Van Gaal blijkt voor Oranje nog geen wonderdokter

Het Nederlands elftal bleef steken op een gelijkspel tegen Noorwegen. Toch blijft Oranje in groep G nog volop in de race voor het WK in Qatar.

Erling Haaland scoort de 1-0 voor Noorwegen, Virgil van Dijks sliding komt te laat. Beeld EPA
Erling Haaland scoort de 1-0 voor Noorwegen, Virgil van Dijks sliding komt te laat.Beeld EPA

Zouden de gedachten van bondscoach Louis van Gaal ergens in de eerste helft even zijn teruggegaan naar die desastreuze dag in Dublin, gisteren exact twintig jaar geleden? Op 1 september 2001 verloor het Nederlands elftal, toen ook onder Van Gaal, met 1-0 van Ierland. Het betekende uitschakeling voor het WK van 2002.

In het Ullevaal Stadion van Oslo leek het in het derde tijdperk onder Van Gaal zeker een kwartier weer die kant op te gaan. Nederland was met 1-0 achter gekomen tegen Noorwegen, een ploeg die net zo modaal is als Ierland destijds. Met dezelfde wapens als toen werd het Oranje van Van Gaal succesvol bestreden: een compacte, maar simpele, verdedigende strategie met veel strijd, fysieke kracht en loopvermogen. Ierland had Jacon McAteer, Noorwegen speculeerde op de excellente spits voorin, Erling Haaland.

Die sloeg toe toen Memphis Depay zich de bal had laten afsnoepen, waarna die voor de voeten van de ster van Borussia Dortmund viel. Cody Gakpo, die voor het eerst een basisplaats had in het nationaal team, verzuimde mee te lopen bij de buitenspelval. Dat buitenkansje liet Haaland zich niet ontglippen.

Kaarsrechte rug

In zijn dug-out nam Van Gaal eens een slok van zijn flesje water. Hij had de afgelopen weken laten weten het volstrekt logisch te vinden dat de KNVB bij hem had aangeklopt. Louis van Gaal vond Louis van Gaal de beste optie om het op het EK ontspoorde Nederlands elftal snel weer op de rails te krijgen teneinde de route naar het omstreden WK in Qatar veilig te stellen.

In Oslo had hij weer de ‘kriebels’ gevoeld. Zijn verende tred met kaarsrechte rug is onveranderd, al is zijn pas door het klimmen der jaren wel wat minder soepel geworden. Een karatetrap zit er op zijn zeventigste niet meer in. Goed geluimd stak hij voor de wedstrijd een duim op naar de camera van de NOS. Hij had er zin in, zijn eerste wedstrijd als coach sinds de Engelse FA Cupfinale in 2016 met Manchester United. Nee, in die vijf jaar waren zijn visie en aanpak niet veranderd; hij blijft overtuigd van zijn gelijk. Hij had bij het begin van dit nieuwe avontuur wel de risico’s benoemd. Als ‘procescoach’ heeft hij tijd nodig om een team te smeden en die tijd was er dit keer niet. Daarom ook had hij de wens van de spelers gehonoreerd om met een klassiek strijdplan, in een 4-3-3-formatie, te beginnen tegen Noorwegen – al vindt hij het 5-3-2-concept misschien wel beter passen.

Dat zelfs Van Gaal geen wonderdokter is die per direct het juiste medicijn toedient, bleek gisteravond. Aan de hartstocht en strijdvaardigheid lag het bij Nederland niet; die kwam zeker in de tweede helft bovendrijven. Nederland miste echter de creativiteit en de kwaliteiten om de rode Noorse muur te slopen.

Waarschuwing

Oranje, nog altijd twaalfde op de Fifaranking, was door de nummer 43 van de wereld veroordeeld tot een vechtwedstrijd. Oranje domineerde nagenoeg de hele wedstrijd, maar daar hadden de Noren niet zo veel problemen mee. Meer dan wat kleine kansjes, vooral van Gakpo, leverde het aanvankelijk niet op. Sterker: Haaland had al in de derde minuut een waarschuwing afgegeven toen hij in de rug van Virgil van Dijk ontsnapte. Na een kwartier doemde de spits alleen op voor Justin Bijlow. De debuterende Feyenoorddoelman kwam toen nog als winnaar uit de bus, maar amper vijf minuten later kon hij de bal slechts nakijken toen Haaland profiteerde van de onoplettendheid van Gakpo.

Davy Klaassen verjoeg in de 35ste minuut de flashbacks van Dublin 2001. Op aangeven van Georginio Wijnaldum frommelde hij de gelijkmaker achter doelman Hansen.

Klaassen en Wijnaldum vormden de twee vooruitgeschoven posten op het middenveld, De Jong fungeerde achter hen als spelmaker. Zonder echte controleur gaf Nederland daardoor geregeld veel ruimte weg.

Omdat ook rechtsback Jurriën Timber vaak mee opstoomde, werd het erg offensief en erg kwetsbaar. Onnodig liep Daley Blind al vroeg tegen geel op, toen hij na balverlies op het middenveld aan de rem moest trekken. De verdediger van Ajax is daardoor zaterdag tegen Montenegro geschorst.

Veel dreiging

Na rust hield Van Gaal Steven Berghuis in de kleedkamer achter en hij bracht de snellere Donyell Malen. Gakpo verhuisde naar de rechterflank en Nederland pinde de Noren vast met zes puur aanvallend ingestelde spelers. Er was veel dreiging, ook met schoten uit de tweede lijn van Depay, Wijnaldum en Malen, maar echt uitgespeelde kansen waren er weinig. De beste mogelijkheid was nota bene voor Haaland; in een snelle uitbraak schoot hij hard op de paal.

Het beste nieuws voor Oranje kwam na afloop. Door de 2-2 tussen Turkije en Monte­negro blijft Nederland tweede in poule G. Oranje heeft alles nog in eigen hand. “Dat helpt wel. Maar we ­mogen nu niets meer verliezen,” zei Van Dijk.

Turkije speelt gelijk

In de strijd om kwalificatie voor het WK heeft Turkije gisteravond punten verspeeld tegen Montenegro. In Istanboel werd het 2-2. Halverwege leidde Turkije met 2-1; de formatie van coach Senol Günes was op voorsprong gekomen door doelpunten van Cengiz Ünder en Yusuf Yazic. Vlak voor rust bracht Adam Marusic voor Montenegro de spanning terug in de wedstrijd. Risto Radunovic maakte er in de zevende minuut van de extra tijd 2-2 van. Orkun Kökçü van Feyenoord viel na een uur in bij ­Turkije.

Turkije blijft koploper in poule G, met één punt meer dan Oranje en Noorwegen. (ANP)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden