Plus

Verloren zoon Mark Cavendish keert terug met emotionele ritzege

Drie jongensboeken kent deze Tour al, en op dag vier volgde nog een bijzonder verhaal. Mark Cavendish (36) won na vijf jaar weer een Touretappe. Zijn 31ste, maar het voelt als de eerste.

Daan Hakkenberg
Mark Cavendish viert zijn zege op de finishlijn. Beeld BELGA
Mark Cavendish viert zijn zege op de finishlijn.Beeld BELGA

Winnen went nooit. Kijk maar naar de huilende Mark Cavendish op het asfalt van de Boulevard des Déportés. Niemand in het Tourpeloton kent de weg naar het podium zo goed als hij. Zo wordt hij gehuldigd voor ritzege nummer 31 in de Tour en zijn 26ste groene trui, maar Cavendish ondergaat alles rond de ceremonie alsof het de eerste keer is.

“In 2008 in Châteauroux, waar we donderdag finishen, heb ik voor de eerste keer geproefd aan winst in de Tour. Daar droomde ik van. Door alle keren op het podium wordt bijna vergeten hoe verschrikkelijk moeilijk het is om een Touretappe te winnen. Mensen begrijpen niet wat dat allemaal voor opofferingen vraagt. Deze wedstrijd heeft mij het leven gegeven dat ik heb en ik geef mijn leven terug. Ik ben blij dat ik terug ben. Het klinkt silly, maar dit betekent zo veel voor mij. Van de eerste keer in 2008 tot nu.”

In de verdrukking

Even daarvoor heeft de ritwinnaar volop omhelzingen uitgedeeld in de finishstraat in Fougères. Iedereen van zijn ploeg Deceuninck-Quick Step komt aan de beurt, als eersten Julian Alaphilippe en Michael Mørkøv. “Alaphilippe, de wereldkampioen in een groene trui, gooit alles aan de kant en offert alles op om de vlucht terug te pakken. Mørkøv, de beste lead-out ter wereld, zet me af in het juiste wiel. Ik had vuur in mijn ogen. Net als de laatste keer dat we hier aankwamen.” Dat was, in 2015, zijn laatste zege voor Quick Step.

Achter deze 31ste etappewinst in de Tour van Cavendish gaan vele verhalen schuil. Vooral dat van de beste sprinter in het peloton die jaren in de verdrukking heeft gezeten. Afgezien van twee ritzeges in de woestijn wist Cavendish de voorgaande vier jaar bij de teams Dimension Data en Bahrein niets te winnen. Vorig jaar stond hij na Gent-Wevelgem te huilen voor de camera’s omdat hij zo bang was dat hij zijn laatste wedstrijd had gereden. En nu schittert Cavendish in de grootste wielerwedstrijd alsof hij nooit is weggeweest. “Ik praat altijd emotioneel, maar op de fiets denk ik vrij logisch. Ik weet of ik me goed of slecht voel en hoe dat komt. Ik wilde hier zijn om te zien of ik het nog kon. De mensen dichtbij me begrijpen me. Vandaag heb ik bewezen waarom ik meer in hen geloof dan in de mensen die me afschreven.”

Van de straat

De winst in Fougères is ook de definitieve terugkeer van de verloren zoon van Deceuninck- Quick Step. In de jaren tussen 2013 en 2016 won hij 46 keer voor de ploeg. Manager Patrick Lefevere gunde afgelopen najaar zijn voormalig protegé een kans op eerherstel. In Fougères is Lefevere na Cavendish de gelukkigste man. De afgelopen weken verweet hij zijn andere sprinter Sam Bennett amateurisme en angst. Op het laatste moment verdween Bennett uit de Tourploeg. Lefevere: “Acht maanden geleden had Mark geen ploeg en wij rapen hem voor een shitsalaris van de straat. Hij kwam last minute als supersub voor Bennett. Zaterdag hebben we gebeld, dinsdag reisden we hierheen en nu wint hij. Ik heb hem de kans gegeven, omdat ik in hem geloof. Op trainingskamp in december heb ik gezegd dat hij me niet hoeft te bedanken in woorden, alleen met de pedalen.”

Toen Cavendish terugkeerde bij Quick Step, hield hij het niet voor mogelijk dat hij ook zou starten in de Tour. “Als je tekent bij Quick Step met Bennett in het team, vorig jaar winnaar van de groene trui en twee ritzeges, dan reken je niet op de Tour de France. Ik tekende omdat ik hier de mooiste dagen heb gehad. Hier geloofden ze in me. De Wolfpack is niet zomaar een wolf op een T-shirt, dat betekent echt iets. Dat is een wereldkampioen die in je gelooft en alles voor je doet.”

Natuurlijk wordt hem gevraagd naar het rittenrecord van Eddy Merckx in de Tour (34 zeges). Cavendish wil het er niet over hebben. Maar zijn manager Lefevere weet dat ‘Eddy er geen problemen mee zal hebben’ mocht Cavendish nog drie ritten winnen. “Eddy maalt niet om dat record. En als iemand het kan, dan zal het enkel Mark zijn.”

Van der Poel ziet afscheid van gele trui naderen

Mathieu van der Poel behield in de vierde etappe zijn gele leiderstrui, maar hij verwacht die kwijt te raken in de tijdrit van bijna dertig kilometer van vandaag. Hij heeft dit seizoen nog nauwelijks op zijn tijdritfiets gezeten. “We moeten realistisch blijven. Het is iets dat ik niet vaak doe. Het zal heel moeilijk worden om het geel te houden.”

In de vierde etappe werkte Van der Poel voor ploeggenoot Jasper Philipsen, die aan de beurt was om te sprinten voor de ritzege. De Belg strandde op plek drie. “We hadden een goede sprinttrein voor Jasper, maar hij kwam net iets tekort op deze aankomst. Je kunt ook niet iedere dag winnen, maar we blijven proberen om nog een rit te winnen.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden