PlusTen Slotte

Willy van der Kuijlen (1946-2021): clubicoon van PSV, topscorer der topscorers

De bekendste PSV’er is maandagochtend op 74-jarige leeftijd overleden. Willy van der Kuijlen blies zijn laatste adem uit na een leven dat in het teken stond van de Eindhovense voetbalclub.

Willy van der Kuijlen met de UEFA Cup in 1978. Beeld anp
Willy van der Kuijlen met de UEFA Cup in 1978.Beeld anp

Miljoenen sportliefhebbers genoten jarenlang van zijn geniale gevoel voor de goal. Talloze PSV-supporters droegen hem in hun clubhart. Van der Kuijlen was nog altijd officieel in dienst van PSV, dat ook hem tot het einde van zijn leven trouw bleef en hem recentelijk nog ceremoniële taken liet uitvoeren.

Mooie momenten

‘Skiete Willy’ was al geruime tijd ziek. Vorig jaar maakte zijn familie bekend dat de beste scherpschutter aller tijden uit de eredivisie leed aan de ziekte van Alzheimer. Het was een emotioneel en soms zwaar proces, dat hem en zijn naasten wel de tijd gaf om nog een aantal mooie momenten met elkaar te delen.

In de nazomer poseerde Van der Kuijlen in het stadion van FC Eindhoven nog een keer voor deze krant, in een verhaal waarin hij en zijn kleinzoon Mitchel van Rosmalen een hoofdrol speelden. Daarna was hij vorige maand nog één keer in de openbaarheid te zien, op het moment dat zijn talentvolle oogappel een contract bij FC Eindhoven ondertekende.

Het leek bijna alsof hij die mijlpaal nog per se wilde meemaken. Zijn familie zag hem glunderen en daarna ging de gezondheidstoestand van Van der Kuijlen snel en hard achteruit.

Clubicoon

De betekenis van de Helmonder voor PSV is nauwelijks in woorden uit te drukken. Hij is hét ultieme clubicoon en lid van een unieke generatie Brabantse spelers, onder wie ook de voormalige wereldsterren René en Willy van de Kerkhof.

Niemand kon en kan aan de eredivisie-records van Willy van der Kuijlen tippen, maar pochen of dikdoenerij was aan hem nooit besteed. Hij kon soms dwars zijn, maar was goudeerlijk. Het viel in de hoogtijdagen van zijn leven niet altijd goed bij Johan Cruijff en Johan Neeskens, destijds na een glorieperiode bij Ajax ‘de koningen van Spanje’.

De breuk van Van der Kuijlen én keeper Jan van Beveren met Oranje in het midden van de jaren zeventig is een van de meest spraakmakende affaires ooit bij het Nederlands elftal.

308 goals

Met zijn 308 eredivisiegoals voor de Eindhovense club is Van der Kuijlen in de eredivisie de topscorer van de topscorers. De absolute nummer een onder de goalgetters bouwde een carrière op waar de huidige spelers van de club alleen maar met groot ontzag naar kunnen kijken.

Met zijn statistieken zou hij nu in het profvoetbal schat- en schatrijk zijn geworden, maar daar was het Van der Kuijlen niet om te doen. Dat PSV hem na zijn 65ste nog in dienst hield, beschouwde hij als enorm eervol. Tegelijkertijd was het financieel ook een welkome aanvulling voor hem en zijn vrouw Nelly, die altijd bij elkaar bleven en die hem liefdevol verzorgde in de laatste periode van zijn leven.

Na zijn overgang van HVV naar PSV in 1964 moest Van der Kuijlen lang wachten op succes en PSV kende een lome periode, maar vanaf 1974 was de beer helemaal los. PSV veranderde in een zegemachine, waarvan Van der Kuijlen telkens weer de trekker overhaalde.

Tussen 1974 en 1978 oogstten hij en zijn ploeggenoten in nationaal en internationaal verband, onder leiding van trainer Kees Rijvers. Een Brabants gezelschap veroverde op een fenomenale manier de voetbalwereld, met mannen als Gerrie Deijkers, Harry Lubse, Kees Krijgh, Adrie van Kraaij en natuurlijk ook de legendarische goalie Van Beveren.

Liefhebbers van het PSV in de jaren zeventig kunnen de opstelling van toen zo opdreunen, waarin later ook plaats was voor Ernie Brandts, Jan Poortvliet, Huub Stevens. Ook Ralf Edström mag niet onvermeld blijven in dat rijtje namen, hoewel hij al in 1977 vertrok.

Prijzenjacht

Coach Rijvers had in die tijd 23 karaat goud in handen en verzilverde dat in de vorm van een indrukwekkende prijzenjacht. Twee KNVB-bekers, drie landstitels en natuurlijk de UEFA Cup-zege in 1978 maakten van PSV een grote club. Structureel top in Nederland en het eerste wat sportliefhebbers in het buitenland opnoemen als de naam Eindhoven valt.

In de jaren tachtig gaf PSV er na een korte tijd van depressie een groots vervolg aan, in een periode waarin het profvoetbal langzaam maar zeker verzakelijkte. Die eerste succesgolf was heel puur, zoals ook het karakter van Van der Kuijlen was. Van der Kuijlen wilde hoefde geen filmster te zijn en hield altijd de regie, omdat hij zich niet anders voor wilde doen dan hij was.

Dat leidde er mede toe dat hij zijn carrière vanaf zijn 34ste niet in het Philips Stadion, maar bij MVV en Overpelt-Fabriek afbouwde. Achteraf bezien een wel erg grote eer voor die bescheiden clubs, want wat was Van der Kuijlen als voetballer groot.

Gruwelijke knal

Met hem als speerpunt is in de jaren zeventig de eerste basis gelegd voor het PSV van nu. Van der Kuijlen schoot zuiver en kiezelhard en zorgde ervoor dat PSV honderden punten kon pakken. Met een gruwelijke knal schoot hij zelfs een net aan barrels, tijdens een competitiewedstrijd op de Wageningse Berg in 1974.

Van der Kuijlen voelde zich helemaal thuis in het Philips Stadion en bij de familie van Kemenade, de uitbaters van trainingscomplex De Herdgang. Van der Kuijlen reikte daar of in het stadion altijd het eerste shirt aan een nieuwe speler uit. Andrés Guardado, Denzel Dumfries of een wat kleinere aankoop? Een PSV’er was pas PSV’er als Van der Kuijlen hem het tricot van de club had gegeven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden