Ten slotte: Gerd Müller (1945-2021)

In Nederland bleef Gerd Müller altijd die Duitser die ‘ons’ erin liet tuinen tijdens de WK-finale van 1974, maar zijn oeuvre was veel rijker. Gisteren overleed ‘der Bomber’, een weergaloze spits met een hoger moyenne dan Messi.

null Beeld AFP
Beeld AFP

‘Wat moet ik met deze gewichtheffer?’ Dat zou trainer Tschick Cajkovski van Bayern München hebben gezegd toen hij in de zomer van 1964 een nieuwe spits voor zijn neus kreeg. Het was ene Gerd Müller. Een onbekende jongeman, klein en met dikke benen en een vlezige kont. Hij was zojuist overgenomen van het bescheiden TSV 1861 Nördlingen.

Maar Müller begon te scoren en hield er nooit meer mee op. Hij tilde met Bayern de ene na de andere trofee op in de vijftien jaar die hij bij de club zou spelen. Net zoals hij deed in de 68 interlands die hij speelde voor West-Duitsland.

Bij zijn overlijden gisteren kwam de hele erelijst nog eens voorbij. Wereldkampioen met zijn land in 1974. Europees kampioen ook, twee jaar ervoor. Wereldkampioen met Bayern. Drie keer de Europacup 1 en een Europacup voor bekerwinnaars. Winnaar van de Gouden Bal. Topscorer op het WK van 1970 en het EK van ’72 en daarnaast ook nog een waslijst aan landstitels en bekers.

Hoe vaak hij precies scoorde? De cijfers variëren. Meest genoemde aantal: 735 goals in 793 duels op land- en clubniveau. Net iets minder goals dan Lionel Messi, maar met 0,93 goal per duel ligt het gemiddelde van Müller hoger.

Hij groeide op in het Duitsland van net na de oorlog. Geboren op 3 november 1945 in Nördlingen, een stad met een middeleeuwse stadskern in Beieren. De jonge Gerd scoorde volgens de overlevering in het hoogste jeugdteam van TSV Nördlingen al 180 keer in één seizoen.

Müller was geen gepolijste voetballer, wel extreem efficiënt. Koning van het strafschopgebied, de man die het Torinstinkt heeft uitgevonden. Zijn stijl staat prachtig omschreven in het boek Legendarische Voetbalhelden van Raf Willems. ‘Hij sloop als een silhouet door het strafschopgebied. Het spel trok aan hem voorbij. Plots werd de schaduw mens en scoorde. Ongecompliceerd, vanuit het niets. Met zijn hoofd, buik, achterwerk, een knie. Of met een keiharde, korte knal.’

In Nederland weten we daar natuurlijk ook alles van. In de WK-finale van 1974 sloeg Gerd Müller in feite ook als een sluipschutter toe. “Zijn we er tóch ingetuind,” zei tv-commentator Herman Kuiphof bij de winnende 2-1 van Müller.

Toen er in 1979 een eind kwam aan zijn tijd bij Bayern, speelde Müller nog twee jaar in de VS. In Fort Lauderdale voetbalde hij met George Best, maar na zijn carrière ging het bergafwaarts. Hij kreeg alcoholproblemen, overwon die en keerde terug bij Bayern. De club nam de topscorer aller tijden van de Bundesliga als trainer op in zijn amateur- en jeugdafdeling.

Sinds 2015 werkte Müller niet meer bij Bayern. De club was in dat jaar juist van plan zijn 70ste verjaardag groots te vieren, toen bij Müller de ziekte van Alzheimer werd vastgesteld. De laatste jaren sleet hij in een verpleeghuis, gescheiden van zijn vrouw.

“Zijn overlijden raakt ons allemaal diep,” zei Oliver Kahn, bestuursvoorzitter van Bayern. “Hij is een van de grootste legendes van de club. Zijn prestaties zijn tot op de dag van vandaag ongeëvenaard en zullen voor altijd deel uitmaken van de geschiedenis van Bayern en het Duitse voetbal. Ook als mens zit Gerd voor altijd in ons hart.”

Gerd Müller werd 75 jaar.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden