Plus Interview

Trainer Ajax Vrouwen Danny Schenkel: ‘Ze zijn nog te lief voor elkaar’

Trainer van Ajax Vrouwen Danny Schenkel tijdens de pijnlijk met 4-1 verloren wedstrijd tegen PSV. Beeld ANP

Voormalig profvoetballer Danny Schenkel (41) beleefde wisselvallige eerste maanden met de Ajax Vrouwen. Aanvallend en attractief spelen, daar staat deze trainer voor. En elkaar zo nodig keihard de waarheid zeggen.

Een vriendelijke knik richting de kantinemedewerker die twee koppen koffie op tafel zet, een groet richting een collega. Schenkel is geen onbekende op De Toekomst. De oud-speler van Willem II speelde na zijn profcarrière twee jaar bij de amateurs van Ajax, liep stage bij Ajax Onder 16 en was betrokken bij diverse maatschappelijke initiatieven. Daarnaast was hij de laatste vijf jaar met regelmaat op de tribune te vinden om zijn vrouw en Ajaxspeelster Loïs Schenkel (voorheen Oudemast) aan te moedigen. “Ik voelde me al thuis hier, wat dat betreft is er weinig veranderd,” zegt hij.

Zijn Amsterdamse accent heeft Schenkel overgehouden aan zijn jeugd in Amsterdam-Noord. Als pupil van De Volewijckers trok hij al snel de aandacht van de scouts van Ajax. Hij schopte het tot de B2, maar door een extreme groeispurt, met knieklachten tot gevolg, moest hij de droom van profvoetballer loslaten. Hij vertrok naar DWS en concentreerde zich op het halen van zijn schooldiploma’s. Eerst de havo, toen een studie commerciële economie.

Op zijn 21ste meldde Telstar zich, waarmee zijn droom om profvoetballer te worden alsnog uitkwam. Daarna volgden Sparta en Willem II, waar hij uitgroeide tot een waardevolle centrale verdediger. Aan zijn jaren in de eredivisie bewaart Schenkel mooie herinneringen, zoals thuisoverwinningen op Feyenoord en Ajax. Hij knikt richting de Johan Cruijff Arena. “Alleen daar heb ik als speler nooit een punt kunnen pakken, dus dat ligt nog wat gevoelig.”

Na zijn profcarrière richtte Schenkel zich zeven jaar geleden op het trainersvak. Tijdens de stage bij het vrouwenelftal van Telstar leerde hij Loïs Oudemast en Daphne Koster kennen. Het was zijn eerste kennismaking met vrouwenvoetbal in Nederland. “Bij de clubs speelden vrouwen toen een veel minder opvallende rol,” zegt hij. “Dat is de afgelopen jaren veranderd. Bij Ajax trainen ze zes à zeven keer per week, elke speelster heeft een contract, niemand hoeft erbij te werken. Het wordt een stuk serieuzer genomen.”

Pijnlijke nederlaag

Na drie seizoenen als trainer bij de amateurs van BFC Bussum en één seizoen bij het eerste elftal van VV Zwaluwen, vroeg Koster, inmiddels manager vrouwenvoetbal bij Ajax, of Schenkel naar Amsterdam wilde komen. In dezelfde week dat zijn vrouw Loïs, aanvoerder van Ajax Vrouwen, haar vertrek bekendmaakte, tekende hij zijn contract.

“Mensen dachten dat we dat hadden afgestemd,” zegt hij, “maar Loïs had al in januari besloten aan het einde van het seizoen te stoppen en pas later werd ik benaderd door Daphne. Als Loïs niet was gestopt, was ik nooit met Ajax in gesprek gegaan. Alsof ik mijn eigen vrouw zou trainen – nee joh, dat moet je niet willen.”

Sinds zijn komst naar Ajax mag Schenkel zich voor het eerst fulltime trainer noemen. “Dat was wel even wennen, om in plaats van drie avonden per week ineens vijf dagen op het veld te staan.” En dan zijn er de verschillen tussen mannen en vrouwen. “Ze zijn nog te lief voor elkaar. Ik deelde zelf op de training weleens een stevige schop uit. Dat zit er bij vrouwen niet in. Niet dat ik wil dat ze elkaar gaan schoppen, maar af en toe wat feller zou best mogen.”

De pijnlijke nederlaag tegen rivaal PSV, ruim een maand geleden, had één voordeel. In de onderlinge discussie die ontstond tijdens de nabespreking durfden speelsters elkaar eindelijk de waarheid te zeggen. “Daar was ik zo blij mee,” zegt Schenkel. “Ik heb mijn armen over elkaar geslagen en alleen maar zitten luisteren.”

Dat Schenkel voor zijn eerste fulltimebaan als trainer meteen aan het roer wordt gezet bij Ajax Vrouwen, die elk jaar meedoen om de prijzen, kwam voor hemzelf niet als een verrassing. “Daphne (Koster) en ik kennen elkaar al jarenlang,” zegt hij. “Ze kende mijn kwaliteiten en wist van mijn achtergrond bij Ajax en mijn liefde voor de speelstijl van deze club.”

Met bewondering volgt Schenkel de verrichtingen van zijn collega bij de mannen, Erik ten Hag. “Ik zou graag eens met hem in gesprek willen en horen hoe hij te werk gaat.”

Tatoeages

De laatste maanden onder de vorige trainer, Benno Nihom, hield Ajax Vrouwen, er juist een defensieve speelstijl op na. Ze grepen voor het eerst in drie jaar naast het kampioenschap, maar wonnen wél de beker. Schenkel wilde het attractieve, aanvallende spel weer binnen de ploeg krijgen, maar dat bleek geen gemakkelijke opgave. Met twee nederlagen, één gelijkspel en vijf overwinningen verliep de eerste seizoens­helft wisselvallig.

“Je ziet dat de speelsters iets anders gewend zijn. Verdedigen op eigen helft bijvoorbeeld, terwijl ik ze wil laten verdedigen op de helft van de tegenstander. Dat gaat steeds beter, maar ik moet ze nog regelmatig bijsturen.” Dat de trainer daarin geen blad voor de mond neemt, zijn de speelsters inmiddels van hem gewend. Ze weten ook dat ze zich niet hoeven te laten misleiden door de tatoeages op zijn arm. “Ik ben niet zo stoer als ik eruitzie, hoor.”

Zondag speelt Ajax Vrouwen uit bij Heerenveen, de week erna is de laatste wedstrijd voor de winterstop, thuis tegen PEC Zwolle. Eén van die wedstrijden zou zomaar een bijzondere wending kunnen krijgen voor de trainer. Begin december verwachten hij en Loïs hun eerste kind. Schenkel, die al twee kinderen heeft uit een eerdere relatie, zal zijn telefoon bij de hand houden. “Wat op dat moment de stand is maakt me niet uit. Als ik een bericht krijg dat de bevalling op punt van beginnen staat, laat ik de wedstrijd voor wat hij is en neemt mijn assistent het over.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden