PlusExclusief

Rico Verhoeven: ‘Beter willen zijn dan gisteren is geen skill, maar gewoon discipline’

Rico Verhoeven en Jamal Ben Saddik (links) tijdens de staredown voor hun gevecht van zaterdagavond. Beeld ANP
Rico Verhoeven en Jamal Ben Saddik (links) tijdens de staredown voor hun gevecht van zaterdagavond.Beeld ANP

Al 2682 dagen heeft Rico Verhoeven de Glory-zwaargewichttitel. Zijn geheim is stabiliteit, zegt de ‘King of Kickboxing’ voorafgaand aan zijn gevecht met Jamal Ben Saddik in de Gelredome.

Het is 14.00 uur als Rico Verhoeven de slaap uit zijn ogen wrijft, middenin zijn tien dagen van afzondering in een afgelegen villa. Hij eet, slaapt, traint en herhaalt. “Heel saai. Ook heel makkelijk, tussen haakjes dan. Filmpjes kijken, een beetje ontspannen, een beetje trainen. De puntjes op de i.”

Na deze laatste fase van zijn trainingskamp verdedigt hij vanavond voor de tiende keer zijn Glory-wereldtitel in het zwaargewicht in een volgepakt Gelredome. Jamal Ben Saddik probeert de kampioensriem over te nemen. De Belgische Marokkaan kampte het afgelopen jaar met een ernstige rugblessure, kreeg opnieuw een slechte kankerdiagnose en werd geopereerd. Hij werd verdachte in de Sky-zaak om versleutelde telefoons in het criminele circuit, zat anderhalve maand in hechtenis, raakte depressief én wisselde van trainer.

Tussen de twee zit oud zeer sinds Ben Saddik in de richting van Verhoeven spuugde bij de staredown voor het gevecht in 2017, dat Verhoeven in de vijfde ronde in zijn voordeel besliste. Ben Saddik bood zijn excuses aan, maar blijft erbij dat Verhoeven destijds iets over zijn ziekte zou hebben gezegd. Volgens Verhoeven ging het over een positieve dopingtest in 2015.

Glory-zwaargewichten kampen vaak met kwetsuren, of tonen weinig continuïteit. Verhoevens eeuwige rivaal Badr Hari is het beste voorbeeld, met recent nog een verliespartij tegen de relatief onbekende Arek Wrzosek. Hari vocht dominant, maar één hoofdtrap van Wrzosek besliste de wedstrijd.

Waarom is u in de laatste jaren nooit zoiets overkomen?

Verhoeven (32): “Ik vind het moeilijk te zeggen. Op een bepaald moment komt alles gewoon samen. Voor Badr viel het op dat moment allemaal samen. Hoe groot is die kans? Niet heel groot. Ik probeer altijd positieve energie in het universum te blazen. Dat komt te allen tijde weer terug, daar ben ik van overtuigd.”

Hoe bedoelt u dat?

“Als je altijd positief bent, komen die vibes ook weer terug. Ik ben van mening dat de wereld zo werkt. Badr staat er misschien anders in, maakt andere keuzes in het leven. Op dit moment viel alles samen voor Wrzosek.”

Waarom lukt het u wél om constant te zijn?

“Kijk hoe Badr zich voorbereidt. Hij vocht acht maanden eerder tegen mijn trainingsmaatje Benjamin Adegbuyi, maar tegen Wrzosek was hij opeens weer een paar kilo zwaarder. Ik snap niet wie binnen zijn team die keuze maakt.

“Je ziet in de wedstrijd terug dat hij zwaar is. Hij ziet er geweldig uit, daar niet van, maar je ziet óók dat hij voor z’n frame te groot is. Hij slaat zichzelf uit balans. Ik zie als professional dat er geen continuïteit in zit. Badr en z’n team proberen heel erg te voelen wanneer hij zwaar of licht moet zijn. Nu is hij zwaar gemaakt, krijgt hij die hoofdtrap. Eerder raakte hij geblesseerd aan zijn arm. Er gebeurt van alles, dat is gewoon niet goed. Een lichaam is er niet op gebouwd om in korte tijd zo veel massa extra te krijgen.”

“Ik denk dat daarin mijn kracht zit, dat ik heel continu en consequent ben. Ik slijp wel aan dingen, maar doe geen hele grote aanpassingen. Bij mij gaat het om één, twee kilootjes. Dat is mijn natuurlijke frame. Ik ben van nature een zware grote jongen en dat heeft niet iedereen.”

U kampt zelden met blessures. Is dat een gevolg van die continuïteit?

“Uiteraard. Ik train altijd. In 2020 heb ik het hele jaar niet gevochten, maar wel één of twee keer per dag getraind. Zo krijgt je lichaam een sterke basis. Daardoor loop ik zoveel voor op de rest en heb ik niet zo veel last van blessures. Natuurlijk merk ik dat ik ouder word, dat mijn lichaam af en toe klaagt, maar ik heb een heel goed team om me heen om dat allemaal op te kunnen vangen. Dat is het geheim.”

Verbaast het u dat andere vechters in uw divisie klaarblijkelijk niet zo continu trainen?

“Ik kan alleen voor mezelf spreken. Maar ik vind het heel merkwaardig dat ze voor een wedstrijd tegen mij altijd in interviews zeggen: ‘Nu heb ik me écht goed voorbereid. Nu heb ik écht hard getraind. Nu heb ik er álles aan gedaan.’ Nou, ik doe al tien jaar elke keer alles op alles om de beste versie van mezelf te zijn. Ik wil nog steeds vandaag beter zijn dan ik gisteren was. Is dat een skill? Nee, volgens mij niet. Dat is gewoon discipline.”

Had u ooit het gevoel dat het uit uw handen glipte?

“Vroeger toen ik wedstrijden verloor wel, maar de laatste jaren eigenlijk niet. Het gevecht is pas over als het over is. Zo lang ik opsta, één keer vaker dan mijn tegenstander, win ik altijd. Dat is mijn kracht en visie. Óf ik sta één keer vaker op óf ik val dood neer. Ik denk niet dat ik meer kan incasseren dan anderen, maar ik geloof dat het een mentale kwestie is. Misschien is het niet helemaal gezond, maar ik kan er niks aan doen dat ik er zo in sta.”

In 2017 kreeg Ben Saddik u in de eerste ronde behoorlijk aan het wankelen. Veel andere vechters zouden daar niet meer van herstellen.

“Ik weet op dat moment dat ik de eerste ronde verlies. Dan maak ik de afweging: oké, ik ga op dit moment niet meer met deze man vechten, want ik ben al aangeslagen. Het heeft dan geen nut om te vechten, ik loop al achter de feiten aan. Dan kan ik beter mijn rust pakken, terug op adem komen en blíjven bewegen. Op dat moment ziet hij zijn kans en gaat hij vol gas. Maar op het moment dat ik hersteld ben, win ik elke ronde en uiteindelijk het gevecht. Je zag het ook bij het boksgevecht tussen Tyson Fury en Deontay Wilder eerder deze maand. Fury gaat twee keer neer in de vierde ronde, maar hij staat op en wint gewoon. Dat is mentale kracht.”

Ben Saddik spuugde in 2017 in uw richting en bleef er zondag op tv bij dat u toen iets over zijn ziekte hebt gezegd.

“Ik denk dat het voor Ben Saddik ook zo voelde. Jamal wil voet bij stuk houden, dat mag. Maar als je niet eerlijk en oprecht bent, moet je niet doen alsof je dat wél bent. Dat irriteert me.”

Wat is uw lezing?

“Stel ik ben een slecht mens en ik heb zoiets gezegd. Dan zou hij toch nooit excuses hoeven aanbieden? Dan was het op zijn plaats geweest als hij me een stomp op mijn gezicht zou gegeven. Dan had ie gelijk gehad. Het klopt gewoon niet, zijn verhaal rammelt aan alle kanten.”

Wat zou hij ermee willen bereiken?

“Hij wil gewoon niet zeggen dat het dom was, dat hij het niet had moeten doen, dat hij werd getriggerd en iets deed wat niet slim is, dat hij ervan geleerd heeft. Ik denk dat hij geen gezichtsverlies wil lijden. Ik lig er niet wakker van. We zijn geen beste vrienden, maar ik ben verder gewoon oké. Laten we een mooie wedstrijd neerzetten en het daar verder bij laten.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden