Stadsgids Bewaar

Geen autist zoals het cliché dat wil

Auteur Erik Jan Harmens, zijn zoon Julian en zanger Rob de Nijs, die het eerste exemplaar van Pauwl in ontvangst nam
Auteur Erik Jan Harmens, zijn zoon Julian en zanger Rob de Nijs, die het eerste exemplaar van Pauwl in ontvangst nam © Schuim

Schuimverslaggever Hans van der Beek doet elke dag verslag van feesten, presentaties en andere belangrijke bijeenkomsten in Amsterdam. Vandaag: de boekpresentatie van Pauwl van Erik Jan Harmens.

Midden in de boekhandel, ter hoogte van psychologie en management, staat een enorme zwarte teil, gevuld met ijs, witte wijn en bier. Dan krijgt zo'n boekpresentatie er al blind één ster bij.

Rob de Nijs is ook net binnen en dichter F. Starik praat met Julian, de zoon van Erik Jan Harmens, die hij al kent van klein kinds af aan. "Ik weet nog, ik mocht jou nooit laten schrikken."

Met dat schrikken valt het tegenwoordig reuze mee. Julian gaat straks voordragen uit eigen werk, zijn tweede optreden ooit.

De presentatie van Pauwl begint om 19.28 uur en dan ook om 19.28 uur precies. De nieuwe roman van Harmens gaat namelijk over autisme, Paroollezers kennen het van het zaterdagfeuilleton in deze krant. Interviewer Jeroen Vullings wil natuurlijk weten wat er 'echt verzonnen' is.

Harmens vertelt dat hij jaren geleden al een boek wilde schrijven over autisme, en dan met name over zijn zoon, maar zijn ex-vrouw Gitta was daar destijds al mee begonnen.

Achter me in de zaal, een vrouwenstem: "Eerst!"

Die lachende vrouw moet Gitta zijn. Ik las al dat ze goed met elkaar omgaan.

Uiteindelijk begon Harmens toch te schrijven en zijn zoon werd meelezer. Hij zei: "Schrijf je nou over mij of schrijf je fictie? Haal dan alles over mij eruit."

En zo werd het boek een roman, over de 35-jarige Pauwl, die geen autist is zoals het cliché dat wil: een schelp die in foetushouding op de bank ligt óf een briljante wiskundige die alle priemgetallen kent.

Wat boekpresentatie Pauwl van Erik Jan Harmens
Waar Atheneum Boekhandel, Haarlem
Wie Erik Jan Harmens, Julian Harmens, Rob de Nijs, Oscar van Gelderen, Jeroen Vullings, Hans Dagelet
Wanneer woensdag 1 maart, van 19.28 tot 22.00 uur

Drank en spijs ***
Sfeer ***
Hans verheugt zich ook op Harmens’ volgende roman. Over tijdreizen en Alphen a/d Rijn

Pauwl is een gewone autist. Wel zoekt hij stilte. Daarom zet hij elke ochtend zijn wekker om half zes en rookt twee sigaretjes uit het raam. Het is dan nog niet aan het tetteren in zijn hoofd.

Hij wordt rustig van liedjes van Rob de Nijs. Eerst had Harmens muziek willen nemen van de band Napalm Death, dat leek hem grappig. Harmens: "Jullie moeten het maar eens opzoeken op Spotify."

Het werd toch Rob de Nijs, en dan met name het intro van Foto van Vroeger, steeds maar weer dat intro.

De zanger krijgt het eerste exemplaar, hij vindt het een grote eer, ook omdat hij zelf een autistische zoon heeft.

Fragment uit zijn speech: "Volgens mij zijn we allebei vrolijke mensen. Jij hebt gedronken, ik drink nog steeds. Hoe ben je gestopt?"

"Met hulp van een paar engelen," zegt Harmens. "Een paar zitten er in de zaal."

Daarna vertelt Julian hoe onwijs trots hij is op zijn vader en dat hij van hem houdt. Hij leest drie gedichten voor, sierlijke handleidingen hoe om te gaan met een autist.

Ontroerend.

Tips? Mail naar schuim@parool.nl