Plus Achtergrond

Sprinters in de Giro onder hoogspanning: ‘Iedereen wil winnen’

In een rommelige sprint komt Elia Viviani (in de kleuren van de Italiaanse vlag) als eerste over de finish van de derde etappe van de Giro d’Italia. Later werd hij gedeclasseerd omdat hij Matteo Moschetti zou hebben gehinderd. Beeld Cor Vos

In het moderne wielerpeloton zijn de topsprinters met velen en is de druk om te presteren groot. Met een gevaarlijk etappeslot is chaos verzekerd.

Vanachter het stuur van zijn camper bekijkt Renato Viviani de laatste kilometers van de derde Giro-etappe naar Orbetello. Renato is de vader van Elia, een van de beste sprinters van het huidige wielerpeloton. Hij wendt zijn blik nauwelijks van de sprinters af, terwijl zij op volle snelheid risicovolle capriolen uithalen. In de laatste meters veert hij iets op, gevolgd door een gebalde vuist. “Grande, grande,” zegt hij.

Zijn zoon heeft gewonnen en verderop aan de finishboulevard Lungo Lago Bruno Buozzi barst het feest los bij de bus van Deceuninck-Quick-Step. Een etappe in de Giro d’Italia is veel waard en wordt groots gevierd. Fernando Gaviria (UAE-Team Emirates), de nummer 2, neemt zijn verlies na een sprint op het scherp van de snede. “Volgende keer beter,” zegt de 24-jarige Colombiaan.

Maar dan blijkt dat de podiumceremonie wordt uitgesteld. Na bestudering van de beelden besluit de jury Viviani te declasseren. De Italiaanse kampioen sprintte niet in een rechte lijn en hinderde bij zijn zwieper naar links landgenoot Matteo Moschetti. Boos beent Viviani weg en even later wordt Gaviria alsnog gehuldigd, maar die roept prompt Viviani uit als rechtmatige winnaar van de dag. Hij stuurt hem zelfs een bemoedigend berichtje. “Met zo’n gevaarlijke finale, met zo veel bochten, is het onmogelijk om geen andere renners aan te raken. Voor mij wint degene die op de weg heeft gewonnen,” legt Gaviria uit.

Grote prestatiedruk

Kortom: de chaos is compleet en dat is niet vreemd gezien het onbegrijpelijke parkoers met op 450 meter van de streep nog een chicane. En ook niet gezien het grote aantal sprinters dat aan de Giro deelneemt. Allen staan ze onder hoogspanning. Met hun megasalaris worden van hen zeges verwacht. Het team is vaak om hen heen gebouwd. Het leidt tot een ongekende druk om te presteren.

Fernando Gaviria en de Australiër Caleb Ewan ruilden deze winter van ploeg en willen per se scoren in de Giro. De Fransman Arnaud Démare wacht zelfs nog op zijn eerste zege van het seizoen. Viviani is net als vorig jaar een garantie voor overwinningen en voor eigen publiek in de Giro bereikt de spanning een hoogtepunt. Het Italiaanse talent Moschetti is zich aan het bewijzen als sprinter . Bij de Duitser Pascal Ackermann leek zondag een last van zijn schouders te vallen na zijn eerste zege in een grote ronde.

Vorige week bracht Marcel Kittel (31), zijn landgenoot en zeventienvoudige sprintwinnaar in de Tour, het nieuws naar buiten dat hij zijn miljoenencontract bij Katoesja had ingeleverd en voorlopig stopt met wielrennen. Hij kampt met een vormcrisis, motivatieproblemen en is het plezier in het fietsen kwijt. Zijn concurrenten Mark Cavendish (33) en André Greipel (36) koersen nog, maar winnen lukt hen nauwelijks meer.

Kriskrassende treintjes

Het is er niet eenvoudiger op geworden voor sprinters. De sprint is altijd al een specialisme geweest voor renners met stalen zenuwen, die hun angst op volle snelheid konden uitschakelen. Alleen was het toen wel een stuk overzichtelijker. In de tijd van bijvoorbeeld Mario Cipollini en Alessandro Petacchi werd de sprint vrijwel altijd ingeleid door de ‘trein’ van hun ploeg. Nu kriskrassen de treintjes door elkaar en vechten pakweg twintig gestreste sprinters voor een plekje bij de eerste vijf.

Gaviria behoort tot de absolute sprintelite, samen met Viviani en Dylan Groenewegen, die de Giro niet rijdt. Over de grote druk zegt Gaviria: “Het is moeilijk om op te staan en te weten dat er zo ongelooflijk veel sprinters willen winnen. Kijk wie hier allemaal zijn. Démare, Viviani, Ackermann, Ewan, iedereen in topvorm, iedereen wil winnen… Maar ik moet ook zeggen dat ik ervan geniet; van het proberen te winnen nu het niveau heel hoog is. Ik hoop de komende dagen een échte overwinning te boeken.”

Alhoewel voor het declasseren van Viviani alles te zeggen valt, lijkt een parkoers zoals dat van gisteren een totale warboel te garanderen en dat maakt een etappe tot een hachelijke bedoening, al heeft zich deze keer geen massale valpartij voorgedaan. “Dit was geen finale voor een grote ronde,” zegt Rick van Slycke, ploegleider van de gedeclasseerde Viviani. “Als ze problemen zoeken, krijgen ze problemen.”

Want sprinters remmen niet. Die gaan onder de hoge spanning door muren heen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden