PlusInterview

Santi Freixa (37) en Robert Tigges (35) zijn als coaches terug bij Amsterdam

Ze speelden samen bij Amsterdam en pakten in 2011 de landstitel. Nu zijn Santi Freixa (37) en Robert Tigges (35) coaches van respectievelijk Heren 1 en Dames 1. 

Santi Freixa (l) en Robert Tigges: ‘Coachen is uren maken en daarvan leren.’Beeld Sanne Zurne

Hoe was het om met elkaar te hockeyen?

Santi Freixa: “Robert is een superfijne jongen. Een goed mens. Hij kan eigenlijk alles, maar daardoor was hij in het begin zoekende naar zijn plek in ons team. Hij is een vechter en een killer, met een fijne techniek.”

Robert Tigges: “Santi is een icoon in het hockey, met fenomenale dribbels en een ongekende drive. Alleen dribbelde hij soms alleen door, als ik naast hem vrij stond. Als coach is hij nu rustiger.”

Over het coachen: een goed paard is nog geen goede ruiter?

Freixa: “Eens. Maar de verwachting is vaak wél dat een goede speler ook een goede coach is.”

Tigges: “Het vak van coach is ervaring, uren maken en daarvan leren. In een bedrijf begin je ook niet meteen als topmanager. Je moet als persoon goed kunnen omgaan met mensen. Leiderschap tonen. Anderen inspireren.”

Hebben jullie een trainersdiploma?

Freixa: “Nee. Ik wil best meedoen met een opleiding. Maar hoe effectief is dat? Kun je niet beter veel uren maken?”

Tigges: “Ik heb de HT3 en HT4 (erkende KNHB-opleidingen, red.) gehaald, rond het WK in 2014 met veel oud-internationals.”

Een vraag voor Freixa: is het niet moeilijk oude teamgenoten (Billy Bakker, Mirco Pruyser en Valentin Verga) te coachen en aan te pakken?

Freixa: “Nee, het is juist makkelijker voor mij om ze te coachen. Zo voel ik dat. Ik ken de aard van die spelers. Die is niet veranderd. Moeilijk is vooral de internationale hockeykalender met de Pro League. De internationals zijn nu pas terug van interlands, terwijl ik al maanden aan het trainen ben met andere spelers.”

En een vraag voor Tigges: is het een voordeel eerst twee jaar assistent te zijn geweest?

Tigges: “Ik denk het wel. Hoewel het zeker spannend is om het over te nemen. Als assistent gaf ik gewoon mijn mening. Nu ben ik verantwoordelijk voor het hele proces.”

Waar loop je tegenaan in dit vak?

Freixa: “Hoe kwetsbaar een selectie is met blessures. Je moet een brede selectie hebben en altijd van het slechtste scenario uitgaan. Verder heb ik bepaalde verwachtingen. Maar mensen ontwikkelen zich niet altijd met sprongen.”

Tigges: “Ik merkte zelf dat we door blessures te makkelijk voorbij gingen aan basisafspraken. Dus we zijn weer teruggegaan naar die afspraken.”

De prestaties zijn tot nu toe wisselvallig. De mannen staan teleurstellend zevende, de play-offs zijn uit zicht. De vrouwen begonnen matig.

Freixa: “Ik ben zonder veel verwachtingen begonnen; er was al zo veel over dit Amsterdam gezegd en geschreven. Toen we echt uitgedaagd werden, misten we de verbinding met elkaar. We hadden geen gereedschap om als team te vechten. We hadden op dit moment op poleposition moeten staan voor de play-offs.”

Tigges: “Ik vind dat we er ondanks zeven blessures goed voorstaan. Straks komen de spannende maanden eraan, waarin we onze EHL-titel en de landstitel verdedigen. Dat wordt een mooie test.”

Hockeyclub Amsterdam is toch een soort Ajax van het hockey. Wat vind je het lelijkste en het mooiste aan de club?

Freixa: “Het lelijkste: dat je vanaf het clubhuis niet het stadion in kan kijken. Het mooiste... het voelt hier voor mij als thuis. Ik ken de club en de geschiedenis. Ik ben ook gekozen omdat ik daar onderdeel van uitmaak.”

Tigges: “Voor de buitenwereld komt Amsterdam over als gesloten en arrogant. Als je hier speelt, heb je dat gevoel helemaal niet. Dan is het fijn en vertrouwd. Een familieclub.”

Wat is je beste eigenschap als coach en wat je slechtste?

Freixa: “Ik denk dat ik heel gecommitteerd ben aan de spelers. Zij krijgen mijn onvoorwaardelijk steun. En ik werk aan mijn Nederlands. Dan denk ik dat het werkwoord van interceptie intercepteren is, maar dan moet iedereen lachen op de training.”

Tigges: “Ik kan vrij kritisch zijn, maar met een doel voor ogen. Dat is mijn beste eigenschap. Ik ben erg van het teamgevoel. Harmonie binnen de groep. Maar dat kan ook een valkuil zijn.”

Wat is je stokpaardje als coach?

Freixa: “Combinatiehockey vind ik heel belangrijk. En collectief verdedigen.”

Tigges: “Perfectie in basistechnieken. Dus een strak geslagen flats of push.”

Wat is het doel voor dit seizoen?

Freixa: “De komende twee weken zijn belangrijk. In vijftien dagen zijn er twaalf punten te halen. Verder in de toekomst kunnen we niet kijken.”

Tigges: “Het spelen van finales is eerst het doel. Daarna het kampioenschap. Het is zaak om iedereen fit en fris te krijgen. Dan kunnen we een eind komen. Het liefst met mooi spel, maar zakelijk als het moet.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden