PlusExclusief

Patrick Roest hield hoop tot het laatste moment, maar verloor toch van aartsrivaal Van der Poel

Van jongs af aan omarmt Nils van der Poel de rivaliteit met Patrick Roest. Lang was Roest de beste van de twee, maar in Peking versloeg de Zweed de Nederlander op de olympische 5 kilometer.

Kick Hommes
Patrick Roest in actie op de 5 kilometer. Beeld ANP
Patrick Roest in actie op de 5 kilometer.Beeld ANP

Heel even was er zondag hoop bij Patrick Roest. Hoop dat het toch zou lukken, die gouden medaille op de olympische 5 kilometer. Met de ene hand in het haar en de andere voor de mond keek hij naar de race van Nils van der Poel. Roest had de snelste tijd, Van der Poel reed eigenlijk te langzaam. Zou het dan toch?

In de olympische schaatshal van Peking leek een verrassing in de maak. Van der Poel (25), de Zweed die eigenlijk niet kon verliezen, reed lang tot twee seconden boven het schema van Roest (26), die zich na zijn race uitgeput op een bankje had laten vallen, denkend dat zijn tijd van 6.09,31 zeker niet genoeg was voor goud. Toen alleen Van der Poel hem nog kon bedreigen, was er niettemin een sprankje geloof.

Pas in de laatste meters wist Van der Poel het verschil met Roest goed te maken, met name door zijn sterke slotronde. Hij bleef als enige een vlak schema houden, terwijl de rondetijden van Roest opliepen naar 30,4 seconden. Zo wist Van der Poel in de laatste ronde liefst anderhalve seconde goed te maken. Het verschil tussen goud en zilver was daardoor bijna een halve seconde: 6.08,84 om 6.09,31. De Noor Hallgeir Engebraten werd met 6.09,88 verrassend derde.

Trainingskamp

Het verschil kon daarna niet groter zijn. Terwijl Van der Poel, de eerste Zweedse olympisch kampioen sinds Tomas Gustafson in 1988, een camera van een fotograaf leende om zijn eerste momenten van gouden geluk zelf vast te leggen, kwam er bij Roest flinke teleurstelling uit. Hij kreeg opbeurende knuffels van de coaches, maar ontweek die, omdat hij even op zichzelf wilde zijn. De hoop die er vooraf niet was, maar tijdens de wedstrijd even was geweest, spatte bruut uiteen. “Liever verlies ik met twee seconden.”

Omdat Roest vroeg in het schema zat, kon Van der Poel precies berekenen wat nodig was. Hij had een vreugdedansje gemaakt toen hij de loting zag, zei de Zweed na afloop. “Als ik Nederlander was geweest en hij Zweed, was hij kampioen geweest. Dan was ik niet naar Calgary gegaan.” Daar, in Calgary, waren belangrijke punten te verdienen die de startvolgorde in Peking zouden bepalen. In plaats daarvan koos Roest voor een trainingskamp.

Met de olympische 1-2 voor Van der Poel en Roest werd een nieuw hoofdstuk geschreven in een rivaliteit die vooral vanuit de kant van Van der Poel al jaren gaande is, ongemerkt voor het grote publiek. Roest en Van der Poel kennen elkaar als leeftijdsgenoten al van de Vikingrace in Heerenveen, het grootste internationale juniorentoernooi ter wereld. Daar reden ze bijna elk jaar tegen elkaar. En wat Van der Poel ook deed, altijd stond Roest bovenaan. Van der Poel: “Elke keer als ik dan terugreed, in de bus, 24 uur naar Zweden, zei ik tegen mezelf dat ik een jaar later zou winnen. Patrick was de man. Ik moest hem achtervolgen. Dat was de motivatie.”

Halve seconde

Van der Poel schudt de schaatswereld op met een nieuwe manier van trainen. Hij traint alleen, om zoveel mogelijk wedstrijdechtheid te simuleren. Roest is juist van een traditionele benadering en gebruikt teamgenoten om beter te worden. Een vergelijking maken tussen de twee kan niet, zei Roest. “Wij zijn totaal anders gebouwd. Ik ben sneller. Als je ons had omgewisseld, dan waren we nog steeds dicht bij elkaar geëindigd, maar op een heel andere plek op de ranglijst.” Onderaan, bedoelde hij.

Roest voelde en voelt die motivatie tegen Van der Poel niet zo, hoewel... nu misschien een beetje. “Je werkt het hele jaar om beter te worden en je wilt naar de tijden die Van der Poel heeft gereden.” Niet veel later vertelde Roest dat hij uiteraard erg teleurgesteld was, maar tegelijkertijd wist hij niet hoe hij nog harder had gekund. “Ik kon geen streep harder. Dus heb ik het ergens laten liggen? Ik vind het moeilijk.”

Aan de andere kant kwam Roest in Peking dichtbij. Een halve seconde is niet veel. Ook Van der Poel had niet gedacht dat het verschil zo klein zou zijn, vertelde hij. We hebben het gat gedicht, sprak coach Jac Orie na afloop, maar Roest zelf maakte daar wel een nuance bij. “We hebben het gat gedicht – en nu hebben we weer vier jaar om het gat te dichten.”

Er komt nog een kans voor Roest, op de 10 kilometer. Dat is de afstand waarvan Van der Poel zeker weet dat hij die gaat winnen. Zijn methode daarvoor publiceert hij naar verluidt na de Spelen in een paper. “Ik moet de race van mijn leven rijden,” zei Roest. Het is een uitdaging waar Van der Poel alleen maar naar uitkijkt.

Kramer schaamt zich een beetje voor laatste race op 5 kilometer

Schaatser Sven Kramer schaamt zich een beetje voor zijn laatste 5 kilometer op de Olympische Spelen. De 35-jarige Fries, drievoudig olympisch kampioen op deze afstand, kwam in Peking niet verder dan 6.17,04, ruim 7 seconden boven de tijd waarin hij vier jaar geleden goud veroverde in Pyeongchang.

Kramer stortte ruim vier ronden voor het einde in. “Dat lag ook een beetje aan mezelf. Ik speelde alles of niets. Je weet dat je 6.10 moet rijden voor het podium. Dan kun je heel veilig gaan rijden op 6.12 of 6.13, maar dan heb je ook niets. Ik ben dus echt gegaan voor een tijd van 6.09. Ik wilde de rondjes-29 zo lang mogelijk vasthouden. Dat lukte ook. Vier ronden voor het einde was het klaar.” (ANP)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden