Stadsgids Bewaar

Hand in hand dingen doen

Do the dabke. Gekkenhuis.
Do the dabke. Gekkenhuis. © Hans van der Beek

Hans van der Beek doet elke dag verslag van feesten, presentaties en andere belangrijke bijeenkomsten in Amsterdam. Vandaag: de verjaardag van restaurant Sham.

Restaurant Sham, bijna geheel gerund door vluchtelingen, bestaat een jaar en dat vieren ze met hapjes en live­muziek. In de uitnodiging: 'Dus oefen je dabke danspassen maar alvast.'

Een tikfoutje, denk ik nog, maar ik heb toch maar even gegoogeld. Dabke + dans. Daarna zie ik mannen hand in hand dingen doen waar je erg moe van wordt. Springen en zo.

Benieuwd stap ik het restaurant binnen. Ik ken de Syrische keuken niet, maar als het ook maar een beetje lijkt op de Jordaanse, wordt het vanavond groot feest.

Binnen wordt de doorgang meteen geblokkeerd door een zwerm buggy's. Het is duidelijk: dit is een feest voor familie en vrienden.

Ik krijg een plekje aan tafel bij Yasmina Ghalmi Mews. Voor haar afstudeerproject aan de Rietveld maakte ze een palmboom, gemaakt van machetes. Ze bestelde er honderd.

Kreeg ze toen geen last met de AIVD? Je vraagt het je toch on­gewild af.
"Klopt, ik heb mijn achternaam niet mee. Maar ik heb de bestelling bij de Rietveld laten bezorgen."

Prima feest, nu al.

Het woord is aan Nora Al-Azhar, zus van de eigenaar. Ze houdt het kort. "Ik wil jullie laten weten dat we heel dankbaar en blij zijn dat jullie er allemaal zijn. En ik wil jullie laten weten dat het buffet is geopend."

Het open doekje komt bij de tweede mededeling.

Dat buffet laat zich samenvatten als één grote aanklacht tegen xenofobie en daarna gaan twee mannen los achter een synthesizer. En kijk, daar begint de dabke al meteen. Jongens, jongens, moet dat eten niet eerst even zakken?

Wat verjaardag restaurant Sham
Waar Sham, Warmoesstraat
Wie Mumen Al-Azhar en zijn personeel, familie en vrienden
Wanneer dinsdag 13 februari, 18.00 tot 23.00 uur

Drank en spijs ****

Sfeer ****
Hans werd gelukkig niet overgehaald

Later, als de tweemansband even pauze heeft, raak ik in gesprek met Naser Abudayf. Toen hij aankwam in Amsterdam, hoorde hij via via: je moet bij Sham in de Warmoesstraat zijn. Nu werkt hij in de bediening en de keuken.

In 2013 vluchtte hij uit Syrië. Daar had hij in de gevangenis gezeten. "Omdat ik te lang ben."

Anders gezegd: hij moest in dienst en weigerde. Hij werd vrij­gesproken en vluchtte via Libië naar Europa. Met 230 mensen in één boot. Tweeduizend euro kostte die overtocht, de hele reis tien­duizend euro.

"Maar ik ben niet doodgegaan. Dat is heel fijn. Dat is goed."

Het leven in Amsterdam is goed, maar hij was liever in Jordanië, bij zijn vader en moeder en zusje. Eén broer is ook in Nederland. Hij vluchtte een jaar na hem. Ze mochten niet samen van hun moeder.

"Als de boot zinkt, is ze één zoon kwijt en niet twee."

Dan wordt het weer tijd voor de dabke.

Wekelijks een overzicht van de nieuwste hotspots, uitgaanstips, films en restaurants in je mailbox? Schrijf je dan nu in voor de Stadsgids-nieuwsbrief van Het Parool.