Update

Van Vleuten keert weergaloos terug

Annemiek van Vleuten heeft Luik-Bastenaken-Luik op haar naam geschreven. 

Van Vleuten passeerde met gebalde vuist als eerst de finish in Luik. Beeld afp

Een beetje pissig was ze. Vanwege die ene vraag. Of ze gefrustreerd was na drie tweede plaatsen. Alsof ze een paar ­weken geleden de Strade Bianche niet had gewonnen, alsof ze een paar maanden geleden niet met een knie zo groot als een meloen thuis op de bank zat.

Dus gefrustreerd? Nee.

Nerveus? Misschien wel een beetje.

Na haar kniebreuk op het WK in Innsbruck wist Van Vleuten (36) niet of ze ooit nog op niveau zou kunnen fietsen, zelfs niet of ze ooit haar knie weer helemaal zou kunnen buigen. Er volgde een uitgebreid revalidatietraject. De wintermaanden gebruikte ze als trainingskamp om de conditionele schade te compenseren. Hoogtestages, op pad met de mannen van Mitchelton-Scott – ze moest en zou terugkomen.

In de aanval

Wel, terug is ze. Op haar 36ste rijdt ze het wielervoorjaar van haar leven: ze werd eerste in de Strade Bianche, tweede in de Ronde van Vlaanderen, tweede bij de Amstel Gold Race en tweede in de Waalse Pijl. Voor deze Luik-Bastenaken-Luik weet ze alle ogen in de wielerwereld op haar gericht.

En terecht. Op de dag voor de wedstrijd zegt ze al dat ze niet lang zal wachten met aanvallen. Haar ploeg neemt de koers in handen, ze draait als tweede La Redoute op en dan geeft ze gas. “Ik wilde uitgaan van mijn eigen kracht. Ik moet het van een lange inspanning hebben, dus ik ben onderaan La Redoute al gegaan. Ik had gedacht dat ze op het steile stuk nog wel over me heen zouden komen, maar halverwege werd het al stil.”

Na afloop zijn haar lippen blauw van de kou. Om haar heen druppelen rensters binnen, bevangen door de kou. Floortje Mackaij, tweede op meer dan anderhalve minuut, heeft het kippenvel tot in haar nekvel staan.

Handvol seconden

Het moet een mooie wedstrijd zijn geweest, maar meer dan een handvol seconden is de vrouwenkoers van Luik-Bastenaken-Luik niet in beeld. Organisator ASO ziet geen heil in een live beeldregistratie. Zelfs een cameramotor voor een samenvatting is te veel gevraagd. Alleen een flard van de aankomst van Van Vleuten wordt in de uitzending van de mannenkoers gepropt en dat is dat. De buffels en de zebra’s in het safaripark van Aywaille zijn langer in beeld geweest.

Bijna 140 kilometer dwars door de Ardennen; het was een prachtige koers. Maar op Van Vleuten na heeft niemand ervan kunnen genieten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden