PlusAnalyse

Veelvraat Pogacar lijkt op renners uit vervlogen tijden

Met zijn deelname zondag aan de Ronde van Vlaanderen doet Tadej Pogacar denken aan renners uit vervlogen tijden. Als Tourwinnaar strijdt hij serieus mee in de Vlaamse klassieker en woensdag heeft hij in Dwars door Vlaanderen de generale repetitie. ‘Een prachtige vorm van eerzucht.’

Daniël Dwarswaard
Tadej Pogacar op weg naar zijn superieure zege eerder dit jaar in de Strade Bianche. Beeld AP
Tadej Pogacar op weg naar zijn superieure zege eerder dit jaar in de Strade Bianche.Beeld AP

Om aan te geven hoe bijzonder de nieuwste ambitie van het Sloveense wielerfenomeen is, plaatste de Vlaamse journalist Jonas Creteur een treffend tweetje. De laatste keer dat een regerend Tourwinnaar aan de start stond van Dwars door Vlaanderen, de traditionele opwarmer richting de klassieker Ronde van Vlaanderen? 1977! De Belg Lucien van Impe.

Pogacar (23) is zelfs tweevoudig Tourwinnaar en heeft van de Ronde van Vlaanderen dit jaar een missie gemaakt. Hij reed de belangrijkste wedstrijd van België nog nooit. Sterker, de Vlaamse hellingen en kasseistroken kent hij nauwelijks. Alleen van televisie eigenlijk. Maar leg je oor te luister in het peloton en de conclusie is: hij gaat ook nu weer een hoofdrol vervullen en met zijn aanvallende manier van rijden de wedstrijd beïnvloeden.

Het palmares van Pogacar is al akelig gevuld voor een renner van 23 jaar. Twee keer de Tour dus, twee keer Tirreno-Adriatico. Strade Bianche dit jaar al. En qua wielermonumenten heeft hij Luik-Bastenaken-Luik en de Ronde van Lombardije al afgevinkt. Milaan-San Remo, de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix staan nog open.

Net als Merckx, Zoetemelk en Kuiper

Goed beschouwd gaat Pogacar voor iets uit vervlogen wielertijden. Toen de beste renners gewoon álle type wedstrijden domineerden. De klassiekers in België, de grote ronden. Eddy Merckx natuurlijk. Maar ook de Nederlanders Joop Zoetemelk, Jan Janssen, Hennie Kuiper. Allrounders in de puurste vorm.

Het huidige wielerlandschap is anders. Met ieder grofweg zijn specialisme. Vrijwel alle Tourwinnaars van de afgelopen drie decennia zag je niet in een wedstrijd als de Ronde van Vlaanderen, niet om het de specialisten echt lastig te maken tenminste. Al won de Brit Geraint Thomas in 2015 wel de Vlaamse semi-klassieker E3 Harelbeke. Daarna evolueerde hij tot ronderenner en won hij drie jaar later de Tour. In de Ronde van Vlaanderen is de achtste plaats zijn beste klassering.

Pogacar gaat voor een trendbreuk. Al moet het bewijs natuurlijk eerst nog geleverd worden. Jan Janssen, de eerste Nederlandse Tourwinnaar in 1968, twijfelt er geen seconde aan. Zelf reed Janssen, 81 inmiddels, maar liefst negen keer de Ronde van Vlaanderen. Geen andere wedstrijd reed hij vaker. Eén keer stond hij op het podium in ‘Vlaanderens mooiste’. Derde, ook in 1968.

“Onze Sloveense vriend spot een beetje met de huidige wielerwetten,” zegt Janssen. “En dat vind ik wel mooi, hoor. Het maakt voor mij de renner. Op alle terreinen meedoen en winnen. Ik snap dat het vooral iets van vroeger is, maar daarom is het mooi dat we deze jongen nu hebben.”

Eerste viool spelen

Het grappige is, ook Janssen praat al alsof Pogacar de Ronde van Vlaanderen al heeft gewonnen. “Hij wil ook op de Vlaamse wegen de eerste viool spelen. En als hij dat wil, zal ik maar oppassen. Die gozer heeft power, ongekend. Je zag het toch ook hoe hij over de grindwegen in Strade Bianche won na een solo. Als je hem zo op het podium ziet staan, denk je niet: wat een kracht. Totdat hij op zijn fiets gaat zitten.”

Ook Hennie Kuiper (73) verwacht dat Pogacar bij zijn entree in de Vlaamse velden direct een hoofdrol opeist. Kuiper won ‘de Ronde’ zelf in 1981, een jaar na zijn tweede plek in de Tour de France. Ook in 1977 werd Kuiper tweede in de Tour. “In Vlaanderen gaat het altijd over parkoerskennis. Dat is natuurlijk ook belangrijk, zeker met al dat draaien en keren. Maar bij een natuurtalent als Pogacar is dat toch anders. Hij kan sturen als de beste, in de winter rijdt hij in Slovenië ook veldritten. Biniam Girmay gaf in Gent-Wevelgem een prachtig voorbeeld dat ervaring niet alles is. Dat gaat voor Pogacar ook gelden. Bij de ploeg kennen ze zijn lichaam en zijn mogelijkheden door alle uitgebreide tests. Ze weten dat hij deze wedstrijden ook aankan. Maar het allermooiste is natuurlijk dat hij dit zélf wil. Hij is heel bewust met zijn erelijst bezig. Hij wil ook op die lijst met grote namen staan van de Ronde van Vlaanderen. Met besef voor de historie van onze sport. Een prachtige vorm van eerzucht.”

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden