Plus Klapstoel

Voetbalster Tessel Middag: ‘Bij Swift was ik als meisje wel welkom’

Tessel Middag (26) is voetbalster van het Nederlands elftal. Dat speelt dinsdag zijn eerste WK-wedstrijd. Middag is geblesseerd aan haar knie en kan niet meedoen. Ze debuteert als analist bij Studio Sport.

Tessel Middag Beeld Harmen De Jong

Amsterdam

“Ik ben geboren in het huis waar we nu zijn, in de Rivierenbuurt. Mijn ouders zijn na mijn geboorte nooit verhuisd en ik logeer hier wanneer ik over ben uit Londen. Hier voor de deur ligt mijn basisschool, de Anne Frankschool. Bij gebrek aan veldjes voetbalde ik al vanaf mijn vierde dagen achter elkaar op het schoolplein.”

“Een jongensachtig meisje was ik vroeger. Ik had veel jongetjes als vriendjes, had kort haar en werd tijdens het spel eigenlijk nooit als meisje herkend. Op mijn vijfde werd ik lid van Taba in de Watergraafsmeer. Vijf jaar later viel voor het eerst een brief op de mat van de KNVB: ik was geselecteerd voor een regionaal jeugdelftal. Daar heb ik voor de eerste keer in een team met alleen meisjes gevoetbald.”

Raffie

“Toen ik op zondagavond bewust met mijn ouders begon mee te kijken naar Studio Sport, waren Rafael van der Vaart en Wesley Sneijder de grote jonge talenten van Ajax. Twee aanvallende middenvelders, de positie waarop ik ook speel. Ik las toentertijd alle voetbalboeken die ik kon vinden; Raffie, geïnspireerd op Van der Vaart, hoorde bij mijn favorieten.”

“Van de echte Rafael bewonderde ik zijn speelstijl en zijn inzicht, het feit dat hij altijd slimme oplossingen vond. Hij was geen beuker, moest vindingrijk zijn, net zoals ik het tussen de jongens niet van mijn fysiek moest hebben. Van der Vaart droeg altijd nummer 23. Volgend jaar bij West Ham United wordt dat ook mijn nummer. Ik ben op de 23ste geboren, da’s de tweede reden.”

Boekenwurm

“Mijn ouders werken beiden in het boekenvak. Vandaar de volle boekenkasten hier. Toen ik klein was, gingen we elke maand naar de bibliotheek in de Tolstraat. Daar mocht je maximaal tien boeken per keer lenen. Daar kwam ik elke keer met gemak aan. De Kameleon, De scheepsjongens van Bontekoe, Kruistocht in spijkerbroek: ik heb ze allemaal verslonden.”

“Ik lees nog steeds graag. Ken je de Nigeriaanse schrijfster Chimamanda Adichie? Ik heb laatst haar pamflet We should all be feminists gelezen. Heel interessant. Daardoor kwam ik uit bij een roman over de Nigeriaanse burgeroorlog. Echt een geweldig boek.”

Swift

“Daar heeft een flink deel van mijn jeugd zich afgespeeld. Ik ben er op mijn 13de lid geworden toen het de KNVB een goed idee leek dat ik op een hoger niveau ging spelen. De bond raadde AFC aan, maar die club nam geen meisjes aan als lid. Het leek ze daar nogal lastig: het was al zo vol en moest er dan een aparte kleedkamer komen? Ik was niet welkom. Het klinkt als beleid van lang geleden, maar het is maar een jaar of twaalf geleden. Bij Swift was dat anders. Een apart meisjesteam was er nog niet, maar ik mocht wel bij de jongens in de selectie. Mijn zus Nora speelde ook lang bij Swift. Mijn vader geeft er nog steeds training. Mijn moeder doet de ledenadministratie en is er onlangs benoemd tot lid van verdienste.”

Dromen

“Ik wilde altijd zo goed mogelijk worden. Die drang zat in me. Maar als jong meisje zag ik mezelf niet in een Ajaxshirt of bij het Nederlands elftal. Ik droomde weleens dat ik in een kampioenswedstrijd het beslissende doelpunt maakte, maar in die droom waren de andere poppe­tjes op het veld altijd mannen. Pas op mijn 13de kwam ik erachter dat er een Nederlands vrouwenelftal bestond. Toen kon ik gaan dromen. Geweldig om te zien dat al die kleine meiden nu ook vrouwelijke rolmodellen hebben.”

Vrouwenemancipatie in 1930

“Je bedoelt mijn onderzoek? Voor mijn bachelorscriptie geschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam onderzocht ik hoe het vrouwenvoetbal zich ontwikkelde tussen 1900 en 1940. Die ontwikkeling legde ik naast die van de opvattingen over vrouwelijkheid in die tijd.”

“Aan het begin van de vorige eeuw bleek er al een eerste opleving van de sport te zijn geweest, maar die is door de KNVB in de kiem gesmoord. Dat paste bij de heersende gedachten over vrouwen. Die werden niet geacht zich met andere zaken bezig te houden dan met kinderen opvoeden. Een wild spel spelen waar ook nog eens een broek in plaats van een rok werd gedragen, vonden de mannen te ver gaan.”

“De bond zei te vrezen dat de vrouwen de goede naam van het voetbal zouden schaden. Daarom verboden ze het voetbal voor vrouwen in 1937 simpelweg. Ook de gemeente Amsterdam greep in en verbood vrouwen gemeentegrond te gebruiken om op te voetballen. Het heeft tot 1971 geduurd voor de KNVB het verbod ophief. Er is zeker nog werk te verzetten, maar er zijn enorme stappen gezet de afgelopen jaren.”

Kruisband

“De eerste keer gebeurde het vlak voor het EK van 2017 begon. Ik speelde bij Manchester City. Bij die club wilde ik me verder ontwikkelen, zodat ik een basisplaats kon veroveren bij Oranje tijdens het EK in Nederland. Dat ik dat toernooi door die gescheurde kruisband moest missen kwam aan als een mokerslag. De Oranjeleeuwinnen werden kampioen, maar ik miste alles: het spelen in de volle stadions, het omhoog houden van de cup. Het was het moment waar iedereen in het vrouwenvoetbal hard voor had gewerkt: de doorbraak van de sport in Nederland. Ik ben bewust niet in het stadion gaan kijken. Kon het niet aan. Hoewel ik het die meiden onwijs gunde, was verdriet het overheersende gevoel. Blijdschap om de titel voelde ik in alle eerlijkheid niet echt.”

Ariana Grande

“Is voor mij onlosmakelijk met Manchester verbonden. Ik ben fan van haar liedjes, maar denk toch vooral aan de bomaanslag tijdens haar concert in mei 2017. Ik woonde op dat moment niet ver van die arena, maar was op tijd naar bed gegaan die avond. ’s Ochtends volgde de enorme schok. Bij ons op de club kende iedereen wel iemand die erbij was geweest. Een teamgenote had zelfs het concert bezocht, maar was voortijdig weggegaan. Ikzelf moest die ochtend naar het ziekenhuis voor de operatie aan mijn kruisband. Een dag eerder leek mijn wereld ingestort, maar dit werkte wel relativerend. Na de operatie ben ik op mijn krukken nog naar de bloemenzee op een herdenkingsplek in de stad geweest. Heel indrukwekkend.”

Kruisband (2)

“Zo’n tien maanden na mijn kruisbandoperatie belde bondscoach Sarina Wiegman. Ik had nog geen wedstrijdritme, maar mocht toch al naar het trainingskamp van het Nederlands elftal. Geweldig vond ik dat. Alleen scheurde ik daar mijn vernieuwde kruisband af. Dat is nu een klein jaar geleden. Ik ben weer zo goed als fit, maar moet ook dit WK dus missen.”

“Het is zwaar geweest, het revalideren. Sommige mensen zeiden: ‘Is het niet beter om te stoppen?’ Maar daarmee had ik niet kunnen leven. Ik wil weer laten zien dat ik goed kan voetballen. Hogere doelen heb ik in mijn achterhoofd, maar het belangrijkste is nu weer lekker en pijnvrij te gaan spelen.”

Auf Deutsch

“De wedstrijden van het Nederlands elftal kan ik dit keer met minder pijn bekijken, verwacht ik. Daarom heb ik ‘ja’ gezegd tegen het analyseren van die van vrijdag tegen Kameroen voor de Duitse televisie. Auf Deutsch, ja. Spannend, maar ik heb mijn oud-leraar Duits van de middelbare school gevraagd me te helpen.”

“Voor de NOS ga ik meer wedstrijden bespreken, maar niet die van Oranje. Het past me niet om commentaar op de opstelling van de coach te geven, vind ik. Ik heb er zin in. Ben benieuwd of het me ligt. Ik kan mijn eigen ervaring op topniveau delen, dus heb wat te bieden, denk ik. Misschien is het na mijn voetbalcarrière wel een vervolgoptie.”

Wereldkampioen

“Als ik me één ding heb voorgenomen, is het wel om niet mee te gaan in de gedachte dat de Europees kampioen van 2017 nu ook wel even wereldkampioen zal worden. Nederland heeft een erg sterk team, is beter dan twee jaar terug. Maar de andere landen hebben ook niet stil­gestaan. Duitsland viel twee jaar geleden tegen, maar is weer terug. De Verenigde Staten, Engeland, Frankrijk en Japan zijn kans­hebbers. Oranje zie ik als outsider.”

Brexit

“Tijdens mijn eerste blessure heb ik in Engeland een paar vakken aan de universiteit gevolgd. Voor een ervan schreef ik een essay over de vraag of de brexit logisch volgt uit de denkwijze die Britten van oudsher over Europa hebben. Het antwoord is complex. Het klopt dat de meeste Engelsen zich minder Europeaan voelen dan bijvoorbeeld Nederlanders, maar je merkt ook enorme verschillen tussen de steden en het platteland. En tussen de generaties.”

“Ook ik heb geen idee hoe het afloopt met de brexit. Misschien moet ik straks een visum aanvragen om bij mijn club te mogen voetballen. Wat ik wel zeker weet, is dat mijn in ponden uitbetaalde salaris in euro’s inmiddels door alle onrust een stuk minder waard is.”

Happy single

“Dat vind ik zo’n vreselijke term. Ik heb momenteel inderdaad geen relatie. Met mijn laatste vriend ging het uit rond het EK van 2017. Echt een rotzomer was dat. Tijdens mijn revalidatie stond mijn hoofd ook niet echt naar de liefde. Happy single dekt de lading van de afgelopen twee jaar dus niet.”

Hugo Koolschijn

“Ik ben onlangs naar een voorstelling van Toneelgroep Amsterdam geweest. Het hout, naar het boek van Jeroen Brouwers. Maar Hugo Koolschijn kende ik niet. Veel van mijn studievrienden spelen toneel. Ze zullen hem ongetwijfeld hebben zien acteren.”

Nederland speelt dinsdag om 15 uur tegen Nieuw-Zeeland zijn eerste wedstrijd op het WK voetbal voor vrouwen in Frankrijk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden