het Leven is Vurrukkulluk
Waar Tuschinski, Reguliersbreestraat
Wie Frans en Géza Weisz, Matthijs van Heijningen, Willeke van Ammelrooy, Remco Campert, Monique van de Ven, Mieke van der Weij
Wanneer maandag 22 januari, 19.30 tot 24.00 uur

Drank en spijs ***
Sfeer **
Hans wachtte toch op Marry-you-Anna (Marihuana)

De zaal gaat open. Bij elke stoel ligt een zakje schoolkrijt van Venco. Geen idee waarom, maar ik word daar nu al blij van. In geen honderd jaar gegeten, maar straks ben ik misselijk, zoals dat hoort. Misschien moest ik één krijtje per keer in mijn mond stoppen, dan doe je een stuk langer met zo'n zakje.

O. Te laat.

In de stoel naast me ligt een geplastificeerd A4'tje. 'Gereserveerd: Mieke van der Weij.' Dat is goed nieuws. Die eet zo'n zak vast niet helemaal alleen op.

Daar komt ze het podium oplopen, zij is de gastvrouw van de avond. Ze heeft de film al gezien: "En wat u er ook van vindt, hij is met heel veel liefde gemaakt."

Ik vind dat eerlijk gezegd zorgwekkende openingswoorden.

Van der Weij: "Dus ik zou u willen vragen of u er ook met liefde naar wil kijken."

Dat doen we, natuurlijk doen we dat.

Tips? Mail naar schuim@parool.nl

Wekelijks een overzicht van de nieuwste hotspots, uitgaanstips, films en restaurants in je mailbox? Schrijf je dan nu in voor de Stadsgids-nieuwsbrief van Het Parool.