PlusInterview

Ryan Gravenberch over zijn bijrol bij Bayern München: ‘Ik hoopte wel op meer speelminuten’

Ryan Gravenberch tijdens een training van Bayern München, eerder deze maand in München. Beeld Christof STACHE/AFP
Ryan Gravenberch tijdens een training van Bayern München, eerder deze maand in München.Beeld Christof STACHE/AFP

Na zijn droomtransfer van Ajax naar Bayern München, leerde Ryan Gravenberch (20) pas echt een zware voorbereiding, concurrentiestrijd en competitie kennen. De talentvolle spelmaker doet dat echter vooral vanaf de bank. Dat lijkt hem nu deelname aan het WK te kosten. ‘Ik geef deze droom niet zomaar op.’

Johan Inan

Hoe bevalt het leven bij de Rekordmeister van Duitsland?

“Op zich gaat het wel oké. Ik verwachtte hier niet meteen in de basis te staan, maar had wel op iets meer speelminuten gehoopt.”

In zeven Bundesligaduels heb je ruim honderd minuten meegedaan. Is dat toch te weinig?

“Ja, wat ik zeg: het liefst had ik me wat meer kunnen laten zien. Ik ben gehaald voor de posities van controleur en linkshalf. Ik moest mezelf laten zien. Een basisplaats? Dat hing en hangt van mezelf af.”

Ben je teleurgesteld over jouw persoonlijke start?

“Nee, teleurstellend wil ik het niet meteen noemen. We zijn net begonnen.”

En als collectief, nu jullie vier wedstrijden niet hebben gewonnen en zelfs vijfde staan?

“Dat is wel teleurstellend, zeker. We wonnen dik van Bochum en Frankfurt en nu lukt het al een paar weken net niet. Dat verklaren, vind ik lastig. Het is ook niet onrustig nu. Ik denk wel dat de break goed is om tot rust te komen en er straks fris tegenaan te gaan.”

Welke verschillen zie je met Ajax?

“De intensiteit vooral. Alles gaat sneller. Fysiek zijn de spelers sterker. In de voorbereiding merkte ik dat al.”

Dus de verhalen over lopen, lopen en nog eens lopen kun jij bevestigen?

“Bij Ajax heb ik nooit een voorbereiding meegemaakt waarin we zo veel moesten lopen. Fysiek gaan ze in Duitsland veel verder. Dat zit vooral in de loopjes na de training. Dus als je al stuk zit, moet je nog sprints trekken en zorgen dat je binnen een bepaalde tijd blijft. Dat was pittig. Ik voel me wel fit nu.”

Vandaar dat Duitse spelers maar blijven gaan.

“Ja, en daar geniet ik wel van. De power waarmee spelers hier smijten, is echt mooi om te zien. Ik denk nog steeds dat ik goed in deze competitie pas. Dat hoop ik ook snel te kunnen laten zien.”

Hoe leef je buiten de club?

“Ik woon sinds een maand in een mooi appartement in de stad. Mijn moeder is erbij. Mijn vader ook, al vliegt hij regelmatig naar Nederland. Na de training rust ik thuis vooral uit. Ik chill een beetje. Ik woon op een kwartier van de club. Daar ben ik voornamelijk met Nous en Matthijs.”

Helpt het dat je met Noussair Mazraoui en Matthijs de Ligt twee ex-Ajacieden bij je hebt?

“Nu ik erover nadenk wel. Anders was het denk ik zwaarder geweest. Je kunt hierdoor ook lekker met de Nederlandse boys communiceren. Dan heb je het over van alles.”

Over jullie (bij)rol bijvoorbeeld?

“Ook. Matthijs speelt wel iets meer. Nous en ik zitten een beetje in hetzelfde schuitje, al mocht hij laatst eens in de basis beginnen. Maar ook hij had op meer minuten gehoopt.”

In hoeverre heeft dat met concurrentie te maken?

“Dat is de grootste factor, denk ik. Je hebt hier veel betere spelers om je heen. Het hele team heeft veel kwaliteit. Ik heb in de slimme Kimmich en ijzersterke Goretzka bijvoorbeeld heel sterke concurrenten.”

Mis je Ajax?

“Ik mis de boys vooral. We zijn een hecht groepje. Deze interlandperiode zijn we een beetje verdeeld. Brian Brobbey en ik zitten hier. Devyne Rensch en Jurriën Timber zitten bij het grote Oranje. En Kenneth Taylor, die natuurlijk ook een beetje bij ons hoort, zit ook aan de andere kant.”

Diezelfde Kenneth hield jij vorig seizoen in Amsterdam uit de basis. Nu zit hij bij het grote Oranje en jij bij de beloften. Wat zegt dat?

“Dat Kenneth het supergoed gedaan heeft bij Ajax. Dan is het niet per se gek dat ie bij Oranje zit.”

Denk jij nu niet: als ik was gebleven, zat ik daar? Misschien ben ik te vroeg vertrokken..

“Nee, ik heb geen spijt. Totaal niet zelfs. Ik ben ervan overtuigd dat ik hier zal slagen. Ik heb voor vijf jaar getekend. Er is nog tijd zat om door te breken bij Bayern München.”

Was het wel een teleurstelling dat je wederom niet tot de definitieve selectie behoorde?

“Ik zag het enigszins aankomen, omdat ik bij Bayern nog niet veel gespeeld heb. In mijn geval wil je bij Oranje zitten, maar ik heb het geaccepteerd en nu moet ik me gewoon laten zien bij Jong Oranje.”

Heeft de bondscoach nog gebeld?

“Nee, ik ben niet gebeld. Contact? Nee, we hebben helemaal geen contact gehad. Ik heb geen idee waarom.”

Hou je dan nog wel rekening met het WK?

“Zeker, er kan nog van alles gebeuren natuurlijk. Misschien, als ik meer minuten maak bij Bayern en goed speel, dat hij me oproept. Het is een droom die ik niet zomaar opgeef.”

Denk je er dagelijks aan?

“Nee, niet dagelijks, maar wel vaak. Wat ik dan denk, is dat ik daar wil staan. Ik wil graag een WK winnen. En dat kan maar eens in de vier jaar. Hoeveel maak je er mee? Als je top bent, drie, misschien vier. Ik hoop nog steeds dat ik in Qatar mijn eerste ga meemaken.”

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden