PlusAchtergrond

Topjudoka Savelkouls moet weer leren lopen

In een paar maanden tijd ging judoka Tessie Savelkouls van haar grootste overwinning naar een zeer ernstige blessure. Het is de vraag of ze ooit weer normaal kan lopen.

Tessie Savelkouls raakte in februari geblesseerd tijdens de grand slam in Parijs.Beeld EPA

Elke ochtend is er hoop bij Tessie ­Savelkouls (28). Na het wakker worden gaat haar blik naar beneden, naar haar rechtervoet. Ze concentreert zich. En dan niets. Hoe vaak ze al niet dacht: al kan ik alleen maar mijn kleine teen naar me toehalen. Maar steeds wijst haar voet omlaag.

Op 9 februari is Savelkouls in Parijs, bij de grand slam. De wedstrijd hoort bij haar route naar een droom die ze al jaren heeft: olympisch goud in Tokio. Ze is op dat moment met afstand de beste Nederlandse in de klasse boven 78 kilo, nagenoeg zeker van deelname aan de Spelen.

Kippenvel

Vol goede moed stapt ze in een afgeladen stadion de achterste mat op, voor haar eerste partij in de tweede ronde. Ze moet tegen een Française, die het publiek achter zich heeft. Savelkouls komt een waza-ari, een punt, achter. Maar het gaat niet slecht, denkt ze. In de daaropvolgende weken zal ze nog vaak denken: was ik maar op mijn rug gevallen. Had ik maar gewoon verloren. “Het is dit,” zegt Savelkouls maanden later, en ze knipt met haar vingers. “En álles is anders.”

Judo is een soort verslaving voor ­Savelkouls. “Iemand op de rug gooien is het mooiste gevoel dat er is. Maar ook het respect naar elkaar vind ik ­geweldig. Als de tegenstander iets ­gebeurt, helpt de ander. Daar kan ik echt kippenvel van krijgen.”

Die noodlottige zondag in Parijs blijft Savelkouls’ onderbeen staan, terwijl de rest van haar lijf door de lucht vliegt. Knie uit de kom. Terwijl de arts van Judo Bond Nederland toesnelt, blijft de judoka rustig. “Je moet nu aan mijn been trekken om ’m terug in de kom te krijgen,” zegt ze, terwijl ze de Française hysterisch de mat ziet verlaten. Terugzetten lukt niet. ­Onder luid applaus gaat Savelkouls op een brancard de mat af.

Zenuw afgescheurd

Er volgt een operatie van acht uur. Haar knie gaat terug in de kom. De binnenwand van haar slagader heeft een scheurtje, dus krijgt ze een bypass. Daar moet ze eerst weken van herstellen. Na de daaropvolgende MRI-scan komt slecht nieuws: haar zenuw blijkt afgescheurd.

Tegen de artsen zegt ze: “Dan naai je die toch weer aan elkaar?” Maar zo werkt het niet. Zenuwen kunnen een millimeter per dag groeien. Maar als de gescheurde zenuw verder dan acht centimeter uit elkaar ligt, is de aantrekkingskracht om terug te groeien kleiner. Bij Savelkouls is het verschil rond de 10 centimeter. Ze wordt nogmaals geopereerd.

Savelkouls weet dat topsport niet gezond is. “Maar dat het zo’n impact kan hebben op je dagelijks leven, dat je er met een verlamde voet uitkomt, had ik nooit gedacht.”

Een klapvoet, zo heet haar aandoening. Ze kan alles met haar voet, ­behalve haar tenen naar zich toe ­bewegen. Zonder de brace waar ze nu mee loopt, hangt haar voet met haar tenen naar beneden en sleept haar been tijdens het lopen mee. Haar kans op verbetering is volgens de artsen niet meer dan een procent.

Die mededeling komt binnen, ­natuurlijk. Maar al snel daarna denkt Savelkouls: laat mij dan maar die ene procent zijn. Daar moet ze in geloven. “Ik kan niet opgeven. Ik wil achteraf kunnen zeggen: ik heb er álles aan ­gedaan.” Ze heeft haar topsportcarrière nog niet opgegeven, al denkt ze momenteel niet aan sport. “Normaal kunnen lopen is nu mijn droom.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden