PlusNieuws

Sifan Hassan zielsgelukkig en kapot: ‘Het voelt als een droom’

Sifan Hassan (28) zette met haar drie afstanden goud op het spel, maar won op de 10.000 meter haar tweede gouden medaille en ging voor de derde keer het podium op. Ze heeft een buitengewone, unieke prestatie neergezet op de Olympische Spelen. ‘Wij kunnen meer dan wij denken, daar geloof ik in.’

null Beeld EPA
Beeld EPA

Ze slaat met haar platte hand op de baan waarop ze naar geschiedenis is gelopen. Na het goud op de 5000 meter, het brons op de 1500 meter wint ze nu het goud op de 10.000 meter. Een prestatie voor de eeuwigheid. De wereld ziet Sifan Hassan nog niet vol vreugde, maar smekend om en kruipend naar een flesje water. Minutenlang ligt ze onder een trap en crepeert ze van de pijn. Ze dept ijszakjes op haar oververhitte hoofd.

Het duurt even voor ze onder de trap vandaan komt en eindelijk met de Nederlandse vlag op pad kan. ,,Nog nooit in mijn leven ben ik zo diep gegaan”, zegt ze later. “Het was do or die.” Een ietwat vertraagd feestje volgt van een buitengewone, unieke reeks. Het 28-jarige Nederlandse loopwonder is de eerste atleet in de historie die tijdens één Spelen een medaille wint op deze drie afstanden. En met Tirunesh Dibaba is ze nu de enige vrouw die de 5000 en 10.000 meter op één Spelen heeft gewonnen.

De Jamaicaanse Elaine Thompson sprint dit toernooi op de 100, de 200 en de 4x100 meter in Tokio naar goud, maar het ware verhaal ligt bij Hassan. Omdat alleen haar keuze al zo onvoorstelbaar was, het combineren van de drie afstanden. Het is groots, megalomaan en onverstandig gevonden.

‘The Greatest’

De BBC noemt haar ‘The Greatest’, maar dat wuift ze weg. “I’m not the greatest. Ik ben gewoon een mens die haar hart volgt. Ik wil gewoon laten zien en zeggen: iets dat moeilijk is, is moeilijk, maar het kan wél. Wij kunnen meer dan wij denken. Ik geloof daarin.”

Op deze zaterdag is ze zo’n tweeëntwintig uur na het brons op de 1500 meter de baan alweer opgestapt voor de 10.000 meter, haar zesde race in acht dagen. Hoe ze zich voelt, doet er niet toe. Het gaat om wat ze wil. De race verloopt zoals verwacht met wereldrecordhoudster Letesenbet Gidey op kop sleurend in een poging Hassan af te matten. Maar Hassan volgt alert, toont geen zwakten. Ze kijkt niet de verte in. Haar vizier is gericht op de hielen van Gidey. In de laatste bocht is ze slim. Ze zet haar sprint en ultieme aanval vlak voor het passeren van gedubbelde loopsters, waardoor ze haar rivalen eerst vastzet en daarna ook naar buiten dwingt. Gidey kraakt onmiddellijk en ook Kalkidan Gezahegne van Bahrein kan niet tegen haar snelheid op.

Dramatiek en stress

Ondanks haar bewogen leven is Hassan geen vrouw die vaak huilt. Maar als ze deze zaterdagavond in Tokio haar plaats inneemt achter het podium stokt haar ademhaling ineens en begint ze hevig te snikken. Acht dagen vol dramatiek, stress, druk, teleurstelling en euforie snellen nu door haar gedachten. Van de pijn die ze plots in haar bovenbeen voelt bij de laatste versnelling voor de 5000 meter-serie, de twijfels over haar keuze om drie afstanden te doen, de valpartij in de laatste ronde en inhaalrace in de 1500 meter-serie, de zowat slapeloze nacht na de gewonnen 5000 meter, het brons op haar geliefde 1500 meter, de vermoeidheid en het tweede goud nu.

“Ik ben geen emotioneel persoon. Ik huil bijna nooit. Maar nu had ik zoveel stress de hele week. Toen ik op het podium besefte ik ineens: ik ben klaar, ik mag slapen straks. Opeens kon ik niet meer stoppen met huilen. Ik hoef niet meer ‘s nachts wakker te worden en te praten met mezelf. Het is gelukt.”

null Beeld ANP
Beeld ANP

Meeslepend verhaal

Ze vertelt het inmiddels lachend. Na het podium spreekt ze ook lieve woordjes tegen Gidey, die meer dan honderd klopjes op haar rug voelt. Met de armen over elkaar lopen ze naar de pers, waar media van landen uit werkelijk alle continenten haar willen interviewen. Na vele anekdotes ziet ze de Nederlandse pers en begint ze spontaan te juichen. Uitgebreid doet ze haar verhaal, het meeslepende verhaal waar ze zelf ook maar geen vat op krijgt. Of ze ooit gaat begrijpen hoeveel er gebeurd is in deze acht dagen? “Nee. Nooit niet. Als je mij vraagt of ik het weer wil doen, die drie afstanden. Nee, wil ik nóóít meer doen.”

Wel is ze blij dat ze het heeft gedaan. “Ik wilde de mensen laten zien dat wat moeilijk is wel kan. Iets dat moeilijk is, is moeilijk, maar het kan wél.”

Niet alleen deze Spelen zijn bijzonder, ook de lange weg van de geboren Ethiopische hiernaartoe. In 2016 in Rio de Janeiro denkt ze al aan goud. Ze is er goed genoeg voor, maar raakt van tevoren geblesseerd en strandt op de vijfde plaats. “Na Rio was ik bijna met hardlopen gestopt. Ik was twee maanden weg, mijn manager kon geen contact meer met mij krijgen. Ik wilde niet meer.”

Maar door gaat ze. Vier jaar traint ze om één gouden medaille te halen. Ze is in 2020 de beste van de wereld, maar de Spelen worden door de pandemie uitgesteld. De toch al over de wereld rondreizende Hassan kan maandenlang niet meer naar haar huis in Portland wegens visumproblemen. Ze zit lang vast in Ethiopië en trekt later van plek naar plek, vaak zonder haar coach Tim Rowberry. Haar voorbereiding wordt zwaar verstoord, maar de droom die leeft.

Vijf jaar heeft ze getraind voor één gouden medaille, en twee afstanden, tot Hassan het roer omgooit. “Opeens wilde ik drie afstanden doen, waardoor ik ook wist dat het kon gebeuren dat ik er geen één zou winnen. Het was een gevecht met mezelf, maar ik heb het gedaan. En dat ik vandaag goud win, komt ook door gisteren. Het brons op de 1500 meter was niet wat ik wilde, wel wat ik nodig had om nu weer zo diep te gaan.”

Na Rio wilde ze stoppen. Nu, na Tokio, ziet ze nog een lang loopleven voor haar. Ze heeft het over wereldrecords en de pijn opzoeken bij de marathon. “Maar al loop ik tien wereldrecords... Het maakt niet uit. Dat ga je niet kunnen vergelijken met wat ik hier heb gedaan. Het voelt als een droom.”

Ze loopt weg, al dromend op weg naar waar ze zo naar verlangt: eindelijk een diepe zorgeloze slaap.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden