PlusInterview

Wielrenner Julius van den Berg over val vriend ­Fabio Jakobsen: ‘Ik had slapeloze nachten’

Amsterdammer Julius van den Berg rijdt zondag op het NK voor het eerst sinds de zware val van zijn vriend Fabio Jakobsen weer een wedstrijd. ‘Ik had slapeloze nachten.’

Julius van den Berg: ‘Als je grote wedstrijden kunt organiseren, dan kun je ook extra veiligheidsmaatregelen nemen.’Beeld Ivo van der Bent

Noem ze gerust boezemvrienden op de fiets: ­Fabio Jakobsen en Julius van den Berg, beiden 23 jaar oud. De een is sprinter, de ander tempobeul en getalenteerd tijdrijder. Beiden klasbakken in de jeugdcategorieën, gezegend met ­turbodijen die vermogensmeters laten roken.

Onbevreesd droomden ze op hun achttiende ooit samen prof te worden. Dat was het voornaamste doel, daarna keken ze wel verder. Wat kon hen nou gebeuren? Krap 21 jaar oud tekende Jakobsen bij Quick Step-Floors, een half jaar ­later volgde Van den Berg met een handtekening bij Team Education First.

Ze werden gescheiden, maar ooit zouden ze weer voor dezelfde ploeg rijden. Samen naar de Giro d’Italia of de Tour de France, misschien wel naar het wereldkampioenschap. Jakobsen hoorde al bij de besten van de wereld en Van den Berg had nog een paar stappen te maken, maar beiden geloofden dat ze aan de top zouden ­komen. Tot de afschuwelijke klap van Jakobsen in de Ronde van Polen, twee weken geleden, na een fout van Dylan Groenewegen. Sportieve doelen waren opeens onbelangrijk geworden.

Van den Berg was die dag ook in koers. “Ik had die eerste etappe in de kopgroep gezeten en werd uiteindelijk gelost uit het peloton. Het ging hard die dag. Eenmaal bij de finish was het een enorme ravage. Ik zag al van ver van alles liggen: fietsen, hekken en renners. Ik dwong mezelf om niet te kijken, dus draaide ik mijn hoofd weg. Ik had geen idee welke renners ­waren gevallen.”

“In het hotel hoorde ik pas dat Fabio er ook bij lag en hoe ernstig zijn situatie was,” zegt Van den Berg, die in het voorjaar met de geboorte van dochter Sterre voor het eerst vader werd. “Het is niet uit te leggen hoe ik me toen voelde. Het is nog steeds moeilijk onder woorden te brengen.”

De volgende ochtend stond Van den Berg in de bergtrui op het podium, met een briefje met de tekst ‘Forza Fabio, Stay Strong Mate’. “Het was raar om weer te starten, maar wat kon ik doen? De een heeft er meer last van dan de ander, maar de val zat natuurlijk in mijn hoofd. Ik besloot weer in de kopgroep mee te zitten. In het peloton kon ik mijn gedachten niet verzetten, dus ik moest weg. De pijn van de kopgroep in mijn ­benen voelen, zodat ik minder aan Fabio dacht.”

Dwars door het hek

Een dag later stapte Van den Berg niet meer op. Het was de jonge vader toch te veel geworden. Hij had slapeloze nachten, lag alleen maar te malen. Zijn gedachten waren bij Fabio. “Ik was blij dat ik naar mijn vriendin en kind kon gaan, de twee mensen van wie ik het meeste houd. Daar had ik echt behoefte aan. De mensen van de ploeg begrepen dat en lieten me gaan.”

Eenmaal thuis uit Polen bereikte Van den Berg de boodschap dat ­Jakobsen buiten levens­gevaar was, er werd zelfs voorzichtig gesproken over een rentree op de fiets. Met die opluchting pakte de IJburger zijn trainingen weer op.

Ondertussen maakt Van den Berg zich, net als veel andere coureurs, druk over de veiligheid in wielerwedstrijden. Een val zoals die van Jakobsen mag gewoon niet gebeuren. “De hekken in elke WorldTourwedstrijd moeten van hoge ­kwaliteit zijn, niet zo slecht als die in Polen, waar Fabio dwars doorheen reed. Ze moeten voor elke koers worden gekeurd. Dan breek je hooguit een keer een sleutelbeen.”

Opgedirkte vuilnishoop

Ook afgelopen weekend, nauwelijks een week na de crash in Polen, werd de wielerwereld opgeschrikt door heftige beelden. Supertalent Remco Evenepoel reed in de Ronde van Lombardije tijdens een afdaling het ravijn in. Van den Berg kon het niet aanzien. “Hoe ver laten ze het komen? Moeten er doden vallen? Neutraliseer de afdaling of hang vangnetten op. Er zijn genoeg oplossingen te bedenken. Als je zulke grote wedstrijden kunt organiseren, kunnen ook die extra maatregelen worden genomen.”

Over de veiligheid op het NK-parcours zijn niet veel zorgen. Langs de Drentse VAM-berg, een opgedirkte vuilnishoop, lopen geen diepe ravijnen en een pelotonsprint lijkt hoogst onwaarschijnlijk. “Het wordt een afvalkoers,” voorspelt Van den Berg. “Er staan niet veel mensen aan de start en we moeten ongeveer veertig keer over die VAM-berg. Die stelt op papier weinig voor, maar dat gaat flink in de benen zitten.”

Van den Berg dicht zichzelf een kleine kans toe. “Als ik realistisch ben, kan maar één persoon winnen en dat is Mathieu van der Poel. Het is draaien en keren, dat is hem op het lijf geschreven. Ook de VAM-berg verteert hij goed.”

“Voor mij is het NK echt een doel, een van de enige wedstrijden waarin ik voor eigen kansen kan rijden. Het is zaak om in de juiste ontsnapping te zitten. En dan gaan we kijken hoe de koers loopt. Dan is alles mogelijk.”

Mocht Van den Berg winnen, dan neemt hij de nationale kampioenstrui over van de winnaar van vorig jaar, Fabio Jakobsen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden