Henk Spaan Beeld Artur Krynicki

Spaan geeft punten aan alle Ajaxspelers

Plus

Ajax beleefde een seizoen van pieken en steeds overzichtelijker dalen. In dit feestlied gaat het vaak over de Champions League. Langer dan het verdiende kampioenschap zullen de Europese prestaties beklijven. Sportjournalist Henk Spaan recenseert de coach en zijn spelers.

Een 9 voor Donny van de Beek

Donny van de Beek groeide in het Champions Leaguetoernooi, in het seizoen en in zijn loopbaan. Wie zich de chagrijnige Donny op de bank, een pisnijdige Van de Beek bij een wissel en zijn gemiste kansen voor open doel herinnert, kan nauwelijks geloven dat hij nu een van de gewildste voetballers van Europa is. Deze ultramoderne nummer tien met de longen van een marathonloper is de motor van Ajax’ korte pass-patronen. Ze hebben een Argentijn als linksback, maar het meest Argentijns aan Ajax’ spel zijn de door Van de Beek versnelde aanvallen van de korte passes. 

Een 8 voor Daley Blind

Zijn huidskleur met dat intense, bijna iniesti­aanse wit zegt het: let maar niet op mij. Voor een leider, een oudere in de ploeg, heeft hij een bijna voelbare behoefte om niet op te vallen. Dat is paradoxaal, gezien zijn uiterst zichtbare prestaties in Kiev, Turijn en in Londen. Hij stak De Ligt naar de kroon in zijn drift om alles weg te halen, een eenpersoons burgerwacht die indringers verdreef en hun munitie onschadelijk maakte. Tegelijkertijd zei zijn lichaamstaal dat hij er eigenlijk niet was.

Een 6 voor Kasper Dolberg

Laten we afspreken om Kasper Dolberg geen ijs­konijn meer te noemen. Wat is trouwens een ijskonijn? Bestaan zij in de natuur? In Artis heb ik er nooit een gezien. Zou de geuzennaam ‘ijsvogel’ Dolberg niet beter passen, die enigszins rare, Deense vogel, vermoedelijk het kleinkind van hippiegrootouders? Hij kwam dit seizoen wel in negen Europese wedstrijden in het veld. Dit jaar was de ijsvogel nog niet zo koel als toen tegen Lyon. Maakte wel elf doelpunten en gaf vijf assists. Er is nog hoop.

Een 7 voor Klaas-Jan Huntelaar

Zo’n egoïst als hij in het Nederlands elftal kon zijn, zo’n teamspeler werd hij bij Ajax. Wie hem als bankzitter zag juichen in Madrid kon niet geloven dat dit dezelfde Huntelaar was die in 2012 tijdens het EK door Van Marwijk bijna naar huis was gestuurd na knokken met Van Bommel. Deze oude Huntelaar begon als hij inviel steeds te pressen als een twintiger. Aan de andere kant had hij zoveel opgedane levenservaring en empathie om een van de meest bewogen medespelers te zijn na Nouri’s hartfalen in 2017.

Een 9+ voor Frenkie de Jong

Het Europese seizoen van Frenkie de Jong kenmerkte zich van een hakbal in zijn eigen zestien en de erop volgende scheldpartij van Blind in Kiev, tot het uitspelen van Vinícius en Modric in Madrid. Een, twee voetbewegingen en de tegenstanders zaten op de grond.  Frenkie is de belichaming van het moderne voetbal op het hoogste niveau. Of dat nu bij Jong Ajax-NAC was in januari 2016, toen hij scoorde na de steekbal van Appie, of volgend seizoen in Barcelona: Frenkie doet een dummy, haalt de bal onder een voet door en zet Messi voor de keeper. 

Een 9 voor Matthijs de Ligt

Het was in dit Europese seizoen een voorrecht Matthijs de Ligt te bestuderen in zijn streven ­Ramos te worden. Hij zweefde door de lucht om ballen binnen te koppen en lanceerde zichzelf met het wapen van de gehoekte arm voor de borst om tegenstanders in de rug te beuken. Ik denk dat Ronaldo nog altijd af en toe schichtig over zijn schouder kijkt uit angst voor een aanzwevende De Ligt. De status van jongensboekenheld is Matthijs allang ontstegen. Hij is uit het jongensboek gebarsten als Jerommeke uit een te klein geworden maatpak. 

Een 7,5 voor Noussair Mazraoui

Om de een of andere reden beschouw ik Nous als de meest melancholieke voetballer bij Ajax. Hij lijkt me geen liefhebber van kleedkamerhumor. Zo zie ik hem niet de stropdas afknippen van Erik ten Hag, iets wat je van Richard Witschge elk moment van de dag zou kunnen verwachten. In de Champions League scoorde hij twee keer, veroverde hij 46 keer de bal en gaf hij twee assists. Mazraoui kan volgend seizoen een van Ajax’ sleutelspelers worden. 

Een 8 voor David Neres

David Neres uit São Paulo, een stad in Brazilië met 12 miljoen inwoners, woont in de Amsterdamse nieuwbouwwijk IJburg. In zijn huiskamer staat een tafeltennistafel. Ik zie hem ­lopen langs de IJburglaan, hoodie op, hoofd ­tegen de wind in, schoppend tegen een steentje, op weg naar, tja op weg waar naartoe? Doet hij zijn boodschappen bij de Deen of bij de Turkse winkel ertegenover? Zijn gedrag is grillig en onvoorspelbaar als de patronen in het zestienmetergebied, totdat hij het doel ziet. Dan wordt een ijskoude beslissing genomen, zoals die van de stift tegen Real Madrid. 

Een 7+ voor Andre Onana

Op weg naar de nog niet bereikte top van zijn metier keepte Onana geen foutloze campagne. Als tegenwicht op de schaal liggen een paar flitsende reddingen en de beheerste hoofdrol uit tegen Tottenham. Als hij die ‘voetballende oplossingen’ tot opluchting van de supporters even vergeet, blijkt hij te beschikken over een prachtige trap. We vergeven hem het con­centratieverlies tegen Sturm Graz, en herinneren ons hoogtepunten als die uitschietende voet tegen Benfica: zeker doelpunt voorkomen.

Een 6,5 voor Lasse Schöne

Schöne is op zijn best als ze hem afschrijven. Hij is de koning van de comeback. Zo zou het refrein gaan in mijn liedje over Schöne: ‘De koning van de comeback/komt altijd weer terug/nog met zijn laatste adem/loopt Lasse uit je rug.’ De mooiste aanval van Ajax, uit tegen Juve, ik noem het de Cambiasso-aanval naar Argentinië 2006, raakt Schöne de bal een keer of drie. Dat is geen toeval. Ook hij beheerst de finesse van de korte pass. En zijn schot dan! Courtois wordt er vaak wakker van, ­huilend als zijn vader.

Een 8 voor Dusan Tadic

Het sleutelmoment van Ajax’ seizoen was het moment dat Ten Hag Tadic in de spits zette. De hangende spits was eerder vertoond: Messi bij Barcelona, Mertens bij Napels, Hazard bij Chelsea. Of de variant slaagt, hangt van de speler af. Tadic voelde zich er zo vertrouwd mee dat hij het middenveld van Real Madrid achterliet met de beweging die Zidanes naam draagt, die groot werd door Redondo en die op de pleintjes tiptop heet. Dusan Tadic is een professional in de professioneelste omgeving van Nederland.

Een 7,5 voor Nico Tagliafico

Osvaldo Ardiles, rechtsback van wereldkampioen Argentinië met zijn spiegelglad achterover gekamde haar, vergeleek ik ooit met een meedogenloze advocaat in de schaduwbuurten van Buenos Aires. Nico heeft zeker iets van die verdediger die, glimlachend de andere kant uitkijkend, zijn noppen doelgericht op de wreef van zijn tegenstander zet. Niet dat hij oneerlijk is: van zijn goal tegen AEK zei hij meteen dat het geluk was. Drie doelpunten in de Champions League! Daarin lijkt Nico weer helemaal niet op Ardiles. 

Een 7+ voor Joël Veltman

Veltman zie ik als een loodgieter zoals we die vroeger hadden. Die vaak moest komen in ons oude huis met zijn krakende en lekkende leidingen. Zo’n ambachtsman als een rots wiens kennis van de waterstromen, ontluchtings­kranen en expansievaten zo onbegrensd was, dat je hem het liefst in huis zou nemen om je bij te staan in al het andere wat het leven zo moeilijk maakt. Hij vult gaten, blokt lekkages en als het moet dweilt hij zonder morren andermans overstromingen op. Uitblinker in Europa.

Een 9 voor Hakim Ziyech

Zou Van Basten nog wel eens terugdenken aan zijn teksten over Ziyech? Zou Danny Blind zich nog wel eens op het hoofd krabben als hij zich realiseert wat hij het Nederlands elftal heeft ontzegd? Ook als hij minder ‘in de wedstrijd zit’, blijft Hakim rennen en razen om zijn vrienden bij te staan. Ondanks al het uitputtende werk vergeet hij de assists en de doelpunten niet. In de Champions League scoorde hij vijf keer en gaf hij vier assists, cijfers waarbij veel beroemdere spelers als Modric, Pogba, Rakitic, Özil en David Silva dit seizoen niet in de buurt komen.

Een 8 voor Erik ten Hag

Zijn grootste blunder dit seizoen was het sollen met het rugnummer 34. Dat had kunnen uitmonden in oorlog in de kleedkamer. Het liep net goed af. Over de wissels van Ten Hag, zoals uit tegen Standard Luik en thuis tegen Tottenham, kan worden nagepraat. Aan de andere kant zette hij Tadic in de spits, vond hij posities voor Van de Beek en Neres en smeedde hij een eenheid van zijn elftal, terwijl gesprekken over mogelijke transfers nooit stokten. Dat was een prestatie waarover we het nog lang zullen hebben.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool.nl.