Plus

Vader en zoons Zulfiqar in het eerste van cricketclub ACC

De Amsterdamse cricketvereniging ACC geldt als een familieclub. De familie Zulfiqar is het ultieme voorbeeld: vader Ahmad en zijn zoons Rehmat en drieling Saqib, Asad en Sikander spelen allemaal in het eerste.

Van links naar rechts: Asad, Rehmat, Ahmad, Saqib en Sikander Zulfiqar Beeld Marc Driessen

De geboorte van je drieling missen omdat je een cricketwedstrijd speelt in het buitenland. Dat het Ahmad Zulfiqar 21 jaar geleden overkomt, is niet zo vreemd. Het leven van de in Pakistan ge­boren Zulfiqar draait voor het grootste deel om cricket. Op het moment dat hij met het Nederlands team in Maleisië op het veld staat, wordt zijn drieling Saqib, Asad en Sikander - veel te vroeg - geboren.

"Natuurlijk wil je zo iets bijzonders niet missen en ik dacht dat ik ook op tijd weer in Nederland zou zijn," vertelt Zulfiqar, die sinds 1987 in Nederland woont. "Alleen dachten mijn zonen daar anders over. Dan zie je dat je dingen niet ­altijd kunt plannen."

Zulfiqar, die een elektronicawinkel in Rotterdam heeft, is dan misschien niet bij de geboorte, zijn cricketgenen en de liefde voor de sport geeft hij wel door aan de drieling en hun drie jaar oudere broer Rehmat.

Al op jonge leeftijd bouwen de jongens de woonkamer van hun huis in Gorinchem om tot cricketarena. Omdat ze geen bat hebben, gebruiken ze lege frisdrankflessen om de bal te slaan. Als (te)veel spullen in huis beginnen te sneuvelen, wordt ze vriendelijk maar dringend verzocht de sport voortaan buiten te gaan beoefenen.

Nationaal jeugdteam
Ahmad Zulfiqar en zijn Nederlandse vrouw Liesbeth wonen in Gorinchem, maar sinds 2007 is Amsterdam - zeker in het weekeinde - hun tweede thuis. Zulfiqar cricket dan bij ACC op sportpark 't Loopveld. Het hele gezin gaat mee hij moet spelen, inclusief dochter Henna, de oudste.

"Mijn vrouw en dochter vinden de sport ook leuk. Als ze echt niet zouden willen, nam ik ze niet mee. Cricket is heel belangrijk voor mij, maar het gezin komt op nummer één."

Gelukkig voor de van cricket bezeten Zulfiqar hebben zijn zonen duidelijk talent, al laat hij ze in eerste instantie ook andere sporten proberen. Zo is Asad op jonge leeftijd een talentvolle voetbaldoelman. Als zijn vader hem vertelt dat voetbal wel blessuregevoelig is, stopt Asad direct. "Het was toch wel duidelijk dat hij beter was in cricket," zegt Zulfiqar lachend.

Dat klopt. Als de drieling 12 jaar oud is, doen ze mee aan een trial van de Nederlandse cricketbond. Ze worden meteen opgenomen in de selectie van het nationale jeugdteam. Dat ze zo goed zijn in cricket vertellen ze ondertussen niet aan hun vriendjes op school.

"Die kenden en snapten cricket toch niet," zegt Asad. "Dat we bijvoorbeeld tijdens gym heel hard konden slaan en gooien met bijvoorbeeld softbal viel wel op. Ook de leraar keek dan vol verbazing."

Vader Zulfiqar stopt op een gegeven moment zelf met spelen. Hij wil al zijn tijd vrijmaken om zijn zoons naar een hoger cricketniveau te helpen en legt in de weekeinden geregeld grote afstanden af om ze alle vier naar cricketwedstrijden te brengen. "Ze hadden er plezier in. Ik zag het ­zeker niet als een offer. Daar ben je vader voor."

Wereldprimeur
De vele kilometers hebben hun vruchten afgeworpen. Saqib (student optometrie), Asad (student luchtvaartlogistiek) en Sikander (student commerciële economie) behoren inmiddels tot de top van het Nederlandse cricket. Nadat Sikander in 2016 al is uitgenodigd voor Oranje, wordt de drieling een jaar later samen geselecteerd voor het Nederlands team.

Een wereld­primeur, want voor het eerst speelt een drieling samen in een nationaal team. "Het voelde echt speciaal," zegt Sikander. "Je gaat voor het halen van het hoogste en als dat dan ook nog lukt met je broers, maakt dat het heel bijzonder."

De telefoon staat daarna roodgloeiend in huize Zulfiqar. Journalisten uit grote cricketlanden als India en Australië willen alles weten van de familie. Ook in Pakistan dringt het nieuws door. De drieling wordt gevraagd of ze niet voor het geboorteland van hun vader willen komen spelen.

"Dat was wel leuk om te horen, maar we hoefden niet lang na te denken," zegt Saqib. "We zijn in Nederland geboren en getogen. Onze keuze stond dus vast."

Rehmat (student rechten) speelt niet in het Nederlands team, maar dat maakt hem niet minder trots. "Wie kan nou zeggen dat hij drie broertjes heeft die international zijn geworden. Ik speel bovendien ook nog samen met ze bij ACC. Ik geniet net zo hard van hun succes."

Professional
Ook vader Zulfiqar (52) speelt tegenwoordig weer bij ACC. Hij is speler-coach van de club. Dat hij samen met zijn zonen in een team staat, vindt hij mooi. En niet alleen omdat ze na de wedstrijden samen nog lang het spelletje kunnen analyseren en daardoor nog beter kunnen worden.

"We weten wat we aan elkaar hebben en kennen elkaar door en door. Bovendien hebben ze allemaal andere kwaliteiten in het veld. Ze vullen elkaar perfect aan."

Saqib, Asad en Sikander dromen weleens van een leven als cricketprofessional, in Engeland bijvoorbeeld, maar dat is op dit moment niet aan de orde.

Sikander: "We willen eerst onze studies afmaken en het bevalt ons goed bij ACC. Natuurlijk willen we het hoogste bereiken in het cricket, maar cricketen met mijn vader en broers blijven we ook zeker doen als een van ons of wij allemaal ergens anders zou gaan spelen. Alleen niet in de woonkamer."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden