Plus

Wout van Aert zorgt voor superieur slot Tour de France

Een ultiem en ongekend trio. De mooiste bergetappe winnen, de laatste tijdrit én de koningssprint op de Champs-Élysées. Wout van Aert (26), de Vlaamse alleskunner van Jumbo-Visma, is de superman van deze Tour de France. Een prestatie die aan Eddy Merckx doet denken.

Wout van Aert viert zijn overwinning, net na de finish in Parijs. Beeld Getty Images
Wout van Aert viert zijn overwinning, net na de finish in Parijs.Beeld Getty Images

In zijn rechterhand heeft Wout van Aert een bosje bloemen. Met zijn linkerarm houdt hij stevig zijn zeven maanden oude zoontje Georges vast. Twee generaties Van Aert, die vanaf het podium uitkijken over de Champs-Élysées. De jongste heeft er geen benul van, maar de oudste kan het ook nauwelijks geloven. Logisch ook. Wout van Aert heeft iets gedaan dat in het huidige wielrennen, met specialisten op alle onderdelen, eigenlijk helemaal niet kan. Alsof Sven Kramer wereldkampioen schaatsen wordt op de tien kilometer én op de 500 meter sprint.

Van Aert won de bergrit met twee keer de beklimming van de Mont Ventoux, zaterdag nog de tijdrit en een dag later de mooiste sprint van het wielerjaar. Het is nooit vertoond in het hedendaagse wielrennen. De laatste die zoiets deed was Bernard Hinault in 1979. En Eddy Merckx in 1974, natuurlijk Eddy Merckx. De beste wielrenner aller tijden. Maar ook iemand die koerste in een volledig ander tijdperk, waar de concurrentie niet uit alle windstreken kwam.

Rollercoaster

Al wil Van Aert zelf, ondanks de enorme euforie, niets weten van de vergelijking. “Die gaat natuurlijk mank. Net zoals Mark Cavendish dat ook al zei toen hij het record van 34 etappezeges evenaarde. Merckx won echt alles. In vergelijking met Merckx ben ik een kleine wielrenner.”

In de wolken is hij wel, uiteraard. “Het is echt ongelofelijk,” zegt Van Aert. Na zijn winst in de tijdrit hintte hij al op deze overwinning, waarbij hij landgenoot Jasper Philipsen en Cavendish klopte na een meesterlijke sprint. “Deze Tour is gewoon geweldig. Het was al een rollercoaster, maar om het dit weekend op deze manier af te maken, is ver boven verwachting. Een overwinning op de Champs-Élysées is onbetaalbaar. Ik moet mijn ongelofelijk kleine team bedanken. En dan vooral Mike Teunissen die me perfect afzette in de sprint. Ik had het volste vertrouwen in Mike. Ik moest gewoon zijn wiel vasthouden. Het was een fantastische lead-out.”

Alsof het allemaal nog niet bijzonder genoeg is, flikte Van Aert het dus met één ploeggenoot in de sprint. Met een team dat door alle rampspoed zoals het uitvallen van kopman Primoz Roglic was gehalveerd naar vier renners. Maar Jumbo-Visma won wél vier ritten (drie keer Van Aert, één keer Kuss). Net zoveel zeges als renners die Parijs halen. Een ongekend succes na zoveel rampspoed in het begin met het uitvallen van de beoogde kopman Roglic.

Recent nog op operatietafel

Van Aert lag recent zelfs nog op de operatietafel na een blindedarmontsteking. Precies twee maanden en zes dagen geleden stapte hij weer op de fiets voor zijn eerste training. “Een fenomeen. Een superster,” zei ploegbaas Merijn Zeeman al over Van Aert. Oók omdat hij ondanks zijn gretigheid alles geeft voor zijn ploeggenoten. Het is ook de reden dat hij goed in de ploeg ligt. Zonder klagen helpt hij kopman Jonas Vingegaard op de beklimming van de Tourmalet. En wat te denken van de etappe naar Andorra? Eerst helpt Van Aert ploeggenoot Sepp Kuss op weg naar de etappewinst. En nadat hij zich laat uitzakken staat hij Vingegaard nog ‘even’ bij.

Teunissen, de man van de ultieme lead-out, wordt bij de ploegbus omhoog getild door Zeeman en ploegleider Frans Maassen. “Het was improviseren, maar het werkte goed. Ik heb natuurlijk de ervaring met de lead-out voor Dylan Groenewegen. Dit is echt een afscheid in stijl. Dit is echt vet,” zegt hij. Dan over Van Aert, met de humor die we kennen van Teunissen: “Misschien heeft de Belgische ploeg nog een plekje vrij bij het baanwielrennen.”

Het feest van Wout van Aert kan niet lang duren. Na alle plichtplegingen moet hij zich haasten naar het vliegveld voor zijn vlucht naar Tokio. De persconferentie is ook korter dan gebruikelijk. Het volgende doel wacht. Op de Olympische Spelen rijdt hij de tijdrit en de wegrace voor België “Ik ga ze allebei proberen te winnen. Al gaat dat heel moeilijk worden.”

Pogacar maakt favorietenstatus waar

De overwinning in de Tour de France vorig jaar was voor Tadej Pogacar ook een grote verrassing. De jonge Sloveen pakte toen het geel door op de voorlaatste dag landgenoot Primoz Roglic te verrassen in de tijdrit.

Dit jaar startte de 22-jarige Sloveen als favoriet en maakte dat helemaal waar. In de door Wout van Aert gewonnen slotetappe kwam zijn gele trui niet meer in gevaar.

“Vorig jaar voelde ik geen druk en was ik al tevreden met mijn tweede plaats toen ik ineens won,” zei Pogacar. “Dit jaar reed ik vanaf de eerste week in het geel. Ik ben op beide overwinningen net zo trots.”

De titelverdediger zag met het afstappen van de gevallen Roglic al vroeg een grote concurrent wegvallen. Ook de kansen van Geraint Thomas, winnaar in 2018, waren na de zware val in de derde etappe miniem geworden.

Pogacar liet met een tweede plaats achter Mathieu van der Poel in de rit naar de Mûr de Bretagne zien voor elke seconde te willen strijden. Hij wist uit de problemen te blijven bij de vele valpartijen in de eerste dagen.

In de kletsnatte achtste rit naar Le Grand-Bornand was een versnelling van de Sloveen voldoende om de rest van de concurrentie op ruime achterstand te rijden. Jonas Vingegaard en Richard Carapaz konden dit in het verdere verloop niet meer goedmaken. Als een ouderwetse ‘patron’ controleerde Pogacar met zijn ploeg de tweede Tourweek en in de twee aankomsten bergop in de Pyreneeën zorgde hij voor het tweede en derde ritsucces na zijn overwinning in de eerste tijdrit.

Dit jaar was het aan Team Emirates om de regie te nemen. Zelfs als hij alleen kwam te zitten raakte Pogacar geen moment in de problemen. Zijn voorsprong van 5.20 minuten op de Deen Jonas Vingegaard van Jumbo-Visma is de grootste sinds de zege van de Italiaan Vincenzo Nibali in 2014.

Nu jaagt hij op een olympische medaille na zijn winst in de UAE Tour, de Tirreno Adriatico en Luik-Bastenaken-Luik.

Met bijna 620.000 euro prijzengeld is Pogacars ploeg de grootverdiener in de Tour, waarvan 500.000 euro voor de winnaar van het geel. Gemeten in prijzengeld eindigde Jumbo-Visma als tweede, met ruim 3,5 ton. Bahrain van Wout Poels is derde met 170.310 euro ­prijzengeld. (ANP)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden