Plus

Suzanne Schulting wint zilver op de 500 meter: ‘Moet ik dan hier staan huilen? Ik vind van niet’

Suzanne Schulting zette de knop snel om. Twee dagen na haar valpartij op de mixed relay won ze zilver op de 500 meter.

Rik Spekenbrink
Suzanne Schulting met in haar kielzog de Italiaanse Arianna Fontana tijdens de finale van de 500 meter shorttrack. Beeld ANP
Suzanne Schulting met in haar kielzog de Italiaanse Arianna Fontana tijdens de finale van de 500 meter shorttrack.Beeld ANP

Minder dan 48 uur geleden lag ze nog in de kussens. Stiekem ging het nog best wel hard, die val. Door het ‘verpesten’ van de gemengde achtervolging, zaterdag, was de druk op Suzanne Schulting alleen maar toegenomen. Alsof die nog niet hoog genoeg was.

Maar gisteren pakte ze op de 500 meter wel zilver. Bondscoach Jeroen Otter wil het daarom gezegd hebben: “Op deze manier omschakelen, een hoofdstuk zo afsluiten en terugkomen van een knock out. Dat zie je niet in heel veel sporten gebeuren. Daar heb ik echt bewondering voor.”

Vijf minuten later legt Schulting uit hoe ze dat geflikt heeft, alsof iedereen het zou kunnen, gewoon de knop omzetten en doen. De druk van je af schouders vegen en er gaan staan, twee dagen later. Ze zegt dankbaar te zijn voor het ‘geweldige team’ dat ze om zich heen heeft. “Ik heb echt gebaald. Maar we zijn er altijd voor elkaar. Ze zeiden tegen mij: gewoon gaan. Je leven leiden.”

Twee hoeken

Schulting was ‘hartstikke blij’ met de tweede plaats. En tegelijkertijd ‘heel erg teleurgesteld’ dat ze de Italiaanse Arianna Fontana (31) niet achter zich had weten te houden. Want ze leek het op de Schultingmanier te gaan doen. Kickstart, als eerste de bocht in, gashendel open en ik zie jullie bij de finish wel weer. Maar op de 500 meter kan Fontana, zeker in deze vorm, Schultings tempo wel bijbenen. En dan weet de Nederlandse dat ze zich niet eenvoudig zal neerleggen bij zilver en ze een gaatje zal zoeken.

Eigenlijk moet ze dan als een soort keeper twee ‘hoeken’ verdedigen: de binnenkant en de buitenkant. En de aanvaller kan loeren, en kiezen. Fontana kwam onderdoor, het paste precies. “Heel veel respect voor die actie,” zei Schulting na de race. “Meer dan dat. Alleen: ik wéét dat ze dit doet, we hebben het vaker gezien. Ik heb die bocht iets te wijd opgezet. Eigenlijk om haar te fucken.”

Het pakte verkeerd uit.

Goud verloren

Op waarde geklopt, is uiteindelijk de conclusie. Maar het had misschien niet gehoeven. “Alleen: Fontana is wel de Ireen Wüst van het shorttrack, hè,” zegt Otter. “Die won haar eerste medaille ook in Turijn 2006. En dit is haar tiende. Ze speelde het goed. Het was fifty-fifty. En dus voelt het ook alsof ze goud heeft verloren.”

Dat voelde Schulting zelf ook, maar ze was dus evengoed blij met zilver. “Het is geen één-twee-drietje dat ik hier goud win. Misschien denken mensen dat, maar het is niet vanzelfsprekend. Ik heb dit seizoen één wereldbekerwedstrijd 500 meter gewonnen. Dus moet ik hier staan huilen? Ik vind van niet. Het is ook geen langebaanschaatsen, waarbij het logisch is dat Irene Schouten na de afgelopen winter de favoriete is voor goud. Dit is een andere sport. Dus mijn gevoel wisselt. Ik baal, maar ik ben ook trots. Ik ben sterk, de snelheid is goed, de explosiviteit. En er komen nog drie afstanden. Dit geeft me extra veel zelfvertrouwen.”

De manier waarop het zilver tot stand kwam, was knap. In de kwartfinale waren er eerst twee valse starts, daarna werd Schulting uit balans gebracht en kwam ze buiten haar schuld bijna weer ten val. Haar messen moesten worden vervangen, niet ideaal, maar mentaal raakte ze niet uit balans. De halve finale was rechttoe rechtaan. Maar in de finale, zo bedacht Schulting, zou ze Fontana richting de eerste bocht buitenom aanvallen. Dat mislukte bij poging één, maar ook nu kwam er een herstart. “En dan is het echt Suus dat ze denkt: fuck it, ik probeer het nog een keer,” zei Otter. “Respect daarvoor. Ze was niet afwachtend, heeft durf getoond. Gewoon gaan, klaar, dat vind ik ook het mooiste.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden