PlusReportage

Van Vleuten wint weer: niet stijlvol, wel heel effectief

Tien jaar na haar eerste zege in de Ronde van Vlaanderen won ze de klassieker een tweede keer. Zelfs voor veelwinnaar Annemiek van Vleuten was dat speciaal. ‘Bij mijn nieuwe ploeg Movistar wilden ze deze héél graag.’

Annemiek van Vleuten rijdt als eerste over de verlaten finishstraat in Oudenaarde. Beeld AP
Annemiek van Vleuten rijdt als eerste over de verlaten finishstraat in Oudenaarde.Beeld AP

Bijna omvallen bij het beklimmen van de Paterberg, even een reclamebord aantikken, om vervolgens haar balans terug te krijgen en tóch aan te vallen. Annemiek van Vleuten kan het. Haar aanval op de laatste klim was zondag beslissend. En zo was er na de verloren sprint van Mathieu van der Poel alsnog een Nederlands feestje te vieren.

Van Vleuten lachte toen het ging over haar demarrage, die verre van stijlvol maar wel dodelijk effectief bleek. “Haha, dat is mijn stijl, hè? Mijn trainer zegt ook altijd: het doet pijn aan mijn ogen als je zo aan het afzien bent. Dan komt het uit mijn kleine teen. Maar daar zit dan nog wel wat. Ik ging all-out. Ik was gewoon helemaal naar de tering. Dus ik maakte een klein missertje, maar ik kon het gelukkig goedmaken.”

Vier dagen na haar zege in Dwars door Vlaanderen won Van Vleuten met de Ronde van Vlaanderen haar tweede koers voor haar nieuwe ploeg Movistar. Ze koos mede voor die Spaanse equipe omdat het een plek is waar ze op haar 38ste nog uit haar comfortzone hoopt te komen.

Dat lukt voorlopig prima. En het blijft bijzonder: al zoveel gewonnen en nog altijd zó blij met een zege. Tijdens het wandelingetje van het podium naar de perszaal belt Van Vleuten twee keer. Met het enthousiasme van iemand die net voor het eerst heeft gewonnen, deelt ze het geluk met haar dierbaren.

Nieuwe doelen

Terwijl het verre van haar eerste triomf is. Sterker nog, tien jaar geleden was ze al eens de sterkste in de belangrijkste wedstrijd van Vlaanderen. De finish was toen nog in Meerbeke, niet in Oudenaarde. Terwijl dat verschil misschien nog maar een detail is. “Toen was ik bij wijze van spreken één seconde op televisie,” zegt ze over 2011. “Er is in al die jaren zoveel veranderd. Volgens sommigen gaat het allemaal niet hard genoeg, maar ik ben heel blij met de ontwikkelingen in het vrouwenwielrennen sinds die tijd. Als je ziet hoeveel koersen er nu op tv zijn. We kunnen steeds meer wedstrijden rijden. Parijs-Roubaix komt daar nog bij. Volgens mij moeten we ook tevreden zijn.”

Dat zijn ze bij Movistar ook zonder enige twijfel. “Toen ik daar tekende, zei Sebastián Unzué, de zoon van baas Eusebio: het zou het allermooiste zijn als je de Ronde van Vlaanderen wint. Die druk heb ik nu wel weggenomen. Ook op mijn persoonlijke verlanglijstje staat deze wedstrijd het hoogste. Dat ik tien jaar na mijn eerste zege weer kan winnen, maakt het wel extra bijzonder.”

Ze stipt het al aan: de vrouwen gaan voor het eerst Parijs-Roubaix rijden. Maar niet komend weekeinde, omdat de Franse kasseienklassieker vanwege corona is uitgesteld naar begin oktober. “Voor mij is dat eigenlijk wel prettig. Nu paste die wedstrijd, hoe mooi ook, niet in mijn ideale schema. In het najaar ga ik hem misschien wél rijden.”

Een race winnen die ze nog nooit heeft gewonnen. Ook op haar 38ste vindt Van Vleuten altijd wel weer nieuwe doelen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden