Plus Analyse

Zwitsers elftal laat zien: smeltkroes kan wél tot succes leiden

Een voetbalelftal vol migrantenkinderen wil de Nations League winnen. Zwitserland, waar veel inwoners vinden dat de instroom van immigranten moet stoppen, blijkt op het veld een echte eenheid.

Haris Seferovic was met drie goals de held in de belangrijke return tegen België. Beeld AP

Daar in Luzern, in november 2018, ontplofte de Swissporarena bijna van vreugde. Het zelfverzekerde België was naar Zwitserland gekomen voor het laatste noodzakelijke puntje om de reis naar Portugal te kunnen boeken. Maar de Zwitsers repareerden een achterstand (0-2) na zeventien minuten met een fenomenale inhaalrace: 5-2.

Haris Seferovic was de grote held met drie goals. De spits van Benfica werd toegejuicht en dat was wel eens anders geweest. Want een elftal met zoveel spelers met een niet-Zwitserse achtergrond, dat wordt in het Alpenland nog niet zomaar een-twee-drie liefdevol omarmd.

Elkaar beter maken

De Zwitserse voetbalploeg is een smeltkroes. Bondscoach Vladimir Petkovic, een Zwitser van Bosnisch-Kroatische afkomst, heeft zijn ploeg opgebouwd met spelers die Afrikaanse, Turkse en Italiaanse wortels hebben. De Balkan levert de sterren van de ploeg. Veel spelers werden geboren in voormalig Joegoslavië, hun ouders besloten tijdens de Balkanoorlog te verhuizen naar het veilige Zwitserland.

Granit Xhaka van Arsenal bijvoorbeeld. En Xherdan Shaqiri van Liverpool. Jongens met wortels in Kosovo en Albanië. Zij benadrukken keer op keer dat de Zwitserse nationale ploeg juist een geweldig voorbeeld is van hoe je elkaar beter kunt maken in een multiculturele samenleving. Shaqiri speelt steevast met de vlaggetjes van Zwitserland, Kosovo en Albanië op zijn schoenen. “Veel Albanezen zien ons als verraders,” zei Xhaka al eens. Zijn broer Taulent, speler van FC Basel, komt wel uit voor Albanië.

Albanese vlag

Xhaka en Shaqiri vormden tijdens het WK in Rusland na een doelpunt met hun handen een adelaar, een verwijzing naar de Albanese vlag. De reacties in Zwitserland waren verontwaardigd. Waarom in het tenue van Zwitserland een ander land in de schijnwerpers zetten?

De tijden zijn veranderd, vinden de spelers. Immigratie is aan de orde van de dag, ook in het drietalige land. De tijd dat het hart van de Zwitserse ploeg werd gevormd door Stéphane Chapuisat, Ciracio Sforza en Alain Sutter ligt al bijna 25 jaar achter ons.

De wortels van de familie Seferovic liggen in Bosnië, in Sanski Most. De 27-jarige spits werd wel in Zwitserland geboren, in de nationale ploeg werd hij meer dan eens uitgefloten door het publiek. Dat overkwam andere internationals die in Zwitserland zijn geboren niet.

Voor de spelers en bondscoach Petkovic is immigratie geen item. De coach zei gisteren nog maar eens dat hij trots was op Shaqiri, die de Champions League won met Liverpool. “En nu willen we de Nations League winnen,” zei Petkovic.

In Estadio do Dragão zullen de Zwitsers dan woensdagavond moeten afrekenen met thuisland Portugal om vervolgens Nederland of Engeland te vloeren in de finale op zondag. “Lastig? Te lastig? Dat zeiden jullie ook toen we van België moesten winnen,” zei Petkovic.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden