PlusNieuws

Puck Pieterse (20) ‘zwemt’ naar titel op NK veldrijden

Het NK veldrijden is bij de vrouwen eigenlijk al een soort WK, maar dan voor een rood-witte-blauwe trui. Die was voor Puck Pieterse, 20 jaar nog maar. Over drie weken gaat ze ook voor de regenboogtrui.

Daniël Dwarswaard
Puck Pieterse in actie op het NK in Zaltbommel. Beeld  BAS CZERWINSKI/ANP
Puck Pieterse in actie op het NK in Zaltbommel.Beeld BAS CZERWINSKI/ANP

Ze trilt onophoudelijk. Puck Pieterse staat in haar net verdiende kampioenstrui letterlijk te klappertanden in een witte tent die aan de oevers van de Waal dienstdoet als persruimte. Ze kan nog net haar bidon vasthouden, maar één ding is duidelijk: de Amersfoortse is heel diep gegaan voor de Nederlandse titel. Op een parkoers in Zaltbommel dat door de enorme regenval en de hoge waterstand van de Waal al was aangepast, maar alsnog een modderfestijn van jewelste werd. Het was op sommige stukken rennen geblazen, tot halverwege de schenen in de blubber.

Pieterse heeft inmiddels een zwart windjack van haar ploeg Alpecin-Deceuninck aan. Langzaam komt ze bij. Humor heeft ze sowieso wel, koud of niet. Ze vertelt ‘voor haar leven te hebben gerend’ en ‘heerlijk te hebben gezwommen’. Haar keuze om als 20-jarige niet in de beloftencategorie te rijden maar bij de elite, pakt tijdens haar eerste NK perfect uit.

Het veldrijden bij de vrouwen is al veel langer een Nederlands feest. Een veredeld WK is dit NK dan ook, zou je kunnen zeggen. Maar de strijd om de regenboogtrui vindt pas echt plaats over drie weken, in het Brabantse Hoogerheide. Met de jeugd op poleposition. Nummer 2 en voormalig wereldkampioen Ceylin del Carmen Alvarado is met haar 24 jaar zelfs een ‘oudje’ op het podium; de net als de winnares 20-jarige Fem van Empel eindigt als derde.

Generatiegenoten

En dan ontbreekt de derde 20-jarige in Zaltbommel nog. Shirin van Anrooij verkiest een trainingskamp in Spanje boven de Gelderse blubber. Van Anrooij verkeert in uitstekende vorm, maar ook zij moet nog de keuze maken: gaat ze in navolging van haar generatiegenoten Pieterse en Van Empel óók bij de elitecategorie rijden of kiest ze nog een jaar voor de beloften?

Voor de neutrale liefhebber zou een strijd op één front met alle toppers van dit moment het mooiste zijn. Al snapt Pieterse de twijfels bij haar leeftijdgenote: “Ik heb het EK ook nog bij de beloften gereden, dus ik snap de gemengde gevoelens wel. Het mooiste zou zijn als we strijden in dezelfde wedstrijd.”

Dat de jeugd echt aan zet is, blijkt wel uit de uitslag in Zaltbommel. Marianne Vos, uittredend Nederlands kampioen en regerend wereldkampioen, wordt tiende. Lucinda Brand, de wereldkampioen van 2021, zesde.

Ultieme clash

De ogen zijn gericht op de twintigers. Van Empel, de Europees kampioen, moet het dus doen met een derde plek. Maar ze kan wel verklaren waarom een Nederlandse titel er niet in zit. Ze viel vorig maand hard tijdens de sneeuwcross in het Italiaanse Val di Sole. “Ik was daarna een beetje aan het tobben met mijn gezondheid. Ik heb nog een paar procentjes nodig om weer top te zijn. Nog twee weken goed trainen en dan hoef ik me geen zorgen te maken. Mijn minste uitslag dit seizoen is een derde plek. De buitenwereld is inmiddels gewend dat ik win en als je dan niet wint, valt het tegen. Maar zo voelt dit voor mij niet.”

Kortom: die ultieme clash straks op het WK belooft wat. Het crosscircus verhuist nu naar Spanje om in de zon de laatste puntjes op de i te zetten én een wedstrijd in Benidorm te rijden. Pieterse, weer met die onafscheidelijke lach, als het klappertanden net is gestopt: “Heerlijk naar de zon. Daarna het WK. En ja, ik hoor bij de topfavorieten, zeker na deze nationale titel. Maar ik kijk ernaar uit. Daarna lekker op vakantie. Snowboarden, heerlijk. Hopelijk als wereldkampioen.”

‘Het was echt een hel’

Hij moest er gruwelijk voor afzien, maar Lars van der Haar heeft zijn vierde nationale titel veldrijden binnen. Bij absentie van Mathieu van der Poel werd het een gevecht met zijn ploeggenoot Joris Nieuwenhuis. Die reed een geweldige wedstrijd, maar kon door materiaalpech (een kapot voetplaatje) niet tot het einde strijden om de titel.

Van der Haar en Nieuwenhuis zijn ploegmaten, maar dat betekent niet dat er in Zaltbommel geen strijd werd geleverd. “Het was echt een hel,” aldus Van der Haar. Hij doelde niet alleen op het modderparkoers. “Ik ben niet goed uit de drukke periode rond de kerst gekomen en ben ziek geweest. Om vervolgens zo’n zwaar parkoers tegen te komen en zo’n ongelooflijk sterke tegenstander als Joris. Ik zag het halverwege de wedstrijd niet rooskleurig in.”

Van der Haar had wel een vermoeden dat zijn medekoploper problemen had met zijn schoen. “Misschien dat ik daarom wel win. Ik voel me ook een beetje bezwaard dat ik Joris klop. Hij heeft zo sterk gereden en bleef maar rammen. Ik probeerde het in de laatste ronde, maar viel op de trap omdat ik mijn benen niet meer kon optillen. Ik ben natuurlijk wel blij met deze titel, maar ik heb geen achillespezen meer over.”

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden