Plus Interview

Schaatser Michel Mulder stopt: ‘Het is tijd voor iets anders’

Michel Mulder (33) stopt met schaatsen, zo maakte de tot nu toe enige Nederlandse olympisch kampioen op de 500 meter maandag bekend. ‘Ik ga veel missen, maar die enorme spanning voor een wedstrijd werd de laatste jaren steeds irritanter.’

Michel Mulder won in 2014 in Sotsji olympisch goud op de 500 meter, met een voorsprong van 0,012 seconde op landgenoot Jan Smeekens. Beeld ANP

Ruim anderhalve week geleden schoof Michel Mulder zijn schaatsbeschermers van zijn vlijmscherpe ijzers, stapte op het ijs en deed iets wat hij normaal gesproken nooit deed. Het was een van de belangrijkste dagen van het schaatsseizoen. De dag van de NK, van de 500 meter, van zíjn afstand. Mulder wist: dit kan de laatste zijn. Hij week af van zijn standaard voorbereiding en schaatste een rondje langer rechtop.

“Sta straks niet gek te kijken, denk niet dat ik sta te slapen,” had hij vooraf tegen assistent-coach Desly Hill gezegd. De Australische in dienst bij team Reggeborgh was een van de weinigen die wist dat hij soms twijfelde. Dat het woord ‘stoppen’ steeds vaker door zijn hoofd schoot.

Bizar kleine voorsprong

Daar, op de inrijbaan in Thialf, gingen zijn gedachten terug naar zes jaar geleden. Naar het moment waarop hij 34,31 op de klok zette. Een evenaring van het wereldrecord op een laaglandbaan. Wist hij veel dat er in de jaren die zouden volgen in Heerenveen nooit iemand sneller zou zijn? Evenmin kon hij bevroeden dat hij de eerste Nederlandse olympische kampioen zou worden op de 500 meter in Sotsji. Op bizarre wijze, met slechts 0,012 seconde voorsprong op landgenoot Jan Smeekens, en met tweelingbroer Ronald aan zijn zijde, die goed was voor brons.

“Die olympische titel is zonder twijfel de mooiste overwinning uit mijn carrière,” zou hij later zeggen. Maar nooit was de beleving van het publiek zo bijzonder als in het volle Thialf, met die 34,31. Dus schaatste hij laatst een extra rondje. En keek rond, naar het oranje op de tribune. Naar de drukte. Terwijl hij wist wat bijna niemand van de aanwezigen wist.

Maandagmiddag maakte Mulder bekend dat zijn schaatscarrière voorbij is. “Het is goed geweest, het is mooi zo, tijd voor iets anders,” zei hij. Hij plaatste zich niet voor de wereldbekerwedstrijden en daarmee is het voor Mulder klaar. Hij heeft bijna alles gewonnen wat er te winnen viel. Wereldtitels op de sprint, de olympische titel op de 500 meter, olympisch brons op de 1000 meter en de mondiale titel op de 500 meter in het skeeleren – de sport die hij zo graag combineerde met het schaatsen en die voor hem de sleutel tot zijn schaatssucces was.

Steeds meer druk

Maar de laatste jaren bleven de grote successen uit. Wat heb ik nog te winnen, dacht hij soms. Een olympische titel? Die heb ik al. “Het vuur doofde. Je bent als sporter bezig met de recente prestaties, met wat niet zo lekker gaat. Nu kan ik denken: wat gaaf wat ik allemaal gewonnen heb.”

Ook een opluchting: het vooruitzicht van een leven zonder wedstrijdspanning. “Ik denk dat ik veel ga missen. Ik ben nooit met tegenzin naar de ijsbaan gegaan. Maar die enorme spanning voor een wedstrijd werd de laatste jaren steeds irritanter. Ik kan niet zeggen dat ik er slecht op presteerde, maar de laatste jaren legde ik mezelf meer druk op en had ik daar meer moeite mee.”

Hij heeft absoluut geen spijt van de afgelopen jaren. Al waren de teleurstellingen soms lastig. “Maar vraag aan honderd olympisch kampioenen of ze op hun hoogtepunt gestopt zijn en ik denk dat niemand met ‘ja’ antwoordt.” Hij vindt het idee dat je zou moeten ‘stoppen op je hoogtepunt’ sowieso maar niks. “Waarom zou je dat doen als je het jaar erna nog een keer kunt winnen? En als dat niet lukt, probeer je het nog een keer, en nog een keer. En ja, daarna kun je wellicht stoppen, maar heb je het in elk geval geprobeerd.”

De komende maanden zal Mulder zijn ploeggenoten bijstaan, traint hij met ze mee, helpt hij op het gebied van materiaal (‘Ik wil er voor ze zijn’) en gunt hij zichzelf de tijd om rustig na te denken over zijn toekomst. Al is een deel daarvan al duidelijk: hij ambieert een carrière als schaatstrainer op het hoogste niveau. “Ik heb de volste overtuiging dat ik binnen nu en vijf jaar weer op die ijsbaan te vinden ben, en dan heb ik ook de ambitie om met de besten te werken.”

Laatst op de NK reed hij na zijn 500 meter een extra rondje uit. Ja, dacht hij: na de 34,31 acht jaar geleden ging Thialf uit zijn dak. Nu was het stil. Maar niet in het hoofd van Mulder, daar passeerde een scala aan mooie herinneringen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden