Plus

Voetbalvrouwen staan stil, en gaan dus achteruit

Het Nederlandse vrouwenelftal heeft te lang stilgestaan, terwijl de rest van de wereld verderging. Al onder Sarina Wiegman ontbrak de aanwas van nieuwe spelers. De kersverse coach Alan Parsons moet de selectie nog leren kennen, en dat kost tijd.

John Graat
De Oranje Leeuwinnen speelden maandag in een vrij troosteloos oefenduel gelijk tegen Japan (0-0).  Beeld Pro Shots / Remko Kool
De Oranje Leeuwinnen speelden maandag in een vrij troosteloos oefenduel gelijk tegen Japan (0-0).Beeld Pro Shots / Remko Kool

Met vier debutanten en verder vooral reserves in het basiselftal speelde het Nederlands vrouwenelftal maandagavond in een vrij troosteloos oefenduel gelijk tegen Japan (0-0). De vaste krachten zaten op de bank of waren er helemaal niet bij in het lege stadion van ADO Den Haag.

Zo had Vivianne Miedema andere prioriteiten. In de ochtend werd ze op de training bij haar club Arsenal in Londen verrast door een delegatie van de BBC. Ze was in de verkiezing van de Britse omroep door voetbalfans over de hele wereld uitgeroepen tot voetbalster van het jaar. In de avonduren greep ze naast de Ballon d’Or, een nog prestigieuzere prijs van het blad France Football. Miedema werd vierde in die verkiezing.

Andere speelwijze

Miedema kreeg veel waardering voor haar prestaties in Engeland, en haar spel en tien doelpunten op de Olympische Spelen. Daar in Japan bleek al dat ze bij Oranje met afstand de beste is geworden, met in haar schaduw Lieke Martens. Terwijl Miedema zich doorontwikkelde tot een allrounder met een neusje voor de goal, bleef het team rondom haar te veel stilstaan. Dat laatste wordt nu duidelijk tijdens de zeer stroef verlopende kwalificatiereeks voor het WK in 2023.

Net als eerder in Groningen kon Nederland zaterdag niet winnen van Tsjechië. Miedema uitte daarna – opnieuw – haar frustratie over de tactiek die haar voorin te weinig speelruimte biedt. Ze heeft met haar 85 treffers in 104 interlands recht van spreken, en legde zo meteen extra druk neer bij de nieuwe bondscoach. De start van deze Mark Parsons was bepaald niet vlekkeloos omdat hij zijn aandacht ook nog nodig had voor zijn Amerikaanse club. Hij miste zelfs een training van Oranje. Parsons wil een andere speelwijze invoeren en moet de selectie leren kennen. Dat dit tijd kost, zal duidelijk zijn.

Investeren

Maar dat is niet het hele verhaal. Na de verloren finale op het WK van 2019 stokte de progressie al, dus ook nog onder Sarina Wiegman. Op de Spelen was het spel slordig en stroperig. Vooral op karakter stond Oranje nog bijna in de halve finale. Wiegman bleef heel lang vasthouden aan dezelfde kern. De noodzakelijke concurrentie en verversing met vers bloed waren er amper, ook omdat vanuit de jeugd te weinig talenten zich aandienden.

Na de groeispurt in het vorige decennium is daardoor al enkele jaren sprake van stilstand en dat betekent achteruitgang, zeker in een relatieve jonge topsport als vrouwenvoetbal. Andere landen zitten niet stil. Veel mannentopclubs in Europa zijn er flink in gaan investeren, evenals nationale bonden. Ook tactisch werden elders snel sprongen gemaakt. Op de strakke organisatie van Tsjechië, de nummer 27 op de wereldranglijst, had Nederland twee keer nauwelijks een antwoord.

Niet klaar

Waar de internationalisering bij de clubs aan de top zich doorzet, kozen diverse speelsters van Oranje de omgekeerde weg. Sherida Spitse, Stefanie van der Gragt en Sari van Veenendaal keerden terug in de eredivisie. Die competitie heeft echter (nog) onvoldoende niveau om de voortdurend opschuivende internationale standaard bij te benen. Jonge speelsters uit de eredivisie hebben problemen om snel aan te haken. Dat de Nederlandse kampioen FC Twente al in augustus kansloos werd uitgeschakeld voor de poulefase van de Champions League, zegt genoeg.

Het is aan de KNVB en clubs om die eredivisie te versterken om ook op de langere termijn succesvol te kunnen zijn. Voorlopig moet Parsons het met die kweekvijver doen als hij wil vernieuwen. Gisteravond liet hij tegen de voormalige grootmacht Japan liefst zes speelsters debuteren, van ADO, Twente, PSV, Ajax en de eerste ooit van Feyenoord (Samantha van Diemen). De meesten bleken niet klaar voor het grotere werk. Jill Baijings, uitkomend voor het Duitse SGS Essen, pakte wel haar kans. Parsons zal het als een lichtpuntje zien.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden