Update

Van der Wal wint Veluwemeertocht

Marathonschaatser Geert-Jan van der Wal wordt door zijn moeder gefeliciteerd na het winnen van de de Veluwemeertocht. Foto ANP

ELBURG - ''Ach,'' zegt Henri Ruitenberg als langs de boorden van het Veluwemeer de pijnlijke knie van broer René - die in de kopgroep rijdt - ter sprake komt, ''op zulke dagen moet je het gevoel uitschakelen. Je moet scherp in de kop zijn anders geef je zo op. Het komt op karakter aan.''

Met de wijsheid van de nummer twee van de Elfstedentocht van 1985 op zak, is de winnaar van de Veluwemeertocht van 2010 een stuk makkelijker te voorspellen. Geen schaatser heeft zoveel karakter in zo'n klein lichaam bijeengepakt als Geert-Jan van der Wal. Dertien jaar na René Ruitenberg krijgt de natuurijsklassieker over honderd kilometer een volwaardige winnaar.

Van der Wal laat Jouke Hoogeveen als laatste van negen medevluchters achter zich, sprint naar de zege, stort zich op het ijs en schreeuwt het uit. ''Ik moest schreeuwen van de pijn. Ik kon alleen maar aan mijn benen denken. Hoe verschrikkelijk zeer ze deden.''

Het was toch ook pure ontlading. ''Mijn sleutelbeen gebroken, mijn been, drie ribben, mijn bovenarm verbrijzeld en ik mis mijn milt,'' somt de schaatser in Elburg vlot zijn enorm medisch dossier op.

Vijf jaar geleden raakte de 24-jarige Urker thuis op de boerderij bekneld in een machine achter een tractor. Hij vocht voor zijn leven en herstelde wonderbaarlijk. Van der Wal hield er wel een chronisch zeurende pijn aan over. Waarbij het ook niet hielp dat hij bij een partijtje voetbal (2006) zijn been brak, bij een skeelerwedstrijd (2007) zijn sleutelbeen brak, en in 2008 aan zijn heup werd geopereerd.

''In een tijdsbestek van vijf jaar was ik tweeënhalf jaar geblesseerd. Sinds het ongeluk heb ik problemen met mijn heup.'' Hij kwam vorig seizoen bijna niet aan schaatsen toe en dacht aan stoppen. ''Het was één grote frustratie. Ik heb nog nooit iets gewonnen en dan nu meteen hier. Ik heb zelden zo'n zware wedstrijd gereden. Zo mooi.'' Vandaar de opmerking van zijn teamgenoot Erik Hulzebosch, direct na de finish: ''Misschien moet je nu wel stoppen.'' Voor de start klaagt Hulzebosch over de beroerde kwaliteit van het ijs. ''Natuurlijk klaagt hij,'' zegt Henri Ruitenberg. ''Hulzebosch is niet in vorm. Iedereen die niet in vorm is klaagt over van alles. Als je wel in vorm bent, heb je nergens last van. Dan trap je niet in die scheur.''

De nummer twee van de laatste Elfstedentocht in 1997 stapt na vijf rondjes af. Toch heeft Hulzebosch wel een punt. ''Je kunt het horen,'' zegt Ruitenberg als het peloton nog maar een paar keer is langsgekomen. ''Dit is geen zwart ijs maar sneeuw-ijs. Als het bevroren is wil het wel, dan rijd je er wel overheen. Maar als de temperatuur boven nul komt zoals nu, zak je erin weg. Alleen de bikkels blijven over.''

Slechts elf schaatsers rijden de tocht uit. Jouke Hoogveen, maandag al zesde op Loosdrecht, lijkt in de finale meer in huis te hebben dan Van der Wal. Maar de in Amsterdam woonachtige Fries raakt in de eindsprint de controle over zijn slag kwijt en hij smakt tegen het ijs.

Nog een routinier, Jan Maarten Heideman - die op Loosdrecht bij een valpartij een snijwond in zijn inmiddels gehechte been opliep, wordt derde. ''Geert-Jan mopperde dat het ijs zo zacht was, maar hij is zo licht dat hij niet mag klagen.''

Zelf klaagt de drievoudig Nederlands kampioen op natuurijs ook niet. Sterker nog: ''Gelukkig werd het dooi-ijs, het drukt de scheuren dicht. Je krijgt er supermooie wedstrijden van. Van achteren waaien ze eraf en vooraan blijven alleen de mannen met de goede benen over.''

Bij de vrouwen ging de zege naar Mireille Reitsma. Zij volgt Gretha Smit op die de laatste aflevering van de Veluwemeertocht in 1997 won. Reitsma was enige tijd uit het peloton in verband met haar zwangerschap. Sinds haar terugkeer heeft ze al twee keer in Biddinghuizen gewonnen, gisteren kwam daar een echte klassieker bij. (JAN PIETER BORGMEIJER)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden