Plus

'Sporten voor de lol is ook wel fijn'

Sebastiaan Verschuren (28) werd in 2016 Europees kampioen op drie onderdelen, greep tijdens de Spelen in Rio naast een medaille en maakte deze maand plots bekend dat hij per direct stopt met topsport. "Relativeren is dodelijk."

Sebastian Verschuren tijdens de Olympische Spelen Beeld epa

Een afspraak maken met Sebastiaan Verschuren is weleens moeilijker geweest. Aan de telefoon zegt hij lachend dat zijn agenda 'voor de komende week' zo goed als leeg is. Niet dat hij zich hoeft te vervelen nu hij is gestopt als zwemmer. Hij mocht gisteren de Amsterdamse beurs openen en was een dag eerder te gast bij het televisieprogramma Top2000 à Gogo.

Verschuren is juist blij als de mediastorm weer gaat liggen die opkwam toen hij eerder deze maand vrij abrupt bekendmaakte per direct te stoppen als zwemmer. Dat deed hij in stijl: tijdens zijn dankwoord bij zijn uitverkiezing tot Amsterdams sportman van het jaar. "Het was een risico. Als ik niet zou winnen, moest er de volgende dag een persbericht uit. Dat is toch een stuk minder," zegt hij in zijn woning in Nieuw-West.

Opofferingen
Opvallend is het wel, dat de beste Nederlandse zwemmer van de afgelopen jaren stopt terwijl hij pas 28 jaar oud is, en in de kracht van zijn leven. "Het vuurtje is gedoofd en dat kan niet als je op het hoogste niveau wil presteren," zegt Verschuren. "Ik heb wel vaker geroepen dat ik stop, maar toen was ik emotioneel na een slechte prestatie. Dit keer voelt het anders."

Na de Spelen in Rio deze zomer, waar Verschuren nipt twee finales misliep, begon hij na een vakantie weer braaf te zwemmen. En voor het eerst was hij tijdens trainingen aan het tobben. "Dat heb ik nooit gehad. Tot afgelopen zomer trainde ik gewoon omdat ik een doel had: harder zwemmen en me voorbereiden op bepaalde wedstrijden. Nu vroeg ik me tijdens trainingen af: is dat doel waar ik me op richt wel boeiend genoeg? Wegen de opofferingen wel op tegen het eindresultaat? Ik ging relativeren, dat is dodelijk. Een topsporter moet elke training gewoon gaan, anders heeft het geen zin."

En dat in het jaar dat hij het hoogtepunt van zijn loopbaan beleefde. De geboren Amsterdammer pakte in mei drie keer goud tijdens de Europese kampioenschappen in Londen, een hoofdprijs die hij nog miste op zijn palmares. "Een andere hoogtepunt is echt wel de olympische finale honderd meter vrij, in 2012 in Londen. Dat was zo vet: 17.000 man op de tribune, het hoogste podium, mijn perfecte race, een persoonlijk record, maar ook acht honderdsten tekort voor een medaille. Het was een race waar alles in zat wat sport zo mooi maakt."

Gewoon pech
Ook tijdens de spelen afgelopen zomer in Rio wist Verschuren geen medaille te winnen. Hij had eerder in het seizoen al te vaak gepiekt. "Ik was tijdens de Olympische Spelen ongeveer net zo goed als op de EK, waar ik wel goud won. Maar op het allerhoogste niveau moet je nog iets verder boven jezelf uitstijgen. Dat lukte niet omdat ik eerder in het seizoen al te veel van mezelf had gevraagd. Daar komt bij dat ik twee keer op een tiende de finale miste. Daar kan je wel allemaal analyses op loslaten, maar het is ook gewoon pech hebben."

Beeld ap

Al met al kijkt Verschuren tevreden terug op zijn carrière. Want als jong jochie droomde hij van olympische deelname, niet eens om het meedoen om de medailles. "Ik weet nog goed dat ik een jaar of elf was en op vakantie naar Pieter van den Hoogenband en Inge de Bruijn keek die goud wonnen in 2000 in Sydney. Toen wist ik: op dat podium wil ik ook zwemmen."

Dat is hem twee keer gelukt, deelnemen aan de Spelen. Dat hij misschien niet heeft kunnen voldoen aan de verwachtingen van de buitenwacht, de Amsterdammer werd gezien als de nieuwe Pieter van den Hoogenband, daar heeft Verschuren geen boodschap aan.

Geen nieuwe Pieter
"Pieter was zijn tijd ver vooruit en is echt buitencategorie. We zwemmen bijna even hard, maar hij deed dat in een andere tijd. Mensen verwachten dat er zomaar weer een nieuwe Pieter opstaat, iemand die olympisch goud wint. Dat is gewoon niet realistisch. En het maakt mijn prestaties minder als je het vergelijkt met die van Pieter. Pieter was olympisch kampioen, ik zat daar misschien net een tandje onder, maar nog steeds de beste Nederlander van mijn tijd. Ik heb met mijn lichaam en mijn geest zo goed mogelijk gepresteerd." Lachend: "Sorry dat ik niet iets beter was. Had ik zelf ook graag gewild."

Maar het zit er dus op, geen wedstrijdzwemmen meer voor Sebastiaan Verschuren. Wat hij nu precies gaat doen, weet de Amsterdammer, die zich na het gymnasium vol op het zwemmen had gestort en geen vervolgstudie heeft gedaan, nog niet. Hij blijft wel sporten. Misschien gaat hij met zijn oude zwemvrienden, die al eerder waren gestopt, kickboksen. "Nu kan het. Het is ergens ook wel fijn, sporten voor de lol in plaats van elke dag doelen stellen. Nergens naartoe werken, gewoon ontspannen. Ik blijf wel sporten, heb geen zin om een papzak te worden. Het lijkt me verschrikkelijk om buiten adem te raken als ik de trap oploop. Je kan de sporter wel uit de sport halen, maar de sport niet uit de sporter."

Pieter van den Hoogenband Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden