Stadsgids Bewaar

Diner op 50 meter hoogte... Gewoon niet over nadenken!

Stoere mannen in het midden, hup, die stoel achterover klappen en je vriendin bellen. Of een selfie. Accountant Henry van Hattem en Jasper Snieder (factoring).
Stoere mannen in het midden, hup, die stoel achterover klappen en je vriendin bellen. Of een selfie. Accountant Henry van Hattem en Jasper Snieder (factoring). © Schuim

Hans van der Beek doet elke dag verslag van feesten, presentaties en andere belangrijke bijeenkomsten in Amsterdam. Vandaag: Dinner in the sky.

Op het Stadionplein staat een kraanwagen. Daaraan hangt een dinertafel. Strakjes gaan we bijna vijftig meter de lucht in, voor een hapje.

Gelukkig heb ik van hoogtevrees geen last. Collega Josien Wolthuizen wel. Ze moet opeens erg aan ­Alphen aan den Rijn denken, waar zo'n ding omkiepte.

"En wij zijn de eersten die omhooggaan," zeg ik, want ik plaag graag. "Geen idee nog of deze valt of niet."

"Door jouw gewicht misschien," zegt Josien, dus die is ook voor de laatste keer mee.
Initiator Lars Bense hoeft niet mee omhoog. "Ik heb het eerder al eens gedaan. Toen heb ik heel stil gezeten. Beneden wist ik niet meer wat ik had gegeten. Dat hoor je wel vaker, als mensen het spannend vinden."

Oké dan.

Een voor een worden we vastgesnoerd in achtbaanstoelen. Er staat een mild briesje. De kraan-machinist eet een wit bolletje, ik denk met kaas.

In 22 stoelen zitten we aan een rechthoekige tafel rondom een open bak. Daarin is de keuken. De drie koks lopen los in de bak, maar zitten wel met een parachutetuigje vast aan een kabel aan het dak.

Even polsen hoe het er bij Josien voorstaat.

"Ik moet er gewoon niet te veel over nadenken."

We krijgen wijn.

"Behouden vaart," zegt iemand.

"Behouden vlucht," zegt een ­ander.

Inderdaad. Wat is dit precies? En waar zijn we nu eigenlijk mee bezig?

Wat Dinner in the sky
Waar Het Amsterdamse Proeflokaal, Stadionplein
Wie Lars Bense, Jan Semeins, Ron Schouten, Richard Aloserij, Laura Stamm, Josien Wolthuizen
Wanneer Woensdag 27 juni, 13.00 tot 15.00 uur

Drank en spijs ****
Sfeer ****
Hans zei vooraf nog: “Doet me niks.”

We moeten met zijn allen aftellen, tien, negen, acht - en omhoog
gaan we. Tot halverwege de flat­gebouwen. Dan tot de daken. Dan nog hoger, een flink stuk hoger.

Ik moet Josien opeens ontzettend gelijk geven. Gewoon niet over ­nadenken.

Veel gelach om me heen, maar dat zijn de zenuwen. Jan Semeins heet ons welkom.

"Voor mij is dit even wennen. Of ben ik de enige?"

Een luidkeelse reactie. Nee, hij is niet de enige.

Al hebben er een paar al snel ontdekt dat je die stoel ook een stuk naar achter kunt klappen. Een handvol durfals begint daar ook aan. Leuk voor een selfie, maar ik voel dat in mijn buik.

We eten.

Is dit eigenlijk leuk? Het is vooral bijzonder. Maar naar beneden ­kijken doe ik nauwelijks, ik kijk recht vooruit en een beetje rechts en links, horizontaal.

Ik zit gewoon op een heel erg hoog dakterras. Ik zit gewoon op een heel erg hoog dakterras. Ik zit ­gewoon op een heel erg hoog ­dakterras.

Dat wiebelt.

Excuus? Een wesp!? Op bijna vijftig meter hoogte? Weg, beestje, weg, want ík kan nergens heen.

Hoe stiller ik word, hoe meer pret heeft die kleine naast me.

Wekelijks een overzicht van de nieuwste hotspots, uitgaanstips, films en restaurants in je mailbox? Schrijf je dan nu in voor de Stadsgids-nieuwsbrief van Het Parool.