Plus Interview

Showman Alaphilippe valt aan waar hij kan

Julian Alaphilippe rijdt nog steeds onbedreigd in het geel. De vraag is: hoe lang blijft dat zo en kan hij de Tour zelfs winnen? ‘Voor het klassement rijden was geen doel en wordt geen doel.’

Het gele avontuur van Alaphilippe wordt wel vergeleken met dat van Thomas Voeckler, die in 2011 tot ieders verbazing tien dagen in het geel reed. Beeld EPA

De politieradio kraakt als er over en weer wordt gecommuniceerd tussen de agenten die in Toulouse het gebied bewaken waar de teambussen staan. Een agent met gevaarlijk geweer roept door de radio: “Ik ben bij de bus van de geletruidrager. Het is hier druk.” Oké, komt er als antwoord terug. “Blijf!”

Een beetje extra bewaking voor Julian Alaphilippe is best op zijn plaats in Toulouse, waar hij donderdag alweer voor de achtste dag in een gele trui van start ging in de Tour. De aandacht voor ‘Juju’ is enorm. Veelal van fans, maar ook van journalisten en hoogwaardigheidsbekleders die in colonne uitrukken om de geletruidrager van dichtbij te zien. De Tour mag dan ‘op maat gemaakt’ zijn voor Romain Bardet en Thibaut Pinot, vooralsnog is het een derde Fransman die de meeste aandacht opeist.

In Épernay won klassiekerrijder Alaphilippe op dag 3 op meer dan overtuigende wijze de rit en kwam hij in het geel. Hij overleefde bij de favorieten de eerste aankomst bergop op La Planche des Belles Filles, maar verloor er de leiding in het klassement. Die pakte hij twee dagen later met een aanval terug.

Conservatorium

donderdag kwam hij zonder problemen ook de Peyresourde en de Hourquette d’Ancizan over in de eerste bergrit in de Pyreneeën. Geen van de favorieten deed moeite aan te vallen, met het oog op de tijdrit van vrijdag. Alaphilippes voorsprong op zijn naaste concurrent Geraint Thomas is 1.12 minuut. En dat terwijl de nummers 2 tot 9 allemaal binnen de 57 seconden staan.

Het gele avontuur van Alaphilippe wordt wel vergeleken met dat van Thomas Voeckler, die in 2011 tot ieders verbazing tien dagen in de gele trui reed. Bernard Hinault vond hem al op zichzelf lijken, Richard Virenque ziet hem dit jaar al de Tour winnen. Voeckler ziet hem de trui lang dragen, als hij zaterdag de Tourmalet maar overleeft.

Julian Alaphilippe in het geel na de twaalfde etappe van de Tour. Beeld EPA

Alaphilippe (27), geboren in een dorpje in het midden van Frankrijk, is een springveer. Als favoriete trainingsoefening sprint hij een minuut lang voluit een bergje op. Zijn stijl is die van een showman. Slingerend op de fiets, veel staan en zitten, altijd op zoek naar camera’s. Dat laatste heeft hij niet van een vreemde. Zijn vader Jacques was muzikant die door het hele land shows gaf.

Hoewel hij fan is van The Police en AC/DC ging Alaphilippe niet door in de muziek. Hij vond het conservatorium ‘saaier dan school’. Fietsen­maker worden was veel leuker. Op die manier begon zijn carrière op de fiets.

Stilzitten kan hij niet. Net zoals niks doen op een fiets. Het liefst valt hij aan waar hij kan, in plaats van voorin het peloton de wedstrijd te controleren. In zijn verveling dwalen de gedachten weleens af en kan hij nog weleens zichzelf van de weg afrijden. Dat gebeurde bijvoorbeeld in het Critérium du Dauphiné, toen hij in een klim opeens met zijn achterwiel in het grind belandde. Een momentje zonder ernstige gevolgen, maar het gaf aan hoe zijn gedachten soms afdwalen.

Crossen

Hij wint daar waar hij wil winnen, zo lijkt het. Dit jaar won hij al Milaan-Sanremo en de Waalse Pijl. Vorig jaar won hij op overtuigende wijze het bergklassement in de Tour. Klimmen kan hij wel, en sprintend is bijna niemand hem de baas. Hij pakte ook twee etappezeges mee, voornamelijk dankzij zijn daalkunst. Een gave die hij kreeg in het crossen, waar hij als jongeling begon (en het vaak aflegde tegen Mike Teunissen).

Hoe langer hij de leider blijft, hoe vaker dé belangrijke vraag wordt gesteld: hoe ziet hij zijn klassementsambities, zeker nu vrijdag het zware drieluik van tijdrit en twee keer een aankomst bergop begint?

Hij beantwoordt de vragen beleefd, maar steeds korter. “Ik heb veel ritten verkend en ik weet hoe zwaar het nog gaat worden. De Tour voor het klassement rijden was geen doel, en wordt geen doel. Dus nee, ik ga niet winnen.” Daar geloven vooral Fransen niets van.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden