Sarri, Ronaldo en De Ligt: kritiek kregen ze, maar kampioen worden ze wél

Juventus kan vanavond voor de negende keer op rij kampioen van de Serie A worden. Dan moet er wel gewonnen worden bij Udinese. De voorsprong op Atalanta en Internazionale is dermate groot dat alleen een wonder de ‘Oude Dame’ nog van een nieuwe titel kan afhouden. Drie hoofdrolspelers in het aanstaande kampioenschap van Juventus uitgelicht.

Beeld REUTERS

Maurizio Sarri

Hij blijft een hoogst opmerkelijke verschijning langs de lijn bij Juventus, Maurizio Sarri (61), soms met een sigaret in zijn mond. Vaak krijgt hij in Italië het verwijt dat hij in het land nog geen hoofdprijs heeft gewonnen. Onlangs verloor hij nog de finale van de Coppa Italia van zijn oude club Napoli. “Het irriteert mij een beetje als mensen zeggen dat ik in Italië niks heb gewonnen, omdat ik in totaal acht keer ben gepromoveerd. Dat is misschien iets kleins in vergelijking met de Champions League of de Scudetto, maar het is niet makkelijk,” zei Sarri in aanloop naar die finale.

Na de Europa League-winst met Chelsea in 2019 komt de echte waardering in eigen land voor zijn werk er vanavond, of anders in één van de volgende wedstrijden van Juventus. Is hij daarmee meteen een gevierd coach? Niet per se. Even leek ‘Il Bianconeri’ – voetballend over het hele seizoen gezien ook niet heel indrukwekkend – het zelfs nog weg te geven na een slechte reeks wedstrijden vóór het gewonnen duel met Lazio (2-1) van afgelopen maandag, met slechts één punt uit drie wedstrijden. Op zondag antwoordde Sarri nog gevat op de vraag of hij bang is om zelfs zijn baan te verliezen. “Vraag je ook aan Formule 1-coureur of hij bang is voor snelheid?”

Beeld BSR Agency

Sarri denkt dat de kritiek uit Italiaanse media op zijn stijl en aanpak ook voorkomt omdat sommigen hem niet mogen. In Britse media klinkt het zelfs al dat de Juventus-top had gehoopt op een minder spannende titelrace en dat Sarri’s plek daarom niet zeker is. Maar Sarri laat zich niet gek maken, nee, die gaat vanavond – en anders binnenkort – zijn eerste grote prijs in Italië pakken.

Cristiano Ronaldo

Criticasters zullen zowel bij Ronaldo als bij Juventus in z’n algemeen altijd wijzen op het aantal strafschoppen dat de ploeg krijgt, die vrijwel altijd benut worden door Ronaldo. Van zijn dertig Serie A-doelpunten dit seizoen kwamen er liefst twaalf vanaf de stip. Toch moet je het Ronaldo nageven: op zijn 35ste is hij na zijn magische jaren bij Real Madrid nog altijd een recordbreker.

Maandag tegen Lazio maakte de Portugees er weer twee, waarvan één vanaf de stip. Samen met Lazio’s Ciro Immobile voert hij de topscorerslijst aan met dertig doelpunten. Na zijn treffers maandag is Ronaldo de enige speler die minimaal vijftig keer gescoord heeft in zowel de Engelse (84), de Spaanse (311) als de Italiaanse (51) competitie. Hij kan ook de eerste speler worden die in al die competities topscorer is geworden.

Dat Ronaldo in de resterende vier wedstrijden van dit seizoen nog meer records aan flarden gaat schieten, lijkt een zekerheid. Hij zit Europees topscorer Robert Lewandowski, 34 doelpunten in de Bundesliga, op de hielen. Net als Gonzalo Higuaín die het Serie A-record bezit met 36 treffers voor Napoli in een seizoen. De topscorer aller tijden van Juventus in één seizoen is Felice Borel in 1933-1934 met 31 doelpunten. Met nog vier wedstrijden te gaan lijkt Borel een waardig opvolger te krijgen.

Hij is niet meer de man van de vele acties en het harde werken, maar Ronaldo is een koele, krachtige doelpuntenmaker die op 35-jarige leeftijd nog van onschatbare waarde is voor de aanstaande kampioen Juventus.

Matthijs de Ligt

Het had wat voeten in de aarde, maar ‘onze’ Matthijs de Ligt (20) mag zich straks volwaardig kampioen én een belangrijke schakel van dit kampioenselftal van Juventus noemen.

De oud-Ajacied wist na zijn transfer dat hij met Leonardo Bonucci en Giorgio Chiellini zware concurrentie te verduren zou krijgen. Sarri koos aanvankelijk voor dat duo, maar De Ligt zag Chiellini wegvallen met een zware blessure. De Nederlander oogde allesbehalve zeker toen hij de plek van Chiellini moest opvullen, met herhaaldelijke dekkingsfouten en vooral de handsballen die geregeld een strafschop voor de tegenpartij opleverden. De Turkse verdediger Merih Demiral, ook pas 22, zat De Ligt eind 2019 flink op zijn hielen en nam zelfs zijn plek over, totdat ook hij geveld werd door een stevige blessure. Min of meer noodgedwongen heroverde De Ligt zijn basisplek én vond hij zijn draai, totdat het coronavirus de Serie A lam legde.

Beeld BSR Agency

Sinds de hervatting is De Ligt een zekerheid, elke wedstrijd spelend met zijn schouder diep ingepakt. Een zeurende, aanhoudende blessure die pas ná het seizoen operatief verholpen wordt, vermoedelijk dus ook pas na de Champions League die in augustus hervat wordt. Maar ook met die schouder staat De Ligt er sinds de hervatting van de Serie A elke keer weer, en mag hij straks vol trots zijn tweede landstitel in zijn carrière gaan vieren na een roerig, maar uiteindelijk succesvol seizoen.

Matthijs de Ligt, Maurizio Sarri en Cristiano Ronaldo.Beeld BSR Agency
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden