Plus Column

Soms ben ik het zo beu, dat hele Ajax

Ellen Dikker had heel lang niets met voetbal, totdat haar zoon werd gescout door Ajax. Iedere zaterdag schrijft zij in Het Parool een column over haar 'Kleine Messi'.

Ellen Dikker. Beeld Wolff

Soms ben ik het zo beu. Dat hele Ajax. En alles eromheen. Al die trainingen. Al die wasjes. Het pakken van de voetbaltas. Een scheenbeschermer die mist. Heel het huis overhoop voor die scheenbeschermer. Dan maar die oude, die te klein zijn. En dan hup hup, die auto in. Altijd dat gehaast. Dat gejaag. De files. Het gestres dat we te laat komen.

Dat gehang op die Toekomst. Al die uren die daar stukgeslagen moeten worden. Al die kopjes thee, te duur voor een voetbalkantine. Maar ja, het is Ajax. En Ajaxthee kost natuurlijk wat meer. Dat geouwehoer over voetbal. Want ja, je moet wat. Over het toernooi dat net is geweest. Wie er mee mochten. En wie niet. En dat het niet eerlijk is.

Maar daar trekt Ajax zich niks van aan. Van eerlijkheid. Dat het sneu is voor de jongens die nog nergens zijn geweest. Iedereen schijnt één keer mee te mogen. Maar ja, of je dan ook speelt?

Soms ben ik het zo beu. Dat hele Ajax. En alles eromheen. Nooit eens een vrij weekend. Zaterdag altijd vroeg op. 7.15 uur verzamelen. Wie verzint zoiets? En dan zorgen dat dat kind ontbijt. Gesteggel over een half broodje. "Doe dat nou. Eet dat nou. Anders heb je straks honger. En op een lege maag kun je niet voetballen."

Je klinkt als je eigen moeder. Alle kinderen en alle moeders zijn hetzelfde. In a way. Dan hup hup die auto weer in. Je kind afleveren op De Toekomst. En dan zelf naar Enschede koersen. Of Kerkrade. Voor een wedstrijdje van een uur. Totaal gestoord.

Ik doe het niet meer. Langer dan een uur reistijd, vergeet het maar. Behalve de buitenlandse toernooien, die wel. Er schijnt er weer één aan te komen. In Tsjechië. Zei de vader van. Die vader weet altijd alles. Geen idee hoe dat komt. Maar wanneer horen we daar iets over?

Soms ben ik het zo beu. Dat hele Ajax. En alles eromheen. Dat je nooit iets weet. Of er volgende week een wedstrijd is. Het schijnt dat hun competitie is afgelopen. Maar of ze kampioen zijn geworden? Nergens iets over te vinden. En wat gebeurt er dan de komende weken?

Het programma is onbekend. Dus houden we alle weekenden vrij. In elk geval tot en met acht juli. Want daarna begint de vakantie. Ik denk dat ik daar ernstig aan toe ben. Ook voetbalmoeders hebben vakantie nodig.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden